Rot speen.

Tuttebel

Onze jongste dochter sukkelt al een tijdje met haar gezondheid. Althans, ze is niet vaak grieperig ofzo, maar laten we het er op houden dat er iets speelt in het buikje wat alsmaar terugkeert en wat ons inziens toch echt niet de bedoeling kan zijn. Na de zoveelste kuur en de zoveelste enorm hoge koorts-aanval kregen we een doorverwijzing om een echo van haar buik te laten maken. Dat was eergisteren-ochtend.

Bij het maken van die afspraak had ik naar de Röntgen-afdeling gebeld en gezegd dat ik voor onze twee-jarige dochter een afspraak wil maken mét doorverwijzing van de huisarts. Na geboortedatum gegeven te hebben en in overleg een datum te hebben geprikt, liet de verpleegster mij weten: “Ze moet nuchter hier aankomen én ze mag twee uur van te voren niet geplast hebben!”. Ik barstte in lachen uit. “Mevrouw, ze is twee. Ze kakt midden in de badkamer als ze daar zin in heeft, dus ik kan u bij deze garanderen dat op commando zowel NIET als WEL plassen, ‘m niet gaat worden!”. Gelukkig moest de verpleegster ook lachen en was het met me eens dat dit wellicht een mission impossible zou worden. Maar goed, dat nuchter blijven moest lukken om half 9 ’s ochtends. Hoewel…

We kwamen aan en voegde ons in de wachtkamer om iets voor half negen. De jongste liet inmiddels al goed van zich horen, want die stierf bijna van de honger. OCHERME! Maar goed, we hadden dus vroeg een afspraak, dus ik verwachtte dat ze ieder moment aan de beurt zou zijn. Dit bleek… niet zo te zijn. Om negen uur zaten we er nog. Een aangezien dat kind op d’r moeder lijkt lag ze inmiddels half in katzwijm van de honger en de dorst. Het was zó aandoenlijk! Eén van de röntgen-verpleegsters liep langs en zei: “Oooh, zielig!”. Ik antwoordde: “Ja, ze heeft honger!!! Ze moest nuchter hier om half negen zijn!”. Haar reactie: “Oooh ja, lastig he, nou succes d’rmee!”. En ze liep weg.

AAAAHHH, LAAT DAT KIND AAN DE BEURT!!! 😉

Een kwartier daar weer na mocht ze eindelijk verder. Ze vond het, zoals verwacht, verschrikkelijk en huilde alles gewoon verder bij elkaar. De dokter kon de echo bijna niet voltooien, omdat ons kind zo aan het draaien, keren en schreeuwen was. Een verpleegster en ik hielden haar zo goed en zo kwaad als we konden stil. Na tien minuten gevecht bedacht ik me ineens dat ze (ja: nog altijd!) heel graag sinterklaasliedjes zingt. Tja, de beste man is nu al zo’n drie maanden terug naar Spanje, maar dat maakt ons kind niet uit. Dus ik begon zachtjes:

“Zie ginds komt de stoomboot…”

De verpleegster zong mee. De dokter zong zelfs bijna mee! En jawel: de jongste spruit werd stil en hijgde het uit, wangen vuurrood.

De echo was gemaakt en we mochten weer weg. Half volgende week de uitslag bij de huisarts. Onderweg naar huis werd ik plots al door het ziekenhuis gebeld. En BAM… brok in m’n keel. Dat kon absoluut niet veel goeds betekenen: als ze gelijk bellen. Foute boel! SLIK!!!!! Met bevende handjes nam ik op. Misschien was het toch een ander nummer en leek het gewoon op dat van het ziekenhuis? Maar nee… het wás het ziekenhuis, afdeling Röntgen. M’n hart klopte tot in m’n oren. Wat zou ik nu te horen krijgen? Zou ik dit de rest van m’n leven onthouden: waar ik was toen ik hetgeen wat zou volgen te horen kreeg…. zou ik het later met tranen in m’n ogen vertellen…. wat zou er komen???? Ik werd van m’n eigen doemdenken misselijk! Het doemdenken in die ene split second. Ik hoorde als een geslagen hond aan wat diegene aan de andere kant te zeggen had..

“Ja, u bent net hier bij ons geweest voor de buik-echo van uw dochter en, mevrouw… ze heeft haar speentje laten liggen. Dan weet u dat!”

Tuut-tuut-tuut.

DJUH!!!!! Vol opluchting hing ik op.

Rot speen!

© Eveline – Maart 2014

6 thoughts on “Rot speen.

  1. Dat paniekmomentje is een van de redenen dat in onze instelling het uitgaande nummer geblokkeerd is…

    Succes met wachten op de uitslag..

  2. Oef, mijn hart begon ook al over te slaan,…hopelijk is er niks ergs aan de hand want onderzoeken met een 2 jarige zijn HEL!!!

  3. Jeetje dan zit je hart echt even in je keel.. wat een stress moment. Gelukkig was haar speen daar.. en belden ze niet voor wat anders. Ik hoop dat ze er snel achter komen wat haar mankeert en dat ze geholpen gaat worden. Een kind met pijn is vreselijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s