Nil volentibus arduum

* Nil Volentibus Arduum – (Latijnse spreuk) Niets is onmogelijk voor hen die willen! *

Alles kan, als je het maar graag genoeg wilt. Het gaat natuurlijk niet altijd op, maar toch zit er waarheid in.

Vandaag een jaar geleden begon de verkoop van de Backstreet Boys-Cruise naar de Bahama’s voor oktober 2013. Een cruise waar 2000 fans de gelegenheid krijgen om met hun favoriete band tijd te spenderen op een schip, vertrekkende vanaf Miami. Ik als groot fan zag dat natuurlijk wel zitten en al helemaal in combinatie met het woord “Bahama’s”. Al een paar keer eerder hadden ze zo’n cruise georganiseerd, maar elke keer rond 5 december. Aangezien wij Sinterklaas-avond altijd groots met de schoonfamilie vieren, gezellig inclusief aanhang en alle kindjes, is dat echt een periode dat ik niet eens weg van huis wíl zijn, laat staan kán zijn.

Vorig jaar kwam de announcement:  de cruise van 2013 valt… eind oktober! Nou fijn, dacht ik nog. Toch niet iets waar ik ooit aan zou kunnen deelnemen. Te lang weg van huis, te ver, te duur, te dit, te dat. Het kan niet. Gewoon, niet! Maar langzaam bekroop mij een gevoel. Een gevoel van: ja maar, waarom kan het dan niet? Wie zegt, dat dat niet kan? De enige die het onmogelijk maakt… ben ik zelf. En zomaar uit het niets, begon ik op een bewuste dag eind september vorig jaar, “hypothetisch gezien” de boel te ontleden (figuurlijk dus ;-)). Het kan niet omdat…. zus. En het kan niet omdat… zo. En langzaam gaande die dag, kon ik op een gegeven moment maar tot 1 conclusie komen:

Als ik niet ga omdat ik het onmogelijk acht…… is dat omdat ik het zelf onmogelijk maak. Niet omdat het onmogelijk is.

En BAAAAAMMM!!! Ik realiseerde me ineens: het zou zomaar kunnen! Ik wil het thuis in de groep gooien, want het zou namelijk echt kunnen!  Misschien, zomaar, echt! Het zal géén gemakkelijke onderneming worden, maar het kan wel. En warempel: er waren twee vriendinnetjes die er precies zo over dachten!!!!

Op diezelfde avond nam ik, voor het eerst sinds we ons hondje hebben (vanaf begin 2009) een andere wandelroute met hem. Het was al laat en ik was aan het bellen met één van die twee vriendinnen en we waren zó enthousiast over het hele gebeuren dat het me niet verstandig leek om met zoveel lawaai door de woonwijk zelf te lopen. Ik besloot langs het fietspad te lopen, niet ver van ons huis vandaan. Het grenst niet direct aan huizen en dus: hier kon luidkeels gebeld worden. Sinds die avond is dat fietspad vast onderdeel van mijn avond-wandel-route met de hond geworden.

Voor de cruise-week waren dingen als oppas/ophaal/details-uitwerken/logeeradressen voor de kids regelen nog wel de grootste uitdaging van allemaal. Als de papa het thuisfront voor een paar dagen verlaat, is er niks aan de hand en draait alles door zoals altijd (no offence natuurlijk, maar zo is het wel). Echter, als mama tijdelijk het nest verlaat… staat het leven op z’n kop! En daarbij komt kijken dat mijn man dag én nachtdiensten draait, dus da’s in combinatie met kids niet zo handig. Het was serieus een heel gepuzzel, maar het geheel lijkt momenteel te behoren tot een goed georganiseerd item 😛 (afkloppen op hout!!! afkloppen op hout!!!). Ik doe voor die week een beroep op iedereen die ik vertrouw met onze kids: mijn vader, schoonouders, vier vriendinnen, de bso, het kdv… ennnnnn: het lijkt gelukt! Ongelooflijk maar waar: mama kan een weekje weg! Mijn dank is erg groot aan iedereen die hier aan mee wil werken =).

Vandaag een jaar geleden:

De cruise-cabins konden geboekt worden. Wij sloegen onze slag en dit lukte…. we got in!!! 🙂 Toen dacht ik nog: jeetje, wat een eind weg; een héél jaar, voordat het zo ver is. Eerst moeten onze dochters nog zes en twee worden. Nog een kleine eeuwigheid wachten tot het zover is.

Vandaag een jaar later:

Ik liep met ons hondje weer langs het voor mij inmiddels bekende fietspad. Ongelooflijk hoe hard dat jaar gegaan is. Nu is het daadwerkelijk bijna zover…. nog een week of 3 en dan is het grote Miami/Bahama’s-avontuur begonnen.

Nil volentibus arduum….. tis waar!

Divers 014

© Eveline – Oktober 2013

5 thoughts on “Nil volentibus arduum

  1. Toch erg hé dat mama’s zo moeilijk te vervangen zijn en de papa’s van de wereld kunnen verdwijnen,…maar af en toe moet je gewoon aan jezelf denken en vertrouwen hebben, komt allemaal goed, geniet van het onmogelijke 🙂 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s