Behangplak-dag.

Behang

Koningsdag! Het is toch altijd nog een woord wat mijn autocorrect niet herkent en met een rood lijntje markeert. Het digitale woordenboek blijft geneigd om er “Koninginnedag” van te maken. Ik zelf trouwens ook. Konden ze het niet gewoon op “Koninginnedag” houden? Zowel qua datum als qua naam? We hébben toch nog altijd een koningin, so what’s the problem? Maar nee hoor, dan moet de koning weer alleen gevierd worden. Flauw hoor! 😉

Enfin, ik dwaal af. Koningsdag vandaag dus. En we hebben weer genoten =). Hoewel…. de oudste dochter en ik hebben vandaag ook een aantal keer in de clinch gelegen met elkaar. Ik had gaande de dag een paar keer spijt dat ik geen rol behang bij me had. Ik zou dan namelijk, on several occasions, midden op de rommelmarkt een muurtje hebben gemetseld, behangplaksel er tegenaan, kind erbij hebben gewrongen en hop: behangen maar. Juist ja! Dat dus.

Deze gedachte geldt vermoedelijk overigens idem dito voor haar naar mij toe.

We begrepen en/of verstonden elkaar niet goed, of wílden elkaar niet goed verstaan. Op een gegeven moment dacht ze mij wel eens even beet te hebben. Of eigenlijk, had ik háár beet. Ze stond met een paar rommelmarkt-knuffels in haar hand en ik liet weten:

“Nee vrouwtje, we hebben er daar echt méér dan genoeg van en zelfs onlangs een paar zakken pluche-beesten weg gedaan! Terugleggen dus!”.

Dit deed zij met flink gemopper en ik pakte haar onder haar oksels vast en tilde haar op, weg van het betreffende rommelmarkt-kleedje. Plots gilde ze:

“Au-au-au-au!”

“Ach meisje, er gebeurt niks, ik raak je nauwelijks aan!”

“Niet waar, je doet me zeer… AU AU AU AU AU!” gevolgd door gillen.

Alsjeblieft zeg! Midden op de rommelmarkt. Licht uit, spotlight aan. Fijn! De blikken van de mensen waren voor één hele seconde op ons gericht en even, heel even was ik in staat te roepen:

“Ja mensen, en volgende keer knijp ik harder. Beloofd!”

Bij het naar bed brengen van de oudste druif, spraken we ons dagje nog even door en kwamen unaniem tot de conclusie dat we echt een leuke dag hadden gehad. Of nou ja… op de misverstandjes na dan.

“Ja maar”, zei ze. “Ik stootte m’n voet in m’n slipper gewoon hard aan de stoep, toen je mij vanmiddag optilde, en dat deed zeer!”

Dus…. mensen…. hoor eens hier: het was níet van het knijpen ;-).

Desalniettemin neem ik volgende Koningsdag een rolletje behang mee.

Gewoon, voor de aller-zekerheid, met (tegen die tijd) 3 kids.

© Eveline – April 2014

2 thoughts on “Behangplak-dag.

  1. haha… Ik zei dan altijd gewoon: “zo moet je al die mensen eens naar je zien kijken?!” Je zet jezelf flink voor gek door zo te gaan gillen.
    Stom genoeg heeft dit altijd effect gehad. Gelukkig kwam het niet vaak voor. Aangezien wij winkelen alle twee verschrikkelijk vonden en nog steeds vinden haha.
    Maar fijn te lezen dat het kwam door de stoeprand haha.

  2. Ja, dat zijn van die momenten waarop je denkt: pffff. Dochterlief presteerde het ooit om op een verjaardagsfeestje (woonkamer vol visite) te roepen: ‘mijn moeder KNIJPT me altijd’. Er viel een pijnlijke stilte. Gelukkig kan ik er nu om lachen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s