En ze zag, dat het goed was.

Goodbyes are not forever,
goodbyes are not the end.
It simply means I’ll miss you,
Until we meet again.

Al bijna twee jaar niet gesproken, bijna twee jaar niet gezien. Erg raar hoe twee jaar, slechts als enkele weken geleden aanvoelt. In onze laatste ontmoeting (op 4 juli 2012), had ik haast. As usual. Maar wist ik veel dat die laatste ontmoeting, de laatste ontmoeting zou zijn. Kus op de wang, knuffel op de gang.

“Tot snel ziens mam, ik moet weg!”.

Het liep anders.

Zij ging weg.

Volgende week zaterdag (5 juli) is het twee jaar geleden dat mijn moeder stierf, alleen, vroeg in de ochtend! Ze was ernstig ziek, en tóch kwam het telefoontje onverwacht. Het ‘tot snel mam’, bleek een ‘tot hopelijk ooit, maar zéker niet snel’ te worden. Little did I know.

En of het nu is omdat haar sterfdag weer nadert, of dat het is omdat er binnen nu en vlug weer iets heel bijzonders staat te gebeuren… Ineens is het weer daar; het gemis!

Niet lang meer, en haar derde kleinkind wordt geboren. Zou ze het weten? Eerlijk gezegd weet ik niet waar en of ik überhaupt ergens in geloof. Als rasechte aanhanger van de wetenschap, vraag ik me vaak af of ik kan geloven in leven na de dood. En of er sowieso sprake is van “iets” vóór of ná de dood. Er is in ieder geval absoluut een ding wat ik wel graag wíl geloven, en dat is dat de energie van mijn moeder en de energie van de kleine spruit elkaar ergens in één of andere snaar-theorie gekruist hebben.

En dat mijn moeder toen zag, dat het goed was :-).

foto (42)

“Jij gelooft in god,
dus jij gaat naar de hemel.
En ik geloof in niks,
dus we komen elkaar na de dood, na de dood,
nooit meer tegen…”
– Stef Bos

© Eveline – Juni 2014

5 thoughts on “En ze zag, dat het goed was.

  1. Erg mooi meidddddd ! 😢veel sterkte is deze zware periode ! Je hebt een prachtig gezin die je daar zkr weten Door heen zullen helpen 😙

  2. Mooi stukje Eveline. (As always)
    Ik geloof gewoon in de kracht van de liefde.
    In yin en Yang. Magnetisme. Natuur.
    Een god, welke dan ook, lijkt me onwaarschijnlijk.
    Ik geloof wel dat je na de dood niet zomaar oplost in het niets. Daarvan ben ik wel overtuigd geraakt.
    Ook zoiets:Waar is die 28 gram dan gebleven die men lichter weegt na het overlijden? (Grappig toch).

    Overleden blijven volgens mij nog even hangen voor ze gaan. Sommige wat langer, andere kort. Waar ik ook niet in geloof is dat ze ineens dan over wijsheid en kennis beschikken die ze daarvoor niet hadden. Wel vind ik het frappant dat als ik mijn vader in gedachten voor me haal, hij er altijd zo uitziet als tien hij in de kracht van zijn leven was, jaar of 40.
    Ik heb er toevallig een boek over gehaald in de bieb vrijdag omdat ik er
    wat meer over zou willen weten.
    Moet er nog in beginnen.

    Nog even een paar weken genieten van je zwangerschap, en dan op naar de bevalling. Mooi hoe jij er in staat. Vind je een hartstikke leuke, lieve moeder. (Als ik de verhaaltjes tenminste moet geloven;-))
    -en dat doe ik- groetjes, Narda

  3. Wat een mooi stukje Eveline!!!
    Het is ook zo herkenbaar.
    Zelf geloof ik er heel sterk in.
    Meer dan ééns heb ik zowel mijn vader als mijn moeder om mij heen gevoeld.
    Dat geeft een gevoel van “rust” ze zijn er nog, kijken over je schouder mee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s