Pay it forward

Gistermiddag zijn wij met ons gezin een middagje naar het subtropische zwembad hier in de buurt gegaan. Het zwemparadijs is een tijd geleden overgenomen en flink opgeknapt en we waren er sindsdien nog niet geweest. Dus, voor het eerst dit jaar de zwemspullen van het hele gezin weer verzameld en… op naar het zwembad.

Natuurlijk is zo’n middag stik gezellig hoor mensen, don’t get me wrong, maar tegelijkertijd brengt het ook de standaard ergernissen met zich mee, laten we eerlijk zijn! Vier grote badlakens meenemen, maar verder wat extra handdoeken natuurlijk vergeten, met als gevolg dat wanneer het gezin onder de douche gaat ná het zwemmen, iedereen zich met kletsnatte handdoeken moet afdrogen. Of zoiets als thuis driehonderd zwembandjes voor de jongste hebben liggen (waarvan 1 pak zelfs nog nieuw!) en ze tóch niet meenemen. Fijn, dat wordt weer zwembandjes kopen daar. Ten eerste zijn zulke bandjes verplicht voor zo’n klein kind, en ten tweede; al waren ze niet verplicht, je wilt het niet op je geweten hebben voor die paar Euro.

Maarrrrrr, ergernis nummer één heb ik eigenlijk nog niet besproken, en dat is met z’n allen éindelijk de zwemkleding aan hebben, met vier miljoen tassen voor de kluisjes staan en tot het besef komen dat NIEMAND vijftig cent bij zich heeft en de kluisjes alleen dát maar accepteren.

That… is… just…. GREAT!

En om geld te wisselen zou je eerst met je hele handel dóór de douches, het vierkantje bakje modder-water en het halve zwembad heen moeten. Want terug naar de receptie kan niet meer, aangezien je binnenkomst-kaartje slechts één keer gebruikt kan worden. Ja, mensen, het is geen Centerparcs natuurlijk waar je met je kaartje onbeperkt in en uit kan lopen.

Mijn man deed één van de kluisjes open en…. krijg nou tieten… daar lag nog een muntje van vijftig cent in! HOE GEWELDIG!!!!! En gewaardeerd! =) Jump for joy!!! Oprecht, that just made my day! (Oké, best zielig dit, maybe I need professional help ;-)). Annnnyways…. spullen in dat ene kluisje gepropt. Wat natuurlijk eigenlijk niet paste, maar het moest, want we hadden maar 1 gevonden vijftig-centje.

Enfin, maakt niet uit. Er volgde een hartstikke leuke middag. Uiteraard ben ik ook nog lekker in het zwembad geweest, maar het meest hebben de kids en mijn man van het water genoten. En ik bleef dan bij de spulletjes, met een boek en een bak koffie. Niks te klagen!

foto (29)

foto (30)

Tegen vijf uur vonden we het welletjes en gingen (met onze zeiknatte handdoeken dus) richting douches. Allemaal de haren gewassen en terug naar de hokjes waar je je vervolgens dan klammig terug in je kleding probeert te wringen. Toen alles weer aangekleed, bepakt en bezakt was liepen mijn man en de kids alvast vooruit. Ik hees mijn tas over m’n schouders en pakte het vijftig centje uit het kluisvakje. En ineens bedacht ik me: nee, ik laat ‘m liggen! Wellicht dat de volgende hardwerkende mama of papa met de kudde kids er ook wel héél blij mee is, dat dit muntje er zomaar ineens ligt :-D.

Paying it forward, noemen ze dat toch? =)

foto (31)

© Eveline – April 2014

2 thoughts on “Pay it forward

  1. Ik ben zo blij dat ik het subtropisch zwemparadijs mag laten linksliggen,…..ik haatte het altijd, maar onze kids vonden het altijd geweldig!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s