Jij bent de ander.

Oordelen. We doen het allemaal, in kleine en in grote maten. Niet altijd bewust maar op het moment dat er informatie van een ander bij jou binnen komt, BAM! Oordeel! Wat je verder met dat oordeel doet is aan jou. In sommige gevallen doe je er niks mee en soms laat je wel blijken wat je er van vindt. En dat doet een ander ook bij en over jou. En af en toe heb je het gevoel dat iemand zich beter voelt dan jij. Of je voelt jezelf beter dan een ander.

Het is natuurlijk nooit gewenst dat wie dan ook, tegen je van een hoge toren begint te blazen en zich duidelijk beter denkt te voelen dan jij. Het siert zo’n persoon absolúút niet, maar vergeet niet; dit heeft vermoedelijk een reden. Iemand die bijvoorbeeld heel arrogant overkomt, is vaak juist heel onzeker en heeft een masker op. En dat heeft dan ook weer allerlei redenen. Redenen die wij niet kennen. Een rugzak vol gebeurtenissen, waar wij geen weet van hebben. Ik probeer, zoveel als ik kan, mensen te behandelen zoals ik zelf behandeld wil worden. Het lukt niet altijd. Ik ben een mens. Ook ik ben wel eens kort-af, chagrijnig, boos, niet redelijk, en dit alles gewoon; zonder reden. Maar eigenlijk; is het nooit zonder reden. Een mens neemt nooit zonder reden een bepaalde houding aan.

Onlangs was ik getuige van een boos iemand. Mijns inziens onnodig boos, maar de persoon in kwestie was het wel en ik was op dat moment het enige aanspreekpunt. Dat kan! Deze persoon zal zijn redenen hebben om boos te zijn. Ik denk overigens niet om hetgeen waar ze zei dat het om ging, maar blijkbaar zat er toch iets dwars en dat kreeg ík even goed te horen. Ik bleef kalm. Liet haar uit briezen en gaf vervolgens aan dat er altijd een oplossing is en dat het niet nodig was dat zij zich hier zo druk over maakte. En ineens… PATS…. prikte ik daar toch zo door de enorm hoge muur heen. Ik zag de brokken onzichtbare stenen langzaam op de grond vallen. We losten het euvel inderdaad vrij snel op en bij het weggaan kreeg ik van deze mevrouw zowaar een vriendelijk klein mondhoekje omhoog. Je weet wel: datgene waar een lach mee begint. Het was op dat moment genoeg.

Wanneer je je realiseert dat ook jijzelf niet alleen gemoedstoestanden kent als aardig, vrolijk, begripvol en ambitieus, maar ook zaken als onredelijk, wreed, jaloers, woest, lui, etc…. pas dan zul je een ander kunnen begrijpen om zijn houding. Niet dat het iemand met zo’n akelige houding siert hoor, maar het is nooit zomaar. Als we alle bescherm-lagen van een mens afpellen en we komen tot de kern, dan zijn we allemaal hetzelfde. Met dezelfde behoeftes. Dezelfde wensen, dromen, ambities, op zoek naar geborgenheid, etc.! Dat sommige mensen hun leven anders loopt, al dan niet door keuzes die ze zelf hebben gemaakt, dat kan natuurlijk. Maar vergeet nooit: jij bent de ander. Of althans; je had zomaar de ander kunnen zijn.

Laat niemand boven je staan. Plaats jezelf ook niet boven de ander. We kijken elkaar gewoon aan, met onze voeten op dezelfde grond.

(Geïnspireerd door de serie: “Being Erica”)

5 thoughts on “Jij bent de ander.

  1. Het is helemaal waar. Maar soms zijn er van die mensen die zo doelbewust het bloed onder je nagels vandaan halen dat het moeilijk is om kalm te blijven. Of evenwichtig. Voor mij althans dan he…..;-)

  2. Ik bewonder de mensen die kalm blijven EINDELOOS,…..en waarschijnlijk ligt het aan mij, maar ik stond niet op de eerste rij wanneer men kalmte uitdeelden!

  3. Helemaal waar hoe je het omschrijft. Vroeger gaf ik ook wel makkelijk mijn oordeel maar sinds mijn scheiding doe ik dat nooit meer !! niemand kan en mag oordelen over iemand want je weet nooit wat er afspeelt en oordelen is zoo makkelijk maar zelf mee maken een stuk minder makkelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s