Schijt!

“De belastingdienst! Leuker kunnen we het niet maken. Wel makkelijker!”

Ironische slogan voor een overheidsinstelling die het toch elke keer weer voor elkaar krijgt om menig van ons in een moeilijk parket te brengen.

Tegen de zes miljoen Nederlanders kunnen een naheffing verwachten van de Belastingdienst. Dat werd gisteren bekend gemaakt en deze tegenvaller kan oplopen tot maar liefst 700 Euro!!! Zeven honderd Euro! Dit blijkt uit antwoorden van staatssecretaris Eric Wiebes van Financiën op Kamervragen hierover.

De naheffing schijnt een gevolg te zijn van het begrotingsakkoord van oktober 2013. De wijzigingen die door het kabinet, D66, ChristenUnie en SGP werden goedgekeurd, konden toentertijd niet meer worden verwerkt.

Nederland zal dit vooral in 2015 merken bij de aangifte van belastingjaar 2014.

Ik overweeg om heel Nederland op te roepen om met z’n allen naar het plaatselijke belastingkantoor te gaan, om daar eens op het gemakje op de bureaus te gaan zitten schijten…

Waarom?

Ja, luister eens hier; het oogt alsof zij ook schijt aan onze administratie hebben, dus lijkt dit mijns inziens een gepast antwoord.

Leuker kunnen ze het niet maken.

Nou, wij ook niet!

IMG_3929-0.JPG

P.S.; Ik acht mijzelf niet verantwoordelijk voor mensen die nu eventueel écht op belasting-bureaus gaan zitten bouten! Ik doe deze oproep namelijk niet daadwerkelijk! 😉

© Eveline – Oktober 2014

Advertenties

Onaantastbaar

Onaantastbaar, omdat je het niet ziet.
Volledig solide, maar toch ook weer niet.

Onaantastbaar, het treft mij in vlagen.
De tijd gaat voorbij, ook de onbeantwoorde vragen.

Ondanks de zekerheid van de dood, is het soms nog altijd niet te bevatten.
Niet te bevatten dat jij er niet meer bent.

Onaantastbaar is het gesleten verdriet, het gemis, de tijd zonder jou.

Maar, wanneer mijn jongste dochter dan uit het niets ineens zegt dat oma “Hoek” voor de deur staat, tovert dat een heuse glimlach op mijn gezicht. Want ik kan wel tegen dat peutertje zeggen dat dat niet kan of niet bestaat…

… maar wie zegt dat?

Onaantastbaar… Dat blijft het wel.

IMG_3911.JPG

© Eveline – Oktober 2014

Off the hook!

Gisteren was het een knoeidag. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, stootten mijn kindjes van alles omver. Hun melk, siroop, pakjes appelsap op z’n kop, mijn koffie, vlees met jus, vla, etcetera, etcetera… kortom; een hele dag door GEKNOEI!!!

Aan het einde van de dag stond er nog een beker water op tafel. Nog van opa, maar opa was inmiddels naar huis en de beker zat zeker nog half vol. Ik was de heksenketel aan het opruimen en wat denken jullie?!?! Stoot ik die beker zélf omver. Het water gutste over ons net gelegde laminaat, en het rolde tot ver onder de bank. Ik zag de kinderen hun adem in houden en mij met grote ogen aan kijken.

De oudste verbrak de stilte door te zeggen:

“Nou mam…. wíj waren het in ieder geval niet!”. 😉

IMG_3876.JPG

© Eveline – Oktober 2014

Afbeelding verkregen via Google.nl

Artistiek

Onze jongste dochter (net drie) was met potloden en papier aan de gang en ze vroeg aan mij wat zij allemaal eens kon tekenen. Zaken als huis, auto, hond en boom passeerde de revue, die zij dan op eigen manier op papier zette. Na verloop van tijd was ze de “normale” zaken tekenen blijkbaar beu, want ze vroeg ineens;

“Wat kan ik nu eens tekenen, en iets ánders dan de gewone dingen, mama!”

Oké! Ik op mijn beurt flapte er vervolgens uit;

“Een kangeroe! Teken maar een kangeroe!”.

“Een kangeroe? Nou, dat kan ik wel hoor!”.

Ze ging druk aan de slag en riep na enkele seconden;

“Klaar!”.

Ik moest stiekem lachen en vroeg aan haar;

“Weet je eigenlijk wel wat een kangeroe is?”.

Ze fronste haar wenkbrauwen en liet nonchalant én zuchtend weten;

“Ja, maar natuurlijk! Dit!!!!”.

En ze liet het ons zien;

IMG_3855.JPG

© Eveline – Oktober 2014

De borstel

Toen ik gisteren onder de douche stond, besefte ik dat ik de avond daarvoor geen borstel in het badmeubel had kunnen vinden. Twee grote, goede borstels in dit huis, maar niet daar waar ze horen te liggen. Ik riep de oudste terwijl ik met mijn haar nog in het zeepsop zat, en vroeg of zij wist waar er een borstel in dit huis lag en zo ja; of ze die even zou willen brengen dan. Wel handig, straks zo na het haren wassen.

“Oké, komt goed!”, had ze geroepen.

Ik hoorde haar even later binnen komen en ze liet weten een borstel te hebben gevonden en voor me te hebben klaar gelegd.

Toen ik uit de douche stapte, trof ik dit…

IMG_3801.JPG

Bedankt lieverd! 😉

© Eveline – Oktober 2014

Hamertje Tik

Onze oudste dochter is de trotse bezitter van “Hamertje Tik”. Wat fijn, gewoon nog eens een spel van vroeger waar heden ten dagen nog altijd mee gespeeld wordt. Het enige nadeel van hamertje tik; die verd*mde kleine spijkertjes.

Toen ik gisteren terug van mijn werk kwam zag ik het hamertje tik-gerei op tafel liggen. Althans; alle onderdelen behálve de spijkertjes. Waar ik al voor vreesde was gebeurd; de spijkertjes waren gaan “vliegen” en “rondzwerven”. Ik was niet geamuseerd en liet het mijn dochter ook weten;

“Meisje, dit is niet zo leuk en bovendien gevaarlijk! We hebben een baby en een hond en die spijkertjes zijn erg klein en kunnen ingeslikt worden!”

Ze keek me vol verbazing aan terwijl ik met het lege spijkerdoosje aan het zwaaien was. Ze nam een diepe teug lucht en zei vervolgens;

“Maar het hamertje heb ik gelukkig nog!”.

IMG_3743.JPG

© Eveline – Oktober 2014

Afbeelding verkregen via Google.nl

Donuts, concerten, peteto, petato!

Gisteren had ik donuts gekocht en toen we thuis kwamen, kon ik al snel tot de conclusie komen dat mijn jongste dochter omgaat met donuts, zoals ik met concerten van de Backstreet Boys. Nog vóór ze überhaupt aan de lekkernij begonnen was, vroeg ze al;

“Mag ik er hierna nog 1?”. 😉

IMG_3710-0.JPG

© Eveline – Oktober 2014