Het dondert en het bliksemt!

Het was erg donker op de kamer, hoewel een schemerlampje een oprecht verwoede poging deed tot verlichten. Het stormde buiten! De natuur leek woest en ik hoorde de regenhoos tegen het raam kletteren. De wolken botsten als vechtende straatjongens tegen elkaar aan en angstaanjagende lichtflitsen laaiden op, waardoor de ziekenhuis-kamer af en toe wel wat meer verlicht was. Ik was 32 weken zwanger en lag met gebroken vliezen aan de weëen-remmers. Biddend dat onze (jongste) kleine frummel nog even zou blijven zitten. Ik pakte m’n buik vast en voelde mijn kindje; die het nog verbazingwekkend goed deed, zo met steeds minder vruchtwater.

Nu, bijna twee jaar later liggen we er saampjes weer! Zelfde soort kamer, zelfde geur. Bijna dezelfde omstandigheden! Met de nadruk op bijna dus! Nu ligt ze óp m’n buik, in plaats van er in. Ze doet het wel weer verbazingwekkend goed, ondanks de koorts en de pijn. En de artsen hier gaan uitzoeken waar de hoge koorts (opnieuw) vandaan kan komen.

Het dondert en het bliksemt! Déjà-vu all over!

Hopelijk schijnt morgen achter de botsende wolken, de zon weer :-D.

20130728-004543.jpg

6 thoughts on “Het dondert en het bliksemt!

  1. Zo machteloos voel je je dan als mama, als Chattheo ziek is, wil ik hem het liefst weer in mijn buik nemen, belachelijk natuurlijk aangezien hij al 13 is :-),…..veel sterkte met de dochter,….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s