Neurootje.

Ok, ok, ik ga met de billen bloot nu: ik heb licht neurotische trekjes! En het feit dat ik mezelf hiervan bewust ben, maakt het in mijn ogen al minder erg. Ik kan er verder ook prima mee leven, dus feitelijk niks aan de hand…… maar ik heb ze! Enkele van mijn neurotische puntjes opgesomd:

* Alle producten (of het nou om etenswaren, toiletartikelen, of wat dan ook gaat) moeten bij mij met het labeltje naar voor staan. Dit geldt overigens ook voor een glas of  een mok waar een logo op staat. Label en logo naar vóór.

* Ik kan niet voorbij de koelkast en/of de diepvries lopen zonder te voelen of ‘tie goed dicht zit. Deze trek heb ik over gehouden aan een kleine traumatische ervaring toen ik vijf was. Ik mocht van mijn moeder een ijsje uit de vriezer pakken en had ‘m vervolgens niet goed dicht gedaan. En natuurlijk was dat net op zo’n moment dat m’n moeder drie dagen achter elkaar Indisch had staan koken en de diepvries uitpuilde van lekker ingevroren eten. De dag daarna was m’n moeder mopperend de boel aan het opdweilen en kon voor weken-Indisch-voer de vuilnisbak in. En mams… was boos! AI!!!!

* Ik check mijn auto-deur altijd twee keer. Dus ik zet ‘m op slot. Ik voel of hij dicht is. En voel vervolgens nóg een keer of hij dicht. Want ja; stel je voor dat die de eerste keer toch niet goed dicht zat (echt; ik ben me er van bewust hoe idioot dit klinkt!).

* Ik zet het volume van de tv of bijvoorbeeld de radio in mijn auto met even getallen naar boven of beneden. Dus hij staat bijvoorbeeld op 4 en verhoog ‘m dan naar 6 of 8, enzovoorts. Behalve 11. Die mag wel! Vraag me alsjeblieft niet waarom, want ik weet het echt niet. 😉

* Of als ik op de fiets zit en ik kom een tegemoet rijdende auto tegen en ik krijg het voor elkaar om éérder dat ene paaltje te passeren dan die auto, dán…. komt alles goed in het leven, alsmede op wereld-toneel. En op het moment dat ik het dan net niet haal om dat ene paaltje eerder te passeren, dan denk ik: “Nee hoor, deze telde niet!!!”. 😛

Ok, flink neurotische trekjes dan!

Vandaag was mijn eerste werkdag na de vakantie weer en rond zes uur haalde ik de jongste telg van het kinderdagverblijf op. Een goede vriendin van mij (Nelleke) werkt op dat kinderdagverblijf en zij was bij de jongste druif toen ik haar ging ophalen. Ons wijfie was het laatste kindje van die groep wat opgepikt werd en dus gingen we met z’n drietjes tegelijk naar buiten. Nelleke deed de buitendeur op slot en voelde zelf voor een tweede keer of hij echt dicht was. Dit alles aanschouwde ik, terwijl we ondertussen aan het babbelen waren. We liepen naar het hek en plots keek ze me aan en zei: “Ik heb de deur echt goed dicht gedaan, toch?”. “Ja dat heb je!” lachte ik terug. “Ok, dan vertrouw ik volledig op jou Eef”. Aaaaah, nee!!!! Kijk mensen, luister: ik heb die deur niet zelf op slot gedaan dus zéker weten doe ik het niet! Dat weet ik pas zeker als ik zelf gevoeld heb. Ik gniffelde terwijl ik terug naar de betreffende deur rende. “Oh, je bent al net zoals ik” hoorde ik achter me, terwijl ik de klink naar beneden schoof.Toen de deur vervolgens met geen centimeter bewoog keken Nelleke & ik elkaar aan en onze blikken spraken boekdelen: OK, DE DEUR IS DICHT…. en dit wisten we!

Had ik dit op mijn CV er bij moeten vermelden al die tijd? Perfectionistisch doch neurotisch? 😉

6 thoughts on “Neurootje.

  1. Leuk om te lezen. Zelf heb ik een neurotisch trekje op het gebied van de sleutel bij me hebben (of niet). Ik laat m’n sleutels nogal eens slingeren (altijd binnen, dat dan nog wel) en check daarom steevast voordat ik de deur dichtdoe, of ik de sleutel echt wel bij me heb, ook al heb ik ‘m er net in gedaan. Echt een tic 🙂 Aangezien ik alleen woon en niemand in de buurt mijn sleutel heeft en het 40 Euro kost om het de woningbouw te laten doen, wil ik daar wel graag zeker van zijn!

  2. Haha, ja, erg herkenbaar! Ik ben ooit, lang geleden, uit m’n bed gestapt omdat het me in hoge mate dwars zat dat ik een vork bij de lepels had gelegd. ‘Nu moet ik stoppen’ realiseerde ik me toen ik weer in bed stapte, ‘anders ga je een grens over en komt het nooit meer goed met je!’ Sindsdien ligt m’n bestek door elkaar heen. Expres 😀

  3. Hahahahahahaha, als dat alles is, ik rangschik alles alfabetisch, kleerkast op kleur en alles mooi op stapeltjes,…..en ten huize sex and the city wordt alles ontsmet met dettol,…en als de kids er zijn word ik gek van de kussens die niet liggen zoals ik het wil of een trui op een stoel daar word ik onrustig van,….dus jouw neurotische trekjes vallen nog mee!! 🙂 🙂

  4. .. niet typisch iets voor vrouwen trouwens… want volume op even getal (5, 15 en 25 e.d. mogen idd wel ;-)) en tig keer checken of iets werkelijk dicht is..pfff.. en ook het als “dit lukt komt alles goed” gedrag.. doe ik ook al jaren als man! Leuk te zien dat er ‘lotgenoten’ zijn… ;-/ ..prima mee te leven gelukkig.. 😉 hoe dan ook, succes allemaal!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s