Schoenen aan!

Tijdens de warme dagen van het jaar is het heerlijk om mooie instappers aan te doen. Of het nu gaat om een pump met een enorme hak, of bijvoorbeeld ballerina’s: ik hou er van! Open schoentjes! Zo had ik vandaag naar mijn werk ballerinaatjes aan met een kleine hak. Ze zitten heerlijk en het oog wordt ook tevreden gesteld.

Wat wel heel verleidelijk is bij die instap-open-schoentjes, is dat je ze tijdens het werk ook wel eens (al dan niet ongemerkt) uit doet. En vervolgens de schoenen onder je bureau van links naar rechts zwiert. De voetjes kunnen even luchten en zolang de collega’s om je heen niet plots neervallen van de stank, is er niks aan de hand ;-). Maar vanmiddag bracht ik mezelf door deze schoenendans toch in een ietwat awkward situatie.

Aangezien ik buitenom planner ook receptioniste ben, zien de klanten mij als eerste, wanneer ze ons bedrijf binnen wandelen. Normaal gesproken groet ik de klant, vraag waar en waarmee ik ze kan helpen en meestal sta ik daarna op. Op gelijke ooghoogte met iemand praten, praat toch vaak beter dan wanneer één zit en één staat en daarbij komt kijken dat wanneer ze bijvoorbeeld iets specifieks komen ophalen, ik sowieso op zal moeten staan. Vanmiddag kwam er een klant binnen en ik groette hem. Ik had mijn schoenen weer maar eens uit gedaan voor de verandering, en wilde mijn voeten er terug in schuiven, maar…. ik kon ze niet vinden! Shoot! De klant begon een vriendelijk gesprek. Ik lachte, knikte en deed net of ik aandachtig alleen maar naar zijn verhaal aan het luisteren was. Dit, terwijl ik ondertussen tevens verwoede been-bewegingen deed om mijn ballerina’s onder de balie terug te vinden. En…. dit lukte niet! Oh-no!!! De klant bleek voor 1 van mijn collega’s te komen. !Ha! Dacht ik nog! Mijn collega kan ik bellen om hem te laten weten dat er een klant op hem staat te wachten. Vol verwachting toetste ik het nummer van zijn directe telefoon in. Geen gehoor! Crap, dan zal ik toch op moeten staan! Nog eenmaal zwierde ik driftig met mijn voeten in de rondte onder mijn bureau en jawel!!!!!! Ik vond 2 ballerina’s. Nog niet aan de goede voet, maar dat was een kwestie van omwisselen. De klant had niks in de gaten! Ik schoof zelfverzekerd mijn bureaustoel naar achter en zei; “Meneer, mijn collega neemt niet op, ik ga heel even kijken voor u”, en liep naar achter.

Wist die klant veel dat ik net een hele balletvoorstelling onder mijn bureau weggeven had, terwijl ik lachend en zo nonchalant vrolijk mogelijk deed of er niks aan de hand was.

Ik hou mijn schoentjes voorlopig maar aan tijdens het werk! 😉

Ballerina's

2 thoughts on “Schoenen aan!

  1. Wat een leuk verhaaltje! Als ik slippers of open schoentjes draag en ik heb achter de computer gezeten, ben ik achteraf steevast altijd één schoen of slipper kwijt, altijd maar één! Die ligt dan ergens achter m’n computerkast, echt heel irritant 🙂

  2. Hahahahaha, superschattig verhaaltje en het zou mij ook kunnen overkomen,…….zo zalig op blote voeten onder het bureau 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s