Smaken verschillen.

Mijn gedachte-gang vannacht om half 4 liet niet te wensen over. Ik piekerde over het feit dat er mensen bestaan die beweren nóóit gedoe, gezever, nachten van wakkerheid, brutale monden (etc.) te kennen van hun poezelige koeshie-koeshie-schatjes, ofwel; hun kinderen. Het zijn van die ouders, meestal moeders, die voortdurend de drang hebben om de namen van hun kinderen níet te gebruiken op de social media, maar hun namen cónsequent vervangen door “liefje”, “engeltje”, “scheete-poepe-kontje”. En uiteraard gevolgd door alleen maar positiviteit over hun knuffeltjes. Nou ben ik zelf ook een (bijna walgelijk) positief ingesteld persoon, tot ongetwijfeld grote ergernis van de pessimist. En natuurlijk: positieve dingen over je kinderen zeggen is niet meer dan normaal. Maar de moeders waar ik het nu over heb zijn niet normaal positief… zij zijn meer: “Santa claus-on prozac-at-disneyland-getting-laid”-positief. Oftewel: NOT TRUE!!!!

NÓT TRÚE!!!!!

Ik weet niet hoe dat bij andere “normale” mensen er aan toe gaat, maar buitenom het feit dat onze kinderen het allerbeste zijn wat ons ooit is overkomen, kunnen zij ook zeer zeker wel eens het bloed onder mijn nagels vandaan halen. Nee sorry: krauwen. Soms bewust, soms onbewust, maar ze krijgen het voor elkaar. En ik heb echt een engelengeduld, maar zelfs ik ben wel eens in staat behang te kopen!!!!

Zo had ons Lisaatje vannacht uitgekozen om kiezen te krijgen. Het arme kind! Het speelde al een tijdje, maar vannacht was het op z’n ergst. Een stuk of 4 rompers ondergescheten met dunne-ik-krijg-kiezen-poep en ieder uur herhaalde zich een langspeelplaat van huilen. Dit zijn uiteraard de minder leuke momenten waar zo’n kind overigens niet zelf om vraagt en dit ook niet bewust doet om haar moeder maar uit haar te slaap te houden. En dus ben je er voor je kind. Je troost, je verschoond en je begint het riedeltje een uur later gewoon opnieuw. Omdat het je kind is. Maar of je dat leuk vindt?

Ik ben dan toch wel benieuwd hoe die Santa Claus-prozac-moeders dat dan op facebook gaan zetten:

“Aaah goshie, vannacht heeft m’n lieve kleine schatje de boel onder gescheten. Ja 5 x! 5 lieve keren! Het zo was zo snoezig. Het zat tot aan het plafond. Ze huilde ook veel, maar het was allemachtig prachtig. Wat hebben we genoten. We hebben niet geslapen en de stukjes diaree zijn nog steeds niet vanonder mijn nagels te krijgen. Maar het was fantastisch, m’n lieve engel!”

AAAAHHHH!!!!!!!! Ze verdienen zout in hun koffie!!!! Eigenlijk had ik hele andere dingen voor zulke ouders in gedachte vannacht om half 4, maar laten we het netjes houden.

Zout in hun koffie!

Zuur genoeg!

2 thoughts on “Smaken verschillen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s