The eternal sunshine of the spotless mind!

PolitieWagentje

Vanmorgen waren de kids en ik na een heerlijk ontbijtje, op pad naar de diverse plaatsen van bestemmingen. De eerste stop is altijd de basisschool van de oudste. We moesten vlak bij school ergens even wachten tot we af konden slaan en ik hoorde mezelf ineens aan haar vragen: “Lieverd, waar zal mama vandaag eens over schrijven?”. Kijk, en hoor eens hier mensen; niet dat ik geen inspiratie heb om zelf op een onderwerp te komen ;-), maar ik was eigenlijk gewoon benieuwd naar haar antwoord. Kinderen hebben vaak geniale ideeën.

Ze fronste haar wenkbrauwen. “Hmzzz”, zei ze, “ik zou het eigenlijk ook even niet weten, er is vandaag nog niks bijzonders gebeurd!”.

Grappig dat zij er overigens meteen van uit gaat dat ik over iets van vandaag wil schrijven. Het kan en mag natuurlijk over van alles en nog wat gaan, maar zij gaat eigenlijk gelijk uit van het nu. Kind naar m’n hart!

We slaan met de auto af naar rechts en de oudste had haar eerder vermelde zin nog niet fatsoenlijk afgemaakt of we worden bruut afgesneden door een scooter. Ik wilde net m’n mond open doen om daar woorden uit te laten komen die allesbehalve kindvriendelijk waren, maar op dat moment zag ik voor ons de politie ineens schuin op de weg abrupt tot stilstand komen. Een politie-agente stapte met veel bravoure uit en probeerde de scooter tot stoppen te dwingen. Dit lukte voor geen meter en de scooter scheurde er weer vandoor.

Zwaailichten. Ophef. Paniek. Een heuse achtervolging, en dat om vijf voor half negen ’s ochtends.

Met een toch licht verhoogde hartslag reed ik met grote ogen langs het spektakel en zag daarna in m’n achteruitkijkspiegel dat de politiewagen weer verder reed om elders nog een poging te doen de scooter tot stilstand te brengen. Gelijk was ik over eventuele redenen aan het nadenken: door de politie achtervolgd worden, en dat in de vroege ochtendglorie. WHY, FOR GOD’S SAKE?????

Beide kids hadden eigenlijk weinig tot helemaal niks in de gaten en de oudste was nog steeds aan het mijmeren:
“Waar over te schrijven, wáááár over te schrijven…. Lastig hoor mam, ‘tis nog te vroeg voor spannende verhalen!” (en dit is letterlijk geciteerd).

The eternal sunshine of the spotless mind… I love it!

© Eveline – Februari 2014

3 thoughts on “The eternal sunshine of the spotless mind!

  1. Wat schrijf jij leuk. kinder uitspraken zijn vaak lachwekkend, ze zijn zo jong als ze zijn vaak al heel wijs, bij die van mij denk ik vaak: waar komt die wijsheid ineens vandaan 😉 gelukkig hadden ze al die comotie nog niet door!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s