Thuiskomen.

Afgelopen weekend ben ik samen met mijn oudste dochter (die vijf jaar is) een weekendje naar de grote stad gegaan. De grote stad; Amsterdam! Gewoon, gezellig een keer met z’n tweetjes. Aangezien wij ergens in het Zeeuwse Zuiden in een dorp wonen, heeft Carmen nog nooit een echte grote stad gezien (oké toegegeven; we wonen in een plaats met stadsrechten, maar het blijft een dorp ;-)). Zaterdagochtend gingen we op pad. Ik had besloten niet met de auto te gaan, maar lekker met de trein. Maakt het avontuur voor haar alleen maar groter, want ook dát was een primeur voor haar. Ze bleef het dan ook consequent de bus noemen, want wat moest ze nou eenmaal met het woord “trein” ?!

Van te voren had ik me bedacht om het potje mee te nemen. Het potje als in: waar het dametje op zou kunnen gaan zitten indien er onderweg plots geplast moest worden. Ik bedoel: trein-toiletten zijn goor. En niet zo’n beetje ook! Een man heeft er geen last van, want die kan staan en ook een volwassen vrouw kan improviseren door te “hangen”. Maar een kind van 5 kun je niet laten hangen, dat wordt 1 groot drama. Dus: potje mee en een rolletje “Hello Kitty” wc-papier. En jawel, het moment kwam; kind op de pot, potje leeg kiepen op de wc, schoonmaken, wc-papier mee spoelen en klaar is Kees… uuuh Carmen. Ik vond het zelf eigenlijk best briljant en dit werkte dan ook als een…. ja: trein!

Weekend Amsterdam + overig 2013 030

In Amsterdam heeft Carmen haar ogen uitgekeken. We spraken af met 2 vriendinnen van mij die in de hoofdstad wonen. We gingen lekker picknicken in het Vondelpark en genoten van de zon, hapjes, drankjes & muziek en struinden daarna door de Amsterdamse straten weer terug naar het appartementje van 1 van die vriendinnen, waar we ook bleven slapen. Carmen vond alles fascinerend. Ze vond het groot gevarieerd publiek in de stad interessant, ze vond de trams en metro’s indrukwekkend én volgens Carmen was de lucht daar ook blauwer dan thuis. Toen we nog even snel 1 van de Albert Heijn’s binnen gingen om pannenkoekenmix te halen (wat op het menu stond die avond) bemerkte Carmen zachtjes op: “Hmmz, de Albert Heijn bij ons in het winkelcentrum is wel véél groter dan deze hè mama”. Gelukkig… er is toch nog iets wat Amsterdam niet heeft en wij wel! 😉 😛

Op de terugreis de dag daarna zaten we beiden moe maar voldaan terug in de trein. Carmen keek dromerig uit het raam en zei plots: “Oh, ik heb zo’n zin om alle “Asterdam”-dingen tegen papa en Lisa te vertellen :-).

Dat is mijn inziens ook hét puntje op de i van het reizen: thuiskomen! Met je rugzak vol ervaringen, waarvan je niet kunt wachten ze te delen.

Weekend Amsterdam + overig 2013 014 (2)

6 thoughts on “Thuiskomen.

  1. Geweldig 😀 En ondanks mijn beetje gekke huis heeft carmen toch heerlijk geslapen én gedoucht want die bleek ook verstopt te zijn in mijn gekke huisje 😛

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s