Verademing

EnjoyTheLittleThings

Iedereen kent de cliché uitspraak wel die luidt: geniet van de kleine dingen, want het zijn juist die kleine dingen in het leven die “het ‘m doen”. Die zin ken ik al vanaf mijn pubertijd. Toen dacht ik me daar ook echt wel bewust van te zijn. Nu besef ik dat dat totaal niet aan de orde was toen. Ik genoot niet van het hier en nu, ik leefde van weekend naar weekend. Al hetgeen door de weeks kon me gestolen worden en ik hoopte alleen maar dat de van-maandag-tot-vrijdagen zo snel mogelijk voorbij gingen. Of ik nou op school zat, of aan het werk was; de tijd moest zo snel mogelijk wegtikken zodat de zaterdag maar vlug een feit kon zijn. Maar zelfs die zaterdag ging aan me voorbij, want het moest vervolgens ook zo snel mogelijk weer zaterdagavond zijn; dan kon je op stap. En dan dronk je wijn of andere alcoholische versnaperingen. En wel meer dan één ook. En ging je diep in de nacht pas naar huis, slapen tot zondagmiddag twee uur (of werken, dat weekendbaantje moest ook weleens gedaan worden) en genoot hoe dan ook verder niet meer van de zondag, want je had een kater van hier tot Tokyo. En dan was het weer maandag. Jolly!

En begrijp me niet verkeerd hoor: ik heb gigantisch genoten toen, juist ook weer dáárvan. Veel uitgaan, beetje studeren, kalverliefdes (waarvan ik er tegen één uiteindelijk “ja” zei bij het altaar :-D), enzovoorts. Kijk, ook die tijd was leuk. Maar het heeft ruim twaalf jaar geduurd denk ik, voordat het pas echt geland was: genieten van de kleine dingen en wat dat daadwerkelijk betekent en teweeg brengt. Ook genieten van de dingen die je minder leuk vindt. Als je jezelf het gewoon maakt met een andere insteek naar dingen te kijken, dan ga je dat op den duur zelf geloven. Ik noem iets onbenulligs als bijvoorbeeld de badkamer schoonmaken. VRESELIJK ROT WERK!!! Mijn mening dan. Altijd deed ik dat met grote tegenzin en het liefst zo min mogelijk. Liefst pas wanneer de wasmand nog nét niet zelf aan de wandel ging, vond ik het tijd om te gaan poetsen. Een aantal jaar geleden was ik klaar met deze negatieve gedachte. Ik maakte van de badkamer schoonmaken iets leuks. Iets waarbij ik heerlijk de raampjes tegen elkaar open zet (zomer/winter/maakt niet uit: frisse lucht is altijd goed). Iets waarbij ik een lekker muziekje op zet. Iets waarbij ik een kop koffie mee naar boven neem en vooruit: voor de gelegenheid een toefje slagroom erop. Na dit een paar keer op die manier gedaan te hebben kreeg ik er zowaar plezier in. Badkamer schoonmaken zelf veranderde er natuurlijk niet door, maar mijn insteek en houding wel, waardoor ik het niet meer vervelend vond. Heerlijk.

Gister liep mijn vader spontaan bij ons binnen en net zo onverwachts gingen we een stuk fietsen, samen met de kids. We reden langs een weg waar onlangs een gruwelijke brand heeft gewoed in een huis (wat natuurlijk afschuwelijk is, laat daar geen misverstanden over bestaan!). Maar omdat wij daar dagelijks langs rijden is dat beeld, hoe erg dat ook klinkt, inmiddels bekend bij ons: als je die weg passeert, zie je een uitgebrande bovenverdieping. Gisteren hadden we dit huis op een gegeven moment alweer in het vizier en mijn vader zei plots:

“Nou is een open haardje best leuk hoor, maar je kunt ook overdrijven!”.

Ik lachte, maar beschaafd. Dit zijn (op een leuke manier bedoeld cynische-) opmerkingen die mijn vader en ik dagelijks met elkaar delen, dus een echte dijenkletser vond ik het al niet meer. Maar er liepen op datzelfde moment een man en zijn vrouw langs dat huis en terwijl we dit koppel passeerden, kwam de opmerking van mijn vader bij die man binnen… en hij scháterde het werkelijk uit. Hoe geweldig! Ik keek even later nog eens om en hij lag nog altijd in een halve stuip. Toen begon ik opnieuw te lachen, dit keer niet beschaafd. Mijn vader volgde. De kids ook. Om zo’n idiote (lichtelijk ongepaste) opmerking, lagen vijf mensen dubbel, enkele minuten lang.

Dát zijn de momenten die je moet koesteren. Zelfs wanneer dit voortvloeit uit iets niet-leuks.

Op de terugreis begon de oudste te zingen; kinderliedjes. En we zongen met z’n allen mee. De tranen sprongen in m’n ogen en ik genoot. Oprecht.

Gelukkig zijn, is niet zomaar een keuze. Het is een bewustwording. Een verademing.

Fijne dag allemaal!

OpaEnCarmen

© Eveline – April 2014

3 thoughts on “Verademing

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s