Zusterliefde.

De jongste was voor haar middagdutje rond half 2 gaan slapen en werd net, rond kwart over drie, wakker. Ik pikte haar op uit haar ledikantje en zag het meteen: mevrouwtje was niet zo geamuseerd. Ach, dat hebben we allemaal wel eens: met het verkeerde been uit bed stappen. Ik verschoonde haar pamper en verruilde haar pyjama-broekje weer voor haar gewone broek en deed haar laarsjes aan. Ik droeg haar vervolgens op mijn armen naar beneden en terwijl ik haar in de woonkamer op de grond zet, kijkt ze rond en zegt ineens: “Waris Ca-men?” (vertaald: ‘Waar is Carmen’). “Oh meisje,” antwoordde ik, “je grote zus is net opgehaald, die is met vriendinnetjes weg!”.

De kleine druif keek me met grote ogen aan. Haar onderlip krulde op en haar mondhoekjes zakte naar beneden. “Oh” zei ze. Extra geknipper met de ogen, terwijl ze me bleef aankijken. Stilte. Het was een puur en aandoenlijk moment.

Mijn hart brak! Met lichtelijk ongenoegen was dit meisje uit haar bed getild, maar had de hoop gevestigd op een leuk speel-uur met haar zus. Maar zus-lief was úit gaan spelen. En ineens realiseerde ik me hoeveel die kleine druif naar haar grote zus op kijkt.

Zusterliefde. Een onverklaarbaar iets… denk ik?!

© Eveline – Januari 2014

3 thoughts on “Zusterliefde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s