Onderbroeken-lol.

Ik weigerde vandaag een broek aan te doen. Ook geen korte. Kom op!!! Met deze temperaturen vertoont een vrouw zich niet in een broek (mits dat voor bijvoorbeeld werk-gerelateerde-zaken toch moet, maar anders: NIET!). Wel ondergoed uiteraard, maar geen broek daar over heen. Maar ik vind eigenlijk ook, dat je met dit weer de fiets moet pakken voor de korte stukken en niet in die stinkende oven op wielen moet gaan zitten zweten. Zweten en mekkeren. Dank je de koek-koek! En dus; gewoon op de fiets.

Maar… ik had dus én een zwierig feestelijk jurkje aan én ik wilde vandaag alles op de fiets doen. Met kinderen. Eentje voor, eentje achter. En ik dus in dat jurkje. En er kwam een windje. En dat windje blies onder dat jurkje. En ik reed plots in m’n onderbroek. Snel schoof ik alles terug naar beneden. Dit herhaalde zich om de 3 seconden. Hoe dan ook; ik weigerde terug te rijden voor een broek. Dus ik reed verder. En ik probeerde het jurkje met man en macht tegen te houden. Links, rechts, links, rechts, links, links, links, toch maar weer rechts. Maar het zwierde. En het blies. En het wapperde. Ik was allang blij dat ik een degelijke onderbroek had aan gedaan en geen touwtje (zoals mijn moeder strings wel eens noemde ;-)).

Ik heb wel 6 ritjes op de fiets gedaan vandaag en vóór ieder ritje twijfelde ik toch weer heel even: toch maar iets veiligers aan doen? NEEEN! Idioot! Het is 30 graden, the h*ll with it!!! Dan zwiert het maar. Maar zwierend op de fiets had ik toch elke keer weer even spijt. Toen ik op een gegeven moment met de kids balancerend op de fiets angstvallig mijn onderbroek weer aan het bedekken was, stond er plots een loslopende Rottweiler op straat. Fijn! Zo te zien zo mak als lammetje, maar hij stond maar wel mooi in en op de weg. Zijn baasje deed zijn uiterste best om deze ontsnapte hond te vangen, maar hondje-lief vond het veels te leuk. En ’t boefje begon te springen en te blaffen en wilde overduidelijk gewoon lekker spelen. Maar ja; ik kwam daar. Met kids. Plus een windje in het gezicht en een briesje onder het jurkje! Een jurkje wat opwaaide tot bijna m’n buik inmiddels. En ik moest een Rottweiler ontwijken. Zo goed en zo kwaad ik kon reed ik er om heen. Beide handen aan het stuur, een goed staaltje fiets-werk leverend.

“Wow, zagen jullie die hond?”. Terwijl ik vol verwachting het antwoord afwachtte van één van de meiden, realiseerde ik me ineens dat mijn fonkel witte onderbroek nu volledig in het zicht was.

Passerende auto-bestuurders hadden plezier.

Nou, dat is dus wat je noemt; onderbroeken-lol! 😛

010680-0054_5

3 thoughts on “Onderbroeken-lol.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s