Dweilen met de kraan open.

Het huishouden, het is een “never ending story”. Wat het overigens ook niet hoeft te zijn hoor, maar enige medewerking van dat huishouden zelf lijkt soms wel eens op z’n plaats. Nu ben ik me er heus wel van bewust dat wasgoed zichzelf niet kan wassen en de stofzuiger niet zelf de stekker in het stopcontact kan doen en eventjes de Franse slag rond kan gaan, maar dat gevoel heb ik toch wel eens; jongens (als in: stof, was, afwas): WORK WITH ME!!! 😉 Goed, dat klinkt best idioot, maar toch…. geen kaboutertjes hier te vinden die dat even willen doen. Het voelt zo nu en dan als dweilen met de kraan open.

Hoe dan ook: ik hou van een opgeruimd huis. Het hoeft heus geen klinisch opgeruimd ziekenhuis-huishouden te zijn, maar gewoon: “proper”. Simpel zat. Nu is het ook een feit dat ik sinds de komst van de kinderen dat niet meer zo 100% perfect voor elkaar krijg als dat ik eigenlijk zou willen. Gewoonweg omdat daar te weinig uur voor in één dag zitten en de rest van het leven; werk, school, cursussen, leuke dingen doen (ja, want zelfs dát doen we nog), gewoon door gaat. Maar al met al krijg ik de boel normaal gesproken redelijk rond. Jippie!

Echter, de laatste drie maanden zijn een ander verhaal geweest. De afgelopen twaalf weken hebben namelijk in het teken gestaan van PURE (over-)vermoeidheid, misselijk zijn en ga zo nog maar even door. Dit resulteerde in het feit dat niet het huishouden, maar ík achter diezelfde feiten aan ging lopen. Meer strompelen eigenlijk. Hand in hand met het huishouden. Pffffff! Dát is pas dweilen met de kraan open. En op het moment dat je het allemaal niet of eventjes niet zelf kunt doen, besef je pas wat je normaal allemaal wel doet! WOWIE!!! BIGGA UP FOR US MOMS!!!!!

Enfin, ik durf het bijna niet hardop te zeggen maar het lijkt, het líjkt…. alsof ik me langzaam ietsjes beter ga voelen. Gister dan toevallig weer een flink beroerde dag gehad, maar nu bijvoorbeeld voel ik me…. eigenlijk… best oké. Dat moment heb ik gelijk benut door te gaan opruimen, stofzuigen, zometeen de afwas, beddengoed uitwassen, en misschien zelfs nog een beetje was vouwen & strijken. Het lijkt er dus op dat ik zachtjes aan m’n “groove” terug krijg. *Klopt het snel even af*

Maar nu weer moe, uiteraard :-P. Eerst tijd voor een bakje koffie en dan strakjes even dweilen.

Met de kraan dicht dus! 😉

Dweilenblog

© Eveline – Januari 2014

2 thoughts on “Dweilen met de kraan open.

  1. Ik kan er ook enorm op vloeken, het houdt nooit op en zeker niet met kids,…mss iets meer delegeren daar, want jij hebt nu ook voldoende rust nodig,…en uitbesteden een poetshulp is een wereld van verschil, niet dat je dan niks meer moet doen, maar toch stukken minder 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s