De jeugd van tegenwoordig.

Een aantal dagen geleden zat Carmen tv te kijken en wel de tekenfilm Scooby Doo, die net was begonnen. Dat is “haar programmaatje”, zoals ze dat zo mooi zegt. Ze zat met open mond te kijken, toen plots de televisie uitviel. Althans; het beeld! Geluid hadden we nog wel. Verscheidene dingen geprobeerd maar we konden uiteindelijk maar 1 ding concluderen: de tv is kapot! Met grote ogen keek Carmen mij aan en ze zei: “Nou weet je wat mama….”

Ik dacht, nu komt het! Weet je wat mama…. ik ga een eigen tv bouwen van mijn enorme stapel lego. Of weet je wat mama, ik ga een schilderij maken waar Scooby Doo op komt te staan. Weet je wat mama, ik ga van klei een huis bouwen. Ik ga leren schrijven. Ik ga arme mensen helpen. Cure cancer! I don’t know what allemaal, maar van álles wat ik in grote geweldige dagdromen voor me zag komen in die split second, wat dít kind, míjn kind had bedacht nu te gaan doen na het uitvallen van de televisie, was toch wel het allerlaatste wat ik me voor me zag, het volgende wat ze daadwerkelijk zei:

“…er zit niks anders op…. ik ga verder kijken op jullie slaapkamer!”.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s