Beetje schijten, kzit er toch.

20140101-104044.jpg

Gisteravond hadden wij na jarenlang ofwel zelf bezoek met logees te hebben ontvangen, ofwel op party ergens anders te gaan, eens een rustige-op-het-gemakje oudejaarsavond gevierd. Geen 4-gangen menu maar varkenshaas met friet, geen koelkast voor alcohol maar een fles champagne, een fles wijn en een fles K3-champagne (onze oudste druif mocht voor de eerste keer opblijven), een berg oliebollen én een staatslot (waar we ook dit jaar weer geen miljonair van zijn geworden :-P). We kregen gezellig mijn papa op bezoek en later de avond ook nog een oom van mijn hubby. Er werden (kaart-&kinder-) spelletjes gespeeld en het was, gewoon, gezellig.

Mijn vader had aan mij gevraagd of ik ‘m na 10en maar vóór 12en naar huis wilde brengen. Hij houdt van een wijntje en daarbij kwam kijken dat ze regen voorspeld hadden; dat wil zeggen dat hij de mooie Amerikaanse wagen die hij in de garage heeft staan liever niet uitlaat…. Want stel je voor! Dan wordt ‘tie nat en dan moet hij ‘m weer buiten laten staan omdat hij anders gaat roesten en buiten laten staan is sowieso al geen optie maar zeker niet met al dat vuurwerk-geweld.

En dus; of ik wilde taxi-en. Ach, what the heck. Bij het naar huis brengen van m’n pa waren we in een gesprek bezig en midden in dat gesprek liet ik ineens (volkomen onzinnig en, uiteraard, niet aan het onderwerp gerelateerd) vallen; “Ja, dan ga je toch ook geen foto’s van je moeder in dat bier gooien!” (Uit de theatershow “Dat dan weer wel” van Hans Teeuwen), alleen begrepen door andere Hans Teeuwen-liefhebbers, waar mijn vader er één van is. Hij lag dubbel en het hek was van de dam. Zinnen als “En daar te praten met ontwikkelde mensen, mensen die potverdomme nog eens een boek gelezen hebben,heu!” en “Weet je wie ik ook zo’n ongelooflijke zak vind?” passeerde de revue. Ik moest happen naar adem en zag door de lach-tranen de weg bijna niet meer.

Echt, als we nu waren aangehouden hadden ze meteen een ambulance gebeld… “Ja er zijn hier twee mensen in stuip-toestand in een auto aangetroffen en ze roepen; ‘Beetje schijten, kzit er toch!’. Echt, dringend hulp nodig hier, neem dwangbuizen mee!”.

Bij het weer terug naar huis rijden besefte ik (weer maar eens) dat het daar om draait; Lol maken! Lachen! Spontaan lachen, liefst nog om niets.

Wat een super oudejaarsavond! =)
2014 lachend ingeluid. Waar het om gaat dus.

© Eveline – Januari 2014

3 thoughts on “Beetje schijten, kzit er toch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s