Gezi….Chaos-uitbreiding.

“Chaosuitbreiding”. Ik weet nog niet precies of dit de titel van mijn boek gaat zijn, of dat ik toch ga voor een titel zoals bijvoorbeeld: “Oeps, en toen waren er drie!”. Maar aan dat boek ben ik begonnen, dat is een feit. Net zoals de kans hebbende titels (letterlijk) een feit zijn. Wij zijn gezegend met twee prachtige kinderen (dochters) en dachten eigenlijk dat het gezin compleet was. Papa, mama, twee kinderen en een hond. Geloof me: mammie heeft het druk genoeg. Moeder natuur leek echter toch andere plannen kenbaar te maken, toen ik op maandag 25 november j.l. bij de huisarts zat en ik in een soort tunnelvisie-roes zijn mond zag bewegen en de woorden zag vormen die verdacht veel leken op: “Ja mevrouw, u bent zwanger, gefeliciteerd!”.

Bam! Licht uit, spot aan, doek omhoog, showtime….

Maar ik had helemaal geen tekst! Geen dans! Niks! HELP!

Je kunt je natuurlijk afvragen hoe je voor zo’n ongeplande aangename verrassing kunt komen te staan, met alle anticonceptie-mogelijkheden van tegenwoordig bij de hand. Zoiets zou bijna geen verrassing meer kunnen zijn.  Echter, I respectfully disagree. Het is niet altijd zo zwart/wit. Ik heb lang overwogen of ik dit nu wel of niet “openlijk” bespreekbaar zal maken, maar ik doe het toch, want misschien leest nét die ene vrouw dit… die ene vrouw die één en ander herkent. Die misschien al wel alle hoop heeft laten varen om ooit (nog eens) zwanger te worden. Die ene vrouw, die hier weer een beetje hoop uit kan putten. Daarom vertel ik hier (kort en slechts beperkt in detail ;-)) mijn verhaal.

Bij het zwanger willen worden van de jongst telg (nu inmiddels twee) stopte ik met de anticonceptiepil omstreeks eind 2009/begin 2010. Mijn man en ik hadden dit samen besloten, zonder enig iemand daar verder van op de hoogte te stellen. Heerlijk, zo’n geheimpje met z’n tweetjes. De oudste was tóen net twee. Toen echter een jaar later nog steeds werkelijk waar niets te vieren viel (en ook de cyclus maar niet op gang leek te komen) besloten we via de huisarts een doorverwijzing te vragen. Maar het ziekenhuis in Nederland was op dat moment enorm druk en vol geboekt, waardoor wij naar België uitweken en zes dagen later al op bezoek konden komen. Er werden op één middag allerlei testen gedaan en al heel snel bleek de oorzaak gevonden waarom het niet wilde lukken: ik had (heb) PCOS (PolyCysteus Ovarium Syndroom). Syndroom aan de eierstokken. Om er verder geen onnodig langer verhaal van te maken dan noodzakelijk: ik heb geen tot weinig goede eisprongen (of überhaupt eisprongen). Een syndroom wat ik zeer vermoedelijk bij het zwanger worden van de oudste nog niet had. Er volgden een aantal medische molen-rondes (inclusief alles wat daar bij komt kijken) waarin we uiteindelijk zwanger raakten na ronde twee. YES! Beat ya sucka-syndrome!!!!

Na de geboorte van de tweede ging ik vrijwel meteen terug aan de anticonceptie. Ook al is er PCOS, zeg nooit nooit (ahum), en dus: terug aan de pil. De aller, aller lichtste die er bestaat, die toen ook in combinatie kon met borstvoeding. Ik heb vanaf mijn zestiende nogal wat verschillende soorten hormoon-anticoncepties geprobeerd, en op allemaal reageerde mijn lichaam uiteindelijk fel. Maar goed, deze zogeheten “mini-pil” leek perfect. Geen bijwerkingen, geen klachten, geen zwangerschap. Nou, mooi. Halverwege vorige jaar keerde dat tij. Veel hoofdpijn, veel stemmingswisselingen en constant de rode duiveltjes die zomaar tussendoor en op de raarste momenten op bezoek kwamen en dan vooral: lang op bezoek bléven (wat sowieso erg hinderlijk is, maar zeker bij een doorslik-pil waar je normaal gesproken niet meer ongesteld van wordt!). Na dat een paar maanden te hebben aangezien, zat ik half september zeer geagiteerd bij de huisarts. Er werd besloten te stoppen met de pil, ik kreeg een doorverwijzing naar de gynaecoloog en tot die tijd: handjes boven de dekens, ofwel andere maatregelen treffen ;-). Oooohhhwwwkkkeeeeeeee (alsof je een over-enthousiaste Jack Russel in z’n mand moet laten blijven zitten, maar enfin :-P)! Half oktober ging de rode vlag uit en twee weken daarna zat ik bij de gynaecoloog en in overleg met haar kwamen we op een andere vorm van anticonceptie die geschikt zou zijn. Tevens werd er via een echo gekeken hoe de PCOS er voor stond. Gewoon, voor de goede stand van zaken. Beide eierstokken vertoonden duidelijk en wederom alle vormen van PCOS. Nou goed, dat wist ik natuurlijk. Ook al is het niet leuk om te horen dat dat de orde van de dag is daar van binnen, we waren er niet verder mee bezig en de PCOS heeft buitenom het moeilijker krijgen van kinderen, gelukkig geen andere nare gevolgen in mijn geval (voor zover ik weet). Ik kreeg het recept van de nieuwe anticonceptie mee en moest wachten op mijn eerst volgende menstruatie om er mee van start te gaan.

Maar, die menstruatie… die kwam niet. En die kwam niet. En jawel: hij kwam…. níet. Nou is dat voor mij niet zo’n raar fenomeen: dat ik meer dan vier weken moet wachten op m’n volgende periode (typerend voor PCOS), maar desalniettemin werd ik op de nacht van 23 op 24 november zwetend wakker en met een hard bonkend hart ineens het gevoel kreeg: ‘Ik ben zwanger!’. De ochtend daarna was ik deze gedachte in eerste instantie alweer vergeten, maar halverwege die zondagochtend herinnerde ik het me ineens weer: Oh ja, dat gekke zwanger-gevoel van vannacht! Neeeeeh, doe normaal joh! Maar het liet me toch niet los. Ik bedacht me dat ik nog ergens een zwangerschapstestje had liggen die stof lag te happen. Tegen, wat ik dacht dat beter weten in was, deed ik tóch een test rond het middag uur; op zondag 24 november 2013. “Tegen beter weten in”, want ik wist dat het eigenlijk niet mogelijk was. Ik wist dat ik 3,5 week daarvoor nog bij de gynaecoloog had gezeten en dat de echo van de eierstokken er niet om had gelogen en absoluut niets van rijpe eitjes had laten zien. Echt zilch! Ik wist, dat we om die reden bij onze jongste spruit de medische molen in hadden gemoeten, omdat het maar niet wilde lukken.

Ik wist al die dingen. Al die dingen en meer. En tóch, deed ik een test.

Hij was positief.

foto (11)

Het bonkende hart was terug.

Met m’n broek nog half op m’n knieën, dribbelde ik met ongeloof, met test én met wc-papier aan m’n schoenen de woonkamer in. “IK BEN ZWANGER!!!!!!!!” liet ik galmen door de kamer. M’n gezin keek me met grote ogen aan. Een enkele mond viel bekruimeld open.

Stilte. Slikken. Shit. En nu?

Ja, en nu komt dus de derde. Wonderlijk! 😀

Het recept voor de nieuwe anticonceptie zit nog altijd in m’n tas.

Gezinsuitbreiding. Het staat eigenlijk gewoon voor: we breiden de chaos nog een beetje verder uit ;-).

foto (12)

© Eveline – Januari 2014

15 thoughts on “Gezi….Chaos-uitbreiding.

  1. Zo herkenbaar Eef, weet na mijn eigen medische malle molen precies hoe je je voelt. Wij dachten met 2 dochters ook compleet te zijn, moeder natuur was echter van mening dat er een 3e dochter bij moest komen.

    En zal ik je een geheimpje verklappen, het is makkelijker 😉

    Nogmaals gefeliciteerd!!
    En hoop dat je een zorgeloze en voorspoedige zwangerschap tegemoet gaat.

    Dikke kus, Marlène

  2. OMG, wat een verhaal, met open mond gelezen,…..ik kan maar een ding besluiten, PROFICIAT en het is dat het zo moest zijn er moet waarschijnlijk wat testosteron bijkomen om het evenwicht te bewaren,….good luck 🙂

  3. Oooo, wat is dit leuk!!! Wat fantastisch en wat geweldig! Heel hartelijk gefeliciteerd met dit prachtige nieuws – zo’n klein wondertje is het mooiste dat er is!

  4. Proficiat met je gezinsuitbreiding. Als ervaringsdeskundige kan ik zeggen.. ja die chaos zal wat uitbreiding kennen maar uit ondervinding ook: de overgang van 1 naar 2 was voor ons ingrijpender dan van 2 naar 3. Die viel gewoon mee in het radarwerk. 😉

  5. Bijzonder verhaal en wat heb je dit toch mooi opgeschreven, af en toe zat ik echt te lachen. Van harte met jullie derde wonder, en die chaos? Komt vanzelf goed, over een jaar of twintig zijn ze met een beetje geluk de deur uit 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s