EEEEY!

Nou hebben wij nogal pittige dametjes op de wereld gezet. Allebei met een heerlijk eigenzinnig karakter en beiden kijken ze naar elkaar op. Oud naar jong en jong naar oud. Enerzijds hebben ze veel met elkaar gemeen, anderzijds zijn ze totaal verschillend. De oudste is al sneller wat meer toegeeflijk en terughoudend, daar de jongste geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken.

Zo waren wij afgelopen zondag in de stad, om daar op groot scherm de voetbalwedstrijd van Nederland tegen Mexico te bekijken. Wat een ervaring en wat hebben de meiden ook genoten. We stonden dicht bij hekwerk, wat wel fijn was, zo een beetje aan de zijkant. Tevens waren we gevestigd bij/tegen een grote steunpilaar met een plateautje. U weet wel: zo’n plateautje waar je eigenlijk alleen op dient te gaan zitten, maar bij zulk soort evenementen er áltijd op gestaan wordt. Zo ook door onze jongste telg. Ze swingde er op dat plateautje op los, vooral in de rust toen de muziek weer hard aan ging. Een prachtig gezicht!

Op een gegeven moment was zij van het plateautje afgekomen, liep een stukje naar voor en aanschouwde de feestende meute (en dit was notabene nog vóór de 87ste minuut). Ze draaide zich terug om en zag…. dat er iemand anders op “haar” plateautje was gaan staan. Het betrof een meisje van, ik schat, nog net geen achttien. Mooi in de verf, goed gekleed en met een blik die boekdelen sprak. Dit betrof ook duidelijk een katje om niet zonder handschoentjes aan te pakken. Een beetje onze jongste spruit dus, maar dan vijftien jaar ouder. Diezelfde spruit daarentegen was niet van dit meisje onder de indruk. Met haar handjes in haar zij liep ze terug, ging vlak onder haar en het plateautje staan en riep:

“EEEY! Daar stond ik!”

Het meisje zag onze telg in eerste instantie niet, maar hoorde wel wat, dus keek al om zich heen waar dit geluid vandaan kwam.

“EEEEY!” zei onze kleine dame nog eens.
“Daar stond ik hoor, ga eens weg!”

Het zeventienjarige meisje zag ineens waar het geluid vandaan kwam en keek naar haar twee-jarige rivale, die met haar handjes in de zij stond te commanderen. Ze zocht vervolgens in de meute naar degene die bij dit brutale ding hoorde. We troffen elkaars blik en met een opgetrokken wenkbrauw keek ze me aan… Dus ik nog (alsof ik het héél erg en naar vond):

“Maaah wijfie, kom zeg, dat zeg je toch niet zomaar, dat meisje mag ook op dat plateautje staan!”

Waarop mijn dochter me aan keek en zei:

“Helemáál niet! Is mijn plek!”.

Er kwam nog net niet uit: ze moet gewoon opbokken hier! Dus….

Een minuut of wat later was wel heel duidelijk wie deze strijd gewonnen had;

foto (43)

(Oh ja, note to self: wat is “EEEEY” in godsnaam??? Die moeten we er toch echt uit-opvoeden! “Eey!” geloof ik. Da’s toch geen zeggen zeker ;-).

© Eveline – Juli 2014

4 thoughts on “EEEEY!

  1. Kom hier net via via. Wat een heerlijke blog heb je. Ik ga je volgen. Ennuh, pittigheid zit gewoon in het vrouwzijnde denk ik. Want man, ik heb ook twee van die pittige meiden thuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s