Tijd glipt.

Tijd. Het is nog altijd een ongrijpbaar fenomeen. Iets wat alleen nog maar met de pijl naar de toekomst gericht staat. Niet naar het verleden. Niet tot stilstand. Alleen maar naar voor. Het gaat, het vliegt, het raast. En waar blijft het?

Soms denk ik wel eens: hoe fijn zou het zijn om de tijd even te stoppen. Maar waarom? En vooral; hoe zie ik dat dan voor me? Dat alles in de wereld even stopt en dat alleen ik er door heen kan lopen? Neeeh, da’s saai. Maar hoe dan wel? Dat alles door gaat, maar dat het een tijdje 21 september 2013 blijft?! Dat de aarde dus niet draait maar iedereen wel door leeft en dat het een paar uur negen uur ’s ochtends blijft. Of drie uur ’s middags. Maar wat is daar het nut dan van? Juist! Niks.

Het is wel vreemd en bovendien niet te bevatten dat wij er allemaal over honderdtwintig jaar niet meer zijn. Ik weiger honderd jaar te zeggen, want mijn dochters kunnen best 106 en 102 worden ;-). Hoe dan ook… de hechte boog aan familie en vrienden waar je het leven nu mee deelt, is er dan niet meer. Niemand van ons. En of we nou willen of niet, de tijd gaat. De pijl der tijd wijst maar één kant op. En het lijkt er wel op dat hoe ouder je wordt, hoe sneller het gaat.  Het is in feite natuurlijk onzin, want een seconde is een seconde, maar wat betreft de beleving is het wel degelijk anders als je ouder bent. Een volwassene heeft “alles” al een keer meegemaakt en daarom lijkt het sneller te gaan, met alle herinneringen en ervaringen opgeslagen tussen de oren. Voor een kind zijn veel dingen nieuw en dus lijken de dagen minder snel te gaan. Een dag lijkt een week, een week lijkt een maand, een maand lijkt een jaar. En een jaar… een jaar lijkt een eeuwigheid. Wat heerlijk!

Zoals met veel stukken die geschreven worden (of in ieder geval de stukken die ik schrijf) kan ik ook hier maar weer tot één conclusie komen: LEEF! MENSEN, LEEF! Leef, zolang je kan. En laat niet zomaar alleen je hart kloppen, laat het bonken! Laat geen dag voorbij gaan zonder te lachen, ook wanneer je denkt dat er niks te lachen valt. Geniet, val en sta daarna sterker weer op. Maak iets van je tijd hier, want of je dat nou wel of niet doet, de tijd maakt het niet uit. Die waait hoe dan ook de oneindigheid in.

Tijd glipt, zo door je handen. Het blijft nergens! Laat het niet voor niks zijn :-).

223433_459840654083683_1047403315_n

© Eveline – September 2013

5 thoughts on “Tijd glipt.

  1. Ja, klopt helemaal. De tijd glijdt als los zand weg tussen je vingers, vreselijk. En nee, stilzetten hoeft niet maar het zou toch wel langzamer moeten kunnen? Waarom moet het zo snel? Alsof je in een op hol geslagen rollercoaster zit, zo lijkt het soms!

  2. Alles is zo vergankelijk,….en dat maakt het allemaal zo waardevol,….absoluut genieten, maar soms gaat het gewoon te snel om te genieten!!!

  3. Helemaal waar! Tijd is zoiets ongrijpbaars en ingewikkelds. Je kan maar beter zoveel mogelijk leven op het moment dat het mogelijk is inderdaad, alle kansen grijpen en je plannen waarmaken.

  4. Heel mooi geschreven….bij mij ging de tijd echt pas sneller hoe eerst mijn vader in 2007 overleed en en mijn moeder in 2010…sindsdien vliegt de tijd….Ik probeer inderdaad van elke dag iets te maken hoe leuk of hoe slecht !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s