Onvermijdelijk!

Uiteraard kwam het moment daar… Onvermijdelijk! Het moment van de bevalling. Je hebt je er 9 maanden lang een voorstelling van gemaakt, en het loopt tóch altijd anders dan verwacht. Zo ook deze (mijn derde en tevens laatste!) bevalling.

Zonder daarbij ál te veel in detail te treden (‘cuz I mean; there are things you share, and there are things you dón’t share 😉 ), was dit een kort maar zeer krachtige achtbaan. Op de uitgerekende dag werd ik aan het einde van de middag ingeleid d.m.v een zogeheten ballon-katheter. Dit werd gedaan omdat te zien was op echo’s dat het vruchtwater afnam. Het was dus het beste dat de baby vanaf de uitgerekende datum gezien, ook niet langer dan strikt noodzakelijk zou blijven zitten.

En zo geschiedde… De ballon bleef zo’n 15 uur netjes op z’n plek zitten en had uiteindelijk voor de eerste 3 cm ontsluiting gezorgd tijdens een nog redelijke goede nachtrust. Inmiddels was het alweer dinsdag(gister-)ochtend dus! Een uur daarna werden om half 9 door de verloskundige mijn vliezen gebroken, maar nog altijd geen “pufwaardige” weeën als gevolg. Slechts flink harde buiken, beginnende wee-tjes om de 5 minuten en gerommel. Er werd al snel overgegaan op weeën-opwekkers. Zat ik bij de laatste zwangerschap, twee maanden te vroeg dus, aan de weeën-remmers met een spoed-keizersnede als gevolg, zo werd er nu een dag óver tijd een middel via infuus toegediend om de boel juist weer voor een “gewone” bevalling op te schudden. Wij, lieve mensen… zijn van alle markten thuis.

Nou, en ik kan jullie melden…dit opwek-middel wérkt!!!! Snel!!! Mijn goeie hemel! Om 10 uur aan het infuus gegaan en 3 uur later zette ik onze zoon goed en wel op de wereld. Op 3 uur tijd. Ik hoef de meeste van ons niet uit te leggen hoe die 3 uur er dan uit hebben gezien, vermoed ik. En voor degene die geen idee hebben; tja…. Ik heb metaforische bergen beklommen! Grote golven gezien! Kopje onder gegaan en er zijn woorden en oergeluiden uit mijn mond gekomen, die het daglicht eigenlijk niet kunnen (en mogen) verdragen ;-). En tegen de tijd dat ik om énige vorm van pijnstilling vroeg (hoewel “vragen” in deze niet het goede woord meer is :-P), was het “te laat”… Ik was (gelukkig!) al te ver in het proces en er zat niks anders op dan dit op eigen houtje af te maken.

Aaaah, crap! 😉 Really?!?! Kan ik niet ff naar huis ofzo? Even een break? Even cup-a-soupen?! Neen!!!!! Afmaken waar je aan begonnen bent… Doos! 😀

And so we did!

En het resultaat… Was ook onvermijdelijk.

Een beauty! =)

20140806-205314-75194053.jpg

Na twee dochters, nu een zoon! Da’s pas rijkdom!

© Eveline – Augustus 2014

18 thoughts on “Onvermijdelijk!

  1. Wat heb je dit heerlijk opgeschreven al snap ik dat die laatste drie uurtjes niet heerlijk waren hihi. Gefeliciteerd met jullie mooie mannetje.

  2. Vanaf mijn Honeymoon adres wil ik jou, je kleine mannetje, papa en de rest van het gezin van harte feliciteren Eveline! Wat een droppie en wat een verhaal. Nu lekker genieten meid!

  3. Lieve Eveline!

    Van harte gefeliciteerd met deze prachtige man! Wat een plaatje! En zo te zien (haha, ik ga het gewoon zeggen) lijkt hij op jou of zie ik dat verkeerd? En hoe heet hij???

    Geniet lekker van jullie complete gezin en kom gauw eens kijken☺️

    XXX raphaela

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s