Tranen luchten het hart.

Het is een vreemd gevoel: iemand moeten missen die is overleden. Het is raar. Maar je geeft het, hoe dan ook, een plek. Maar geef je het écht een plek? Komt er een moment dat je echt kan zeggen: ja, het is veilig opgeborgen, rechtsboven in m’n hart ;-), en met respect en eer denk ik vaak nog aan die persoon terug zonder in tranen uit te barsten.

Geven we het echt een plek wanneer een geliefde naaste overlijdt? Of doen we maar alsof?

Mijn moeder is ruim 8 maanden geleden overleden. Na een lang ziekbed. Verwacht, maar toch ook onverwachts kwam hét telefoontje binnen op donderdagochtend 5 juli 2012. “Je moeder is overleden”. Ik zakte letterlijk (!) door m’n knieën heen. Dit kan niet waar zijn! Ik heb geen dag gezegd! En ik heb nog heel veel dingen niet gevraagd! Ik had….. Ik zei…. Zij…. Verd*mme!!!!!

Het komt op de meest onverwachte momenten naar boven. Verdriet. Zo gaat het weken goed. Dat ik met plezier terug denk aan m’n moeder en dat ik met gerust hart kan terug kijken op een mooi verzorgde uitvaart. Dat is dan toch in ieder geval iets wat je hebt kunnen doen. Maar dan ineens, in de rij bij de kassa in een winkel, hoor je een liedje wat net verkeerd valt. Zo hoorde ik vorige plots door de speakers galmen; “I’m mr Blue, I’m here to stay with you, and no matter what you do, when you’re lonely, I’ll be lonely too” (van Rene Klijn). De tranen sprongen in m’n ogen. In de winkel. Wegzuchten, wegslikken, kom, je best doen, it’s not the time, nor the place!

Van het weekend een prachtig feestje gehad van een vriendin en haar man. Tevens, sinds héle lange tijd, weer eens een keertje te diep in het glaasje gekeken. Oeps!!! Om 2 uur ’s nachts in de bar van het mooie kasteel kwam het gesprek op mijn moeder. En plots voelde ik de tranen wederom over m’n wangen rollen. Sh*t! Weer not the time, nor the place. Typisch geval van dronkenmanstranen. AWWWKWAAARD!!!! Maar het meisje met wie ik sprak leek het niet raar te vinden. The day after kon ik het toch niet laten om even naar haar te sturen: “Bedankt voor je luisterend oor en sorry voor de tranen”, waarop zij terug stuurt: “Geeft helemaal niks, tranen luchten het hart, is juist erg belangrijk!”. She has a point! Het is niet erg af en toe te huilen. Het lucht, bijna letterlijk, je hart en je ziel.

Ondanks de tranen zo nu en dan heb ik zelf toch wel het gevoel dat ik het een mooie plek heb gegeven. Of doe ik maar alsof? Wanneer weet je dat je het écht een plek hebt gegeven? Word je op een dag wakker en denkt: “Ja… het heeft oprecht een plek nu”?!?! Ach, ik denk echt dat de tijd het zal leren. Een rouwproces is voor iedereen anders en duurt voor iedereen ook anders.

Hoe dan ook: tranen luchten het hart. And they did!

——————————————————————————-

Winter sounds are crying like the old man’s slowly dying 
And the only sound, the wind that fills the trees 
Even colder comes the moon and though it never seems to soon 
Sudden stillness as the rainfall starts to freeze 

I’m mister Blue, 
I’m here to stay with you 
And no matter what you do 
When you’re lonely, I’ll be lonely too 
Oh mister Blue,
I’m here to stay with you
And no matter what you do 
When you’re lonely, I’ll be lonely too 

A young girl she’s shaded, bears the scars that never faded 
Of the baby that was born on Christmas day 
While the heavens sing their song, a child his life is never long 
Cause the food supplies will only last a day 

I’m mister Blue, 
I’m here to stay with you 
And no matter what you do 
When you’re lonely, I’ll be lonely too 
Oh mister Blue,
I’m here to stay with you
And no matter what you do 
When you’re lonely, I’ll be lonely too 

Patriot emotion is the cause of the commotion 
After all there’s really no one here to blame 
Soldiers taking orders cause they must defend the borders 
Of our nation and the other side is the same 

I’m mister Blue, 
I’m here to stay with you 
And no matter what you do 
When you’re lonely, I’ll be lonely too
Oh mister Blue,
I’m here to stay with you
And no matter what you do 
When you’re lonely, I’ll be lonely too 

I’ll come to you at night, when all the world is sleeping tight 
And lie beside you till the early morning dew 
You can’t hear me, you can’t see me, you can’t feel me when you read 
The folded letter she left addressed to you 

I’m mister Blue, 
I’m here to stay with you 
And no matter what you do 
When you’re lonely, I’ll be lonely too
Oh mister Blue,
I’m here to stay with you
And no matter what you do 
When you’re lonely, I’ll be lonely too 
I’m lonely too

———————————————————————————–

2 thoughts on “Tranen luchten het hart.

  1. Iedereen heeft het altijd over een plekje.. Ik denk zelf dat dat soort dingen nooit een plekje krijgen.. Alleen de persoon zelf heeft een plekje in je hart.. Niet de dood van diegene, maar goed dat is mijn gedachte. Het ermee omgaan word niet makkelijker maar anders, dat is mijn ervaring en misschien wel heel anders dan een ander. Ik geloof wel dat als je overvallen word door verdriet om het gemis dat diegene daar juist voor zorgt op dat moment.

  2. Ik verloor deze maand mijn moeder. Hoewel het recent is, heb ik nou al genoeg van het gezwets over het “een plekje geven”… Mijn haar komt er van recht ! Net of het een auto is, die je even uit de weg parkeert …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s