Dé reactie op ongevraagd advies.

Wat is dat toch met sommige mensen, dat ze te pas en (vooral) te onpas ongevraagd advies willen geven. Ze vragen zich niet af je daar wel op zit te wachten, ze gooien het gewoon over je heen. Is het goed bedoeld?

Waar eindigt goed bedoeld advies en begint het bemoei-zieke gedrag?

Afgelopen maandag bij de kassa van de Albert Heijn was de caissière mijn lading wekelijkse boodschappen aan het scannen. Lisa had de hele rit door de winkel een doosje pijnboompitten mogen vasthouden. Het rammelt lekker en het kan niet kapot. Geweldig zelf-verzonnen-speelgoed om zo’n kind even mee zoet te houden. Maar goed, de pijnboompitjes moest toch ook écht op de afreken-band (ik maak er bij deze een woord van). Met opgetrokken wenkbrauw keek Lisa mij aan toen ik het uit haar handen griste. Druppelsgewijs kwamen de boodschappen aan de andere kant de band weer af. Klaarblijkelijk had ik vervolgens de pijnboompitten nietsvermoedend al in 1 van de tassen gemikt want toen Lisa begon te protesteren kon ik ze niet meer vinden. De caissière gaf Lisa het pakje kauwgom wat ik er op het laatste moment nog bij had gegooid. Prima!!! Het rammelt ook, zit goed verpakt en ze kan het niet kapot maken. Valt dus ook onder de noemer “veilig-zoet-houd-nep-speelgoed”. De mevrouw die vóór mij had afgerekend stond ook haar spulletjes nog in d’r tas te laden. Plotseling hoor haar iets mompelen van: “Sjonge, wát gevaarlijk!”. Ik kijk op om te zien of ze het tegen mij heeft. Ze kijkt enigszins boos naar het pakje kauwgom. Ja, dan moet je vooral bij mij zijn! Ik zeg: “Pardon, zei u iets?”. Ze kijkt me aan en zegt: “Gevaarlijke snoepjes voor je kind, zou ik nooit doen”. Dussss! En het was voornamelijk de toon die de muziek zette. Ik hoorde mezelf terug zeggen: “Ja, het is ook niet voor haar, het is voor mij!”.

Toen ik de winkel uit liep bedacht ik me dat ik éigenlijk had moeten zeggen:

“Ja, onze Lisa eet kauwgom. Ze heeft tevens al een favoriete likeur en ze eet iedere dag friet met frikadellen, overgoten met wijn. Geen fruit, dat is allemaal onzin. We geven haar 1 pamper per week en ze gaat 3x per jaar in bad. Tevens is zij de kostwinner. Vinden we wel makkelijk en ze is goed in wat ze doet: ze runt een nachtclub, in Antwerpen. En dat allemaal terwijl ze pas 1 is. Goed he!!!!!”

En dit met een stalen gezicht, aan de kassa van de Albert Heijn. De reactie op die mevrouw haar gezicht zou onbetaalbaar zijn geweest!

De lijn tussen goed bedoeld advies en bemoeiziek-gedrag is denk ik, een heel groot grijs gebied. Het ligt er ook aan wie, wat zegt. Van de ene mens kun je het beter hebben dan van de andere.

Ach, voor de eerstvolgende bemoeizuchtige heb ik in ieder geval mijn antwoord al klaar ;-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s