Ammehoela…hoep?

IMG_1727.JPG

Wanneer je er al twee rond hebt lopen, denk je bij de komst van de derde; doen we ff ! Nou mensen, we doen helemaal niks “ff” meer 😉 . Sterker nog; ik heb momenteel het gevoel überhaupt nergens meer aan toe te komen, nu niet en nooit niet meer :-P. Uiteraard weet ik wel dat dit flauwe kul is en dat deze eerste maand na bevalling gewoon “ff” heavy is. Gelukkig van tijdelijke aard.

Desalniettemin moet ik momenteel ontzettend hard trappelen om m’n neus ter nauwernood boven water te houden. De kleinste telg houd me sowieso bezig van ’s morgens-vroeg tot ’s avonds laat (alsof er van dagdelen sprake is bij een pasgeboren baby… Makes no different :-P) en de overige twee heerlijke kindjes zijn er natuurlijk ook nog. Papaatje-lief is gaan werken en ik heb nog verlof, dus vind ik mezelf voortdurend in een full-speed-on-modus.

En ik ben nogal een perfectionist. Da’s leuk en vaak gewaardeerd, maar momenteel is dit nog al vermoeiend. Want, ik krijg het namelijk niet rond. Althans; niet zoals ik het rond zou wíllen krijgen.

Afgelopen vrijdag zag een vriendin, mij struikelend en wel tegen half 9 het schoolplein op lopen (waar allebei onze oudste kids op zitten), met aan de ene hand de oudste telg, de andere hand de maxi cosi met de jongste, en de middelste druif er krijsend en huilend achteraan hobbelend. Die vriendin had het oprecht met me te doen. Toen de oudste eenmaal in de klas was, barstte ik in tranen uit. Grotendeels van de vermoeidheid, maar dan nog; het werd me even te veel. Die vriendin liet weten;

“Meid, je legt de lat voor jezelf ook zo hoog!”

BAM!!!! Sloeg zij de spijker even op z’n kop!

“Niet álles hoeft perfect te zijn hoor, zeker niet in deze weken!” zei ze.

Ze had gelijk! De ontbijttafel hoeft écht niet al volledig opgeruimd te zijn voordat je de deur uit gaat en de afwas mag je ’s avonds ook wel eens laten staan. En wat maakt dat wasmandje schone was op je slaapkamer nou uit? Morgen kun je ook nog vouwen en strijken. En krijg je visite? Het speelgoed hoeft niet allemaal aan kant.

Het hoeft gewoon niet altijd perfect te zijn! Je gaat zo achter de feiten aan lopen, terwijl het helemaal niet nodig is.

Ze liet weten dat zij overigens zelf ook nog eens een gouden tip had gehad van iemand. Namelijk; Kies je strijd!

Kies je strijd?

Ja, de strijd met je kinderen!

Zeker onze twee-jarige telg is nogal een doerak en er zitten dagen bij, dat bij haar álles een strijd kan zijn! Maar dan ook echt alles! En je bent daardoor continue een hele dag politie-agentje aan het spelen. Dat doe je zelf, dat weet ik heus! Maar de tip die zij gaf; je kunt dus beter een strijd uitkiezen die er toe doet! Ga het alleen aan bij hetgeen wat écht de moeite waard is. Dus bijvoorbeeld;

“Eet je boterham op!” is een strijd die de moeite waard is. Een kind kan namelijk het beste maar goed eten.

Maar;

“Nee, die broek mag je niet nog eens aan want daar heb je gister een vlek op gemaakt, waarom zit die eigenlijk nog niet in de was???!”… en daar vervolgens een hele ruzie om krijgen met gillen en tieren als gevolg, is de strijd en de energie niet waard, zeker niet in deze kraamweken. Dan doet dat kind toch een vieze broek aan. Geen ziel die daar om geeft en ze moet toch niet naar een bruiloft?!

Wil overigens niet zeggen dat je je kind dan in “alles” maar z’n zin moet geven. Absoluut niet! But pick your battle!

“Echt, je gaat je er relaxter door voelen!” riep ze nog achteraan.

Ik nam het advies met beide handen aan. It was worth a try! Om de daad bij het woord te voegen, werd ik gelijk al op de proef gesteld in het winkelcentrum die middag. Ik liep met beide meiden (en zoontje-lief in de Maxi Cosi, die ik over m’n arm had gedrapeerd alsof het een Gucci-tasje was) langs de Blokker. Daar hebben ze van alles buiten staan, waaronder een rek met hoelahoeps. Altijd pakken de meiden er eentje uit en áltijd ga ik er tegen in. Onder het mom van; ammehoela meiden, terug zetten! Met als gevolg een hoop energie verspillen en met mokkende kindjes verder lopen, en dit dus tien minuten later!!! Ik besloot er dit keer geen strijd van te maken. Ik liet ze ieder een hoelahoep pakken. Ze draaide er allebei een rondje mee en de oudste liet vervolgens weten;

“Dit is misschien ook wel leuk voor m’n verjaardag!”

Waarop ik antwoordde;

“Leuk! Zet maar op je verlanglijstje!”

En wat er toen gebeurde…; ze zetten beiden de hoelahoep terug en we liepen verder. Dit hele euvel had nog geen 15 seconden geduurd, alsmede geen energie en ergernissen gekost, en niet te kakken worden gezet door je kinderen.

Ammehoela-die-hoep!

Kies je strijd! Gouden tip mensen! =)

© Eveline – September 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s