Ontaard

Dus

Nog niet zo heel lang geleden, vlak voordat we ’s ochtends fris en fruitig de deur uit wilden gaan, kwam er een walm verderf mijn kant op. Ik keek onze jongste telg verdacht aan en jawel…. schuldig keek ze terug mijn richting op. U raadt het al: last-minute-code-bruin (het is geen onbekend terrein inmiddels :-P). Enfin, zo kun je dat kind natuurlijk niet meenemen, en dus: terug naar de commode racen, de boel wederom poetsen en opnieuw een schone pamper geven. Nothing “on the hand”. Zowel letterlijk als figuurlijk niet ;-).

Toen ik haar ’s avonds ging ophalen van het kinderdagverblijf liet één van de leidsters weten:

“Ja, alles is goed gegaan vandaag hoor, maar ze had wel een romper aan, waar een veeg poep op zat aan de rug-kant, terwijl ze hier nog geen poepluier heeft gehad!”.

Met andere woorden: trekt u dat kind weleens schoon goed aan? Sta je dan met je goede gedrag.

“Oooh, ja uh, nou ze had uuuh, vanmorgen vlak voor we doorgingen uuuuh, een vieze broek en… die heb ik echt nog verschoond hoor en uuh, die uuuh, ja sorry, ik heb niet gezien dat haar romper vies was anders had ik die ook ÉCHT wel verschoond! Echt hoor!”

Wat ook zo is, maar uiteraard was ik volkomen niet geloofwaardig meer. Snel de biezen gepakt en met de kleine naar huis gereden en haar thuis (nog net niet mét kleren aan) lekker onder de douche gezet :-D.

Er ging inmiddels wat tijd voorbij, en het duurde ook even voordat er niet meer aan “het euvel” gedacht werd. Althans: bij mij duurde dat even. Bij het kinderdagverblijf was het diezelfde dag allang en breed geen issue meer. Het was meer dat het bij mij nog even gespookt heeft: ik had de jongste in een stront-romper op het kinderdagverblijf afgezet! Dus mensen: poep áán de romper terwijl ze geen poep ín de luier (meer) had. Awkward!!!

Vorige week zette ik haar, as usual, weer met veel plezier bij de opvang af. Er heerst daar altijd een fijne sfeer en de kinderen hebben het er goed naar hun zin. Ik droeg de jongste naar binnen en zette haar op de grond. Ze sjeesde er rap van door. En ineens zag ik het: een enorme winkelhaak in haar kleding…. Een flinke scheur in haar leuke Esprit-broekje, net onder haar pamper-kont!

For the love of god! Ik besloot het dan ook maar hardop te zeggen:

“Jongens, wij zijn ontaard, volkomen ontaard! Een echt huishouden van Jan Steen!”.

De juf moest lachen. Ik ook. Nou ja, met een beetje kiespijn dan ;-).

© Eveline – April 2014

3 thoughts on “Ontaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s