Blijven ademen!

YingYang

En toen zat ik alweer in de 26ste week van mijn zwangerschap. Wat gaat dat cliché-snel zeg! En ook al mag ik dit nu voor de derde keer meemaken, het blijft een bijzonder en uniek iets. Ik voel de kleine al een aantal weken goed bewegen en die bewegingen worden ook met de dag krachtiger. Baby’tje groeit en bloeit goed. Precies zoals de bedoeling is dus.

Hoewel ik oprecht niet bang ben voor de bevalling, werd ik vannacht toch ineens zwetend wakker. Pijnscheut in de buik gevolgd door nare angst-kriebel. Ademnood. Er borrelden gelijk gevoelens naar boven die mij bekend voorkwamen van de bevalling van onze 2e telg. Mijn vliezen braken bij haar op zeven maanden zwangerschap. Uit het niets, op een zondagochtend. Nog geen verlof of niks niet. Vervolgens aan toeters en bellen gelegen in het ziekenhuis om toch nog maar te rekken, waarna na elf dagen de bevalling uiteindelijk toch echt niet meer tegen te houden was en middels een spoedkeizersnede doorgang vond. Vijf weken ziekenhuis volgden nog voor de kleine.

Ik ging rechtop in bed zitten en moest gewoon naar adem happen. Dit, terwijl de betreffende bevalling hartstikke goed afgelopen is. Maar het benauwde mij plots. Met tranen in mijn ogen zat ik daar, vannacht om half drie, in het donker. Luisterend naar m’n eigen hart die ik inmiddels in m’n oren hoorde bonken. Mijn man sliep verder nog, en ik wilde ‘m niet wakker maken. Ik sprong uit bed (voor zover je het nog springen kunt noemen in je zesde maand zwangerschap en met bekken-probleempjes) en liep naar de kamer van de jongste. Ze lag daar, nietsvermoedend, twee-en-een-half jaar te “wezen”.

Terwijl ik daar in alle stilte stond kreeg ik een flinke schop in de buik. Het was alsof de baby wilde zeggen:

“Nou prima, we hebben het gezien, niks aan het handje, hop-hop, terug naar bed! Mams, even serieus, morgen gaat de wekker weer veel te vroeg!”

Baby had gelijk. Niets aan het handje.

Gewoon, blijven ademen ;-).

© Eveline – April 2014

3 thoughts on “Blijven ademen!

  1. Soms moet je even aan je gevoel toegeven en kijken of alles oke is.
    De kleine had gelijk. Na het gezien te hebben gewoon weer lekker naar bed toe 🙂
    Hopelijk blijft het hierbij en kun je verder genieten van alles wat nog komen gaat.

  2. Even iets anders: sorry ik druk steeds op de verkeerde knopjes op instagram 😦 blond… heb dat nog steeds niet goed door….foei!
    Zelf post ik daar overigens (nog) niets

    X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s