Ongelukje?

img9850

Vorige week liep ik met mijn twee dochters over straat richting het winkelcentrum bij ons in de buurt. Onderweg kwamen we een buurvrouwtje van een paar straten verderop tegen. Zij is verder geen bekende voor ons, louter dat we weten waar deze mevrouw ongeveer woont en dat we haar met het uitlaten van de hond wel eens tegen komen. Typisch zo’n “we-zeggen-vriendelijk-hoi-maar-weten-elkaars-naam-niet-eens”-relatie. Toch reikte, naar bleek, voor haar de informatie die ze over mij wist (dacht te weten) vérder, dan andersom.

“Goh, van harte gefeliciteerd met je zwangerschap nog!” zei ze tegen me. Ik bedankte haar en we kregen het over de bekende koetjes & kalfjes. En vervolgens:

“Maar vertel eens, want het was wéér een ongelukje, hè?”

Dit was wat serieus aan me gevraagd werd! Of eigenlijk… niet zozeer vragen, als wel mededelen.

Ik fronste mijn wenkbrauwen, en dit om een aantal verwonderingen (voor zover dit een woord is). Ten eerste vind ik dat sowieso geen zeggen tegen iemand die met een 5-maanden-zwangere-buik vol lof en plezier over haar zwangerschap aan het praten is. Ten tweede vind ik het woord “ongelukje” sowieso erg “ongelukkig”. Een ongelukje is iets wat je, als je daar de kans voor kreeg, kon terugdraaien om het te voorkomen. En daar is geen enkele sprake van. Toen niet en nu niet.

En oké, het is bij ons hier en daar best bijzonder- en alles behalve burgerlijk gegaan… het ontstaan van ons hele gezin dus :-P. Ons oudste wonder kwam, inderdaad niet gepland maar zeker wel gewenst, uit de lucht vallen. “Surprise, we’re pregnant!”. Ik was 23 toen we daarachter kwamen, mijn man 27. OEPS! Toen wij een paar jaar later voor ons 2e kindje wilden gaan, bleek dat ons ineens niet zo gemakkelijk af te gaan als bij de eerste, en kwamen we er achter dat ik PCOS heb (iets aan de eierstokken waardoor zwanger raken bemoeilijkt wordt). Het werd een medische molen verhaal, echter gelukkig wel met vruchtbare afloop ;-), want ons tweede wonder diende zich na ruim een jaar toch aan (gevolgd door slechts zeven maanden zwangerschap, maar dat terzijde!). En ja… toen kwam plots nummer drie. VERRRRRRASSING… OPNIEUW!

Dus waar het op neer komt: wij hopen over een maand of 4 gezegend te zijn met drie kinderen, waarvan slechts 1 van te voren gepland was, en juist die geplande liet lang op zich wachten. Jaaaah, oké, toegegeven: het is niet geheel volgens de richtlijnen gegaan en bovendien ironisch te noemen, maar…. wel leuk ironisch. Van begin tot begin welkom. En zeker geen ongelukjes!

Ik keek mevrouw nog altijd stilzwijgend aan, met m’n wenkbrauwen nog altijd omhoog getrokken en hoorde plots uit mijn mond komen:

“Nee mevrouw, echt geen sprake van een ongelukje. Wel van een aangename verrassing!”

En we liepen verder. Het woordje “ook” liet ik al helemaal achterwege. Ons kind wat dit jaar zeven wordt, waar wij al zeven jaar lief en leed mee delen, opvoeden, hebben leren lopen, zindelijk hebben gemaakt, haar bijstaan in sickness and in health… kun je mijns inziens al helemaal niet meer betrekken in het “ook een ongelukje” ’s-verhaal. Het zullen de hormonen wel geweest zijn hoor, want het vrouwke zal het niet slecht bedoeld hebben (ik blijf zolang mogelijk het goede in de mens zien), maar op dat moment kon ik de opmerking even niet verdragen.

Ook een ongelukje geloof ik???!!! Nee mevrouw, was u dat wel? Bummer zeg!

© Eveline – April 2014

9 thoughts on “Ongelukje?

  1. Op zo’n moment is het fronsen van de wenkbrauwen het beste denk ik. Dat en er schijt aan hebben (sorry for the expression) wat anderen er ook van mogen denken.

  2. Goed gedaan Eef! Laat die vrouw maar praten. Dit zegt meer iets over haar. Sommige mensen zijn niet slimmer. Dikke kus op je bolle buik💋

  3. Pfff asoooooo mensen overal! Het zijn gelukkig altijd de mensen om wie je geen MOER geeft die zulke domme dingen zeggen, whaha dat troost mij dan altijd x

  4. jeetje wat een rot opmerking! zo sprak ik in de tram eens een vrouw met een verstandelijk beperkt kinde, een moppie wat de hele tijd vrolijk naar me lachte en met wie ik kiekeboe spelletjes ging spelen (ik heb ook twee kids). de moeder vertelde mij dat niet iedereen zo “lief”deed want dat ze vaak opmerkingen kreeg als dat hoeft toch helemaal niet meer tegenwoordig, dat kan je toch weg laten halen na de 20 weken echo.. etc. ik was echt perplex!

  5. Tegenwoordig heeft iedereen wel een eigen mening en ideeën en vinden ze dat ook nog belangrijk te delen. Nou als je deze mw zou zien dan zou ik niet weten wat ik tegen haat zeggen moet meid. Het woord ongelukje alleen al… commaan he phh.
    Meis geniet van je zwangerschap en laat mensen met zulke dingen aub zwetsen. Knuf

  6. Dat is gewoon onbeleefd, je hebt haar flink van antwoord gediend, niks hormonen hier, maar gewoon terecht op haar plaats gezet,…en je hoeft toch geen verantwoording af te leggen, trouwens mijn zoon was ook zo’n “aangename” verrassing,..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s