Je hebt er geen kasseien voor nodig!

Nu had ik zeker een maand of 9 à 10 niet op de koersfiets gezeten. Ik was namelijk bang dat ik zwanger en wel zou vallen. Het was serieus nog nóóit gebeurd hoor, maar je zal het net zien. Bochtje te kort met veel snelheid, steentje in je wiel, je voet niet uit je pedaal geklikt krijgen. Het zit in zo’n klein hoekje dat ik me daar tijdens mijn zwangerschap niet aan bloot heb durven stellen. En vlak na de bevalling natuurlijk ook niet. Maar enfin, de kleinste mup is inmiddels bijna 8 weken nu en werd het tijd om weer eens wat te gaan doen.

Let’s go!

Gisteren zijn mijn man en ik samen een rit gaan fietsen. We hadden oppas voor twee uurtjes voor onze drie kids, en de jongste had ik nog de borst gegeven vlak voor we doorgingen. We hadden de tijd een mooie trip te gaan doen dus.

Een week of twee geleden had ik al een uurtje op mijn koersfiets gezeten, maar dat uurtje viel werkelijk in het niets bij de 2 uur die we gisteren gedaan hebben. Het was een ware training. Althans; voor mij dan. 😉

Kasseienpret?

Na een kilometer of, ik weet het niet, 15 ofzo, stelde mijn man voor om ergens links af te slaan. En hij zei erbij;

“Niet schrikken hè, gewoon doorfietsen!”.

En ineens reden we op kasseien. Aaaaahhhh! Ik keek vooruit en zag dat dit nog zeker een meter of 500 doorging. Jeetje, wat was dat zwaar. En ergens voelde het gevaarlijk.

“Ah, ik vind dit helemaal niks, dit is vreselijk!”, was mijn reactie.

“Stop maar, dan rijden we wel terug!”, riep hij.

En ineens dacht ik; no-way-José! We stappen niet af en we gaan ook niet terug!!! We zetten door, net als in het echte leven; je geeft niet op als de weg enkele obstakels vertoont. Tanden op elkaar zetten en doorbijten. Deze gedachte werkte. Zónder te vallen! En des te meer genoot ik overigens van de vlakke weg na de kasseien. Zelfs al was die even later weer hartstikke bergopwaarts.

Uiteindelijk een ritje van zo’n 37 kilometer in de benen gehad met een paar kleine hellingen inclusief. Kortom; het was een sportief middagje. Echt genoten!

Oeps!

Vlak voor ons eigen huis draaiden we de stoep op en stopten voor de poort. Dat wil zeggen; mijn man stopte. Ik viel uit het niets omver, omdat ik te laat tot het besef kwam dat m’n linkervoet nog vastgeklikt zat.

BAM!!!!!! Voor m’n eigen huis, plat op m’n bek!!! Is dus serieus nog niet eerder gebeurd, ik had tot dan toe een val-vrije-geschiedenis met m’n koersfiets.

Zo zie je maar; je hebt er geen hoge bergen, harde snelheid of kasseien voor nodig… 😉

images

© Eveline – September 2014

Afbeelding verkregen via Google.nl

One thought on “Je hebt er geen kasseien voor nodig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s