Wat ik dacht.

Ik zou het willen zeggen, hoeveel ik je al miste toen je er nog was. Alsof dat zou helpen, ten tijden dat missen werkelijk het enige overgebleven leek.

Ik zou het willen zeggen, dat de dag nog steeds rond is, zoals je zelf ooit mooi schreef. Dat we hier nog altijd alle kleuren groen zien, verder niks te melden.

Ik zou het willen zeggen, dat ik mijn eerste echte schrijfopdracht binnen heb. Dat er daadwerkelijk iemand is die dacht: Ja! Met en via haar schrijven willen wij gelinkt worden. Hetgeen waar jij trots op zou zijn.

Ik zou het willen zeggen, dat ik nooit eenzaam, maar soms wel alleen ben. En wanneer ik dat ben, manoeuvreer jij je als een veilige haven in de aura rond mij.

Ik zou het willen zeggen, dat ik dacht dat het makkelijker zou zijn. Het makkelijker zijn van alles.

Ja, dát is wat ik zou willen zeggen.

Dat is wat ik dacht.

foto

© Eveline – Maart 2014

7 thoughts on “Wat ik dacht.

  1. Mooi, mooi stukje en mooie zin: het makkelijker zijn van alles. Gefeliciteerd met je schrijfopdracht, je moeder zou apetrots op je geweest zijn. X!

  2. Heel mooi geschreven….en weet je ze zijn bij ons…laatst praatte ik tegen een foto van mijn moeder dat ik me”alleen” voelde en prompt was ze twee dagen aanwezig in mijn dromen.

    Jouw moeder is zeker bij je op eenzame dagen en bij het halen van je eerste schrijfopdracht en nog vele momenten , ook bij deze mooie tekst van jouw aan haar !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s