Als je mama bent…

1560445_705474606164588_1596343303_n

Gisternacht droomde ik dat ik weer thuis woonde. Bij mijn vader en mijn moeder. Mijn moeder leefde dus in mijn droom en ik was met haar aan het overleggen of ik op die betreffende zaterdag nou wel of niet al terug zou gaan naar mijn studentenkamer in Breda en dáár gewoon de avond zou gaan stappen. Ik besloot alvast lekker terug naar Breda te gaan en vlak voordat ik het huis verliet dacht ik ineens: “Oh maar wacht, de hubby en de kids dan?”. Maar dat klopte dan weer niet: studeren in combinatie met getrouwd en kinderen… zo is het niet gegaan! Ik besefte ineens dat ik droomde, keek snel nog een keer naar m’n moeder, en werd vervolgens wakker. De dag van gisteren kon beginnen.

Iedere mama zal het volgende herkennen: je komt soms oren en ogen te kort! En dan eigenlijk met name als je met je kind(eren) de deur uit gaat. Gezellig een dagje weg. Of een middagje op bezoek bij iemand. Het is allemaal hartstikke leuk hoor en je voelt je “over-all” super gezegend met die kleine schepsels, maar laten we vooral eerlijk zijn wanneer we zeggen: dagjes uit zijn nooit meer hetzelfde als wanneer je alleen ging ;-).

Neem nou gisteren…We gingen op bezoek bij een lief vriendinnetje van mij, nabij Rotterdam. Dus, ik sprong rond het middaguur samen met de dochters in de auto en gaan met die banaan. Een middagje uit met de kids! Eenmaal op plaats van bestemming moet je voortdurend de boel (als in je kinderen dus) in de gaten houden. Uiteraard moet je ook niet overdrijven, maar het is gewoon zo: je bent dan wel op een ander, thuis doe je aanzienlijk minder spastisch! En echt hoor: mijn kinderen zijn schatten van mensjes, ze zijn er absoluut niet op uit om bewust dingen kapot te maken of iets dergelijks, maar ja, het kan wel en als zij eenmaal gaan razen, dan razen ze! Om de anderhalve zin in het volwassenegesprek, zie je jezelf toch weer op staan en ontsnappen zinnen uit je mond als: “Nee, laat dat maar staan!”, “Kijken doen we met de oogjes!”, “Niet naar boven!”, Laat je de kat heel?”, “Sámen spelen dames!”, “Omdat ik dat zeg!”, “Niet met je schoenen op de bank, doen we thuis ook niet!” “Mama ziet alles, met het boze oog aan de zijkant!”.

En dan vragen mensen zich wel eens af hoe het kan dat ik zo slank blijf? Nou; neem kids! Je wordt er “ff” negen maanden heel bol van, maar daarna heb je de sportschool níet meer nodig :-P.

Toen we in de auto terug naar huis reden, was ik blij met precies die constatering: “naar huis”!

Bij het passeren van afslag Breda dacht ik ineens weer aan mijn droom van die nacht.
Afslag Breda…. zal ik?’

En terwijl ik in de achteruitkijkspiegel naar mijn, in-slaap-vallende-bengels keek besefte ik: er is geen enkele plaats waar ik vanavond liever wil zijn, dan thuis! 😀

© Eveline – Januari 2014

2 thoughts on “Als je mama bent…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s