Het geheim van sinterklaas

Het geheim van sinterklaas is geniaal. Alle kindjes zijn geboeid. Alle kindjes zijn in spannende verwachting op wat komen gaat en zij smullen letterlijk en figuurlijk van deze tijd.

Het geheim van sinterklaas is ook gaande het jaar uitstekend toe te passen;

“Ik zou je groente maar op eten, want sinterklaas ziet alles!”.

En dat half juli. Ik hou er van. Het geheim van sinterklaas.

Onze twee dochters ook. In voor, en in tegenspoed. Zoals ik gisteren al vertelde in een blog, is onze jongste dochter ziek. Van alles en nog wat plus een beetje is aan de hand. Medicatie gaat wel goed binnen en blijft binnen ditmaal. Toen ik vanmorgen op haar kamertje kwam, ging ze gelijk rechtop in haar ledikant staan. Ik voelde aan haar bolletje en deze gloeide enorm. Nog niet koortsvrij dus. Arm kind! Met hangerige huil oogjes keek ze me aan en vroeg:

“Mam, zitten er cadeautjes in mijn schoen?”.

Ik liet weten dat ik dacht van wel. Een grote glimlach kwam op haar gezicht, gevolgd door:

“Leuk hè, mam!”.

Het geheim van sinterklaas.

Dat het nog maar zo lang mogelijk bewaard mag blijven.

foto (15)

© Eveline – November 2014

Advertenties

Terug bij af?

Als er één ziek is in je gezin, is het soms net een domino-rush die in werking wordt gesteld. 1 ziek, iedereen ziek.

Na meerdere virusjes in dit huis, stond vanmorgen de jongste dochter op met koorts; 39,5. Zeker voor de ochtend best hoog. Dit samen met het feit dat zij al enkele dagen met obstipatie te maken had, vonden wij dit reden genoeg om de huisartsenpost te bellen.

Onderzoekjes en testjes in het ziekenhuis volgden en na de uitslag te hebben bekeken schreef de arts een antibiotica-kuur uit. Eenmaal terug thuis gaven wij de kleine druif een boterham, om daarna gelijk te starten met die medicatie. Nog geen half uur na de inname trok de dame lijkbleek weg, werd misselijk en begon enorm te spugen, gevolgd door helder rode vlekken in het gezicht, die een redelijke tijd bleven zitten. Ik belde gelijk de HAP weer en we moesten onmiddellijk terug komen met haar. Dus hop; ziek kind weer in schoenen en jas gehesen, auto in, emmer mee, schone doek paraat.

Vermoeden van de arts; allergische reactie op de antibiotica. En dit schijn je dus óók te kunnen ontwikkelen wanneer je die betreffende antibiotica al eens gehad hebt en er toen niets aan de hand was.

Oké. Andere medicatie. Andere antibiotica.

Voor de tweede keer op één dag stonden we bij de dienstdoende apotheek. Het meisje achter de balie leek erg begaan met de situatie.

“Wat vervelend; misselijk en spugen van antibiotica en dan ook nog eens rode vlekken!”.

Ja vervelend hè?! Erg vervelend!

Ze nam goed haar tijd alles uit leggen over de nieuwe kuur. Ze sloot de uitleg af met;

“Wel moet er rekening gehouden worden met het feit dat een bijwerking van deze medicatie kan zijn; misselijkheid en spugen!”.

Dus. Sta je dan. Met je misselijk spugende kind. Als het apotheek-meisje er “rode vlekken in het gezicht” bij had vermeld, was ik in lachen uitgebarsten.

Ik zweer het!

IMG_4649.JPG

© Eveline – November 2014

Lifestyle mama blog

Vanaf begin van het nieuwe jaar wil ik mijn site in een nieuw jasje gaan steken en daar wordt nog volop over nagedacht / aan gewerkt. Wat betreft de invulling blijf je bij mij terecht kunnen voor wat je tot nu toe gewend bent; een hele hoop verhalen over mijn kinderen, mijn belevenissen, mijn stomme en briljante (ofwel iets-minder stomme) acties :-P, visie op wetenschap en geloof en ga zo nog maar even door.

Echter, vanaf volgende week wil ik wel gaan werken met een aantal vaste items, op vaste dagen. Zo zal er op maandag, woensdag en vrijdag een lifestyle-blog online komen. En lifestyle is een zeer ruim begrip; eigenlijk alle dagelijkse, humorvolle of juist hele serieuze blogs kunnen onder noemer “lifestyle” hier bij mij de revue passeren.

Op dinsdag zal er standaard een beauty-blog online komen. Dit kan een review zijn, maar ook een andere insteek hebben. Hoe dan ook; het uitgangspunt zal “beauty” zijn.

Op donderdag is het fashion-dag. Eén of meerdere kledingstukken (of schoenen, tassen, sieraden, etc.) die ik dan zal bespreken, laten zien en aankaarten, of juist ook weer fashion-gericht iets totaal anders. En dit kan óók met mode voor de kindjes te maken hebben.

Op zaterdag is het winactie-aankondiging of winactie-update-dag (alléén indien van toepassing natuurlijk).

Op zondag zal er een nieuw recept online komen. Voor de lekkere eters onder ons ;-).

Dit alles vanaf december 2014 (ofwel vanaf volgende week). Iedere blog zal in de ochtend vóór 09.00 uur online komen.

Uiteraard wil ik de spontane blogs behouden en kan het dus ook best voorkomen dat er nog een extra blog later de dag online komt, in wát voor categorie dan ook =) ;-).

Hopelijk ervaren jullie deze iets vastere structuur ook als fijn :-D.

En dank allemaal voor het volgen mijn blog. Ik waardeer het enorm. Wees welkom !!!

IMG_4613-2.JPG

© Eveline – November 2014

Zie ginds komt de stoomboot…

Gister met het avondeten leek het halverwege meer op een marathon overleven, dan op eten.

Onze jongste dochter begon allereerst met ‘Zie ginds komt de stoomboot’ te gaan zingen. Nou ja, bon, dat is niet erg. Echter, toen ze aan de 5e keer achter elkaar begon, werd het langzaam hinderlijk. Dit leek overigens tevens het startsein voor een afgesproken complot, want plots schoot de oudste dochter uit met aardappelen en groente tijdens het prakken daarvan, waarbij de doperwten in de nekplooien van haar baby-broertje schoten (die net bij mij zat voor borstvoeding). Terwijl ik de doperwten uit z’n hals viste en terug wilde geven aan Carmen, viel m’n net gevulde glas op tafel omver. Op datzelfde moment schoot de oudste opnieuw uit met haar vork en gooide ditmaal een stuk vlees op de grond, waar onze hond toen als een dolle malle op af vloog. Terwijl de oudste een lach ten gehore bracht, die veel weg had van een “Evil-plan-laugh”, hoorde ik mezelf van:

“Hellup, overal 7-up”,

en:
“Maar meisje, kijk nou toch eens úit!”

naar (met zeer verheven stem inmiddels):
“Kenjiiiiiiiiii!!!” (naam van onze hond)

gaan.

En toen was het ineens stil. Mijn stem was schor. We keken met z’n allen naar het aangerichte slagveld, met de hond loerend in de hoek.

Onze jongste dochter verbrak vervolgens op zeer ludieke wijze de stilte, door voor de 6e keer te gaan zingen;

“Zie ginds komt de stoomboot, uit Spanje weer aan…”.

IMG_4589.JPG

© Eveline – November 2014

Afbeelding verkregen via Google.nl

Ijzersterke conclusie!

Gisteren heeft mijn man een appel-vanille taart gemaakt, from scratch. Hij was in de middag al klaar, maar het is zo’n taart waarbij de vanille-boven/binnenkant moet opstijven in de koelkast. Liefst een hele nacht, maar gisteravond werden er toch al een paar punten onder het gezin verdeeld. En werkelijk; het smaakte heerlijk!

Vlak voor het naar bed gaan, zag ik mijn man nóg een (enorm groot) stuk taart pakken. Hij ging er mee op de bank zitten en begon er aan. Ik zei tegen hem;

“Zo hallo, heb je daar nog een gaatje voor, ja?”.

Waarop hij liet weten;

“Ja, jij bent morgen vrij én samen met de kinderen. Laten we wel zijn; als ik dus morgen thuis kom van m’n werk, is er geen kruimel meer over!”.

Ik dacht even na en kwam tot de conclusie…. dat hij een ijzersterke conclusie had getrokken ;-).

Mijn enige juiste reactie was dan ook;

“Dat het stuk je mag smaken, schat!”.

IMG_4573.JPG

Even voor de goede orde; dit is het stuk wat overbleef, niet het stuk wat mijn man had gepakt 😉 …

© Eveline – November 2014

Recept; Vegetarische nasi met spiegelei

Je hoort er tegenwoordig veel van; biologisch eten. Ik heb er kort geleden nog een blogje aan gewijd (niet gelezen? Klik hier).

IMG_4550.JPG

Omdat biologisch eten wel in een wat duurdere categorie valt dan “normaal” eten, hebben wij besloten om het bij 1 dag per week te houden, dat we biologisch eten klaar maken voor het gezin en dan in ieder geval het avondeten. Deze biologische dag laten wij altijd in het weekend vallen, voornamelijk omdat ik dan de tijd heb om me met “onbekende” recepten bezig te houden, waar je vaak toch even je tijd voor nodig hebt (en ik zie me door de weeks al gaan; om 18.00 uur pas terug van m’n werk komen, en dan nog moeten starten met al dat verse gerei en op te volgen recept-regels…. met m’n jas nog aan ;-), nee dank u feestelijk).

Vandaag bespreek ik het recept;

Vegetarische nasi met ei

/// Benodigdheden;
(Gebaseerd op 2 volw. en 2 kinderen)

– 6 el Olijfolie traditioneel of zonnebloemolie

– 300 gr. Basmati rijst of Pandanrijst (beide verkrijgbaar van AH puur&eerlijk, Fairtrade).

– 1 bakje pittige tofu roerbakblokjes (AH puur&eerlijk, biologisch)

– 150 gram bospeen (bak van AH; bospeen geschild, 600 gram p/b)

– 1 rode paprika (AH puur&eerlijk, biologisch)

– 3 tenen knoflook (AH puur&eerlijk, biologisch)

– 1 zakje witte kool (300 gram AH puur&eerlijk, biologisch)

– 4 rondeeleieren (AH puur&eerlijk, milieuvriendelijk)

– 6 el ketjap manis (flesje van 250 ml, AH puur&eerlijk, Fairtrade).

Zoals jullie kunnen zien heb ik veelal biologische producten van de Albert Heijn genoemd, maar uiteraard kan het ook door de “normale” product-versies vervangen worden. Zo heb ik zelf bijvoorbeeld van het originele recept de biologische wortels vervangen door de normale geschilde wortels van de AH (die ik dus ook als zodanig vermeld heb op bovenstaand boodschappenlijstje).

/// Wat te doen;

Allereerst een pan water op zetten voor de rijst. Beetje zout toevoegen. Dan alvast wok, koekenpan en olie + eetlepel klaar leggen. Vervolgens ongeveer 150 gram geschilde penen wassen en op stukjes/plakjes snijden. Als het water kookt, de rijst er in doen en de wekker op 9 minuten zetten (het is opnieuw aan de kook brengen en vanaf dat moment 8 minuten, dus ik zet ‘m altijd meteen op zo’n 9 minuten).

In die 9 minuten die volgen kun je alles schillen & snijden; wortels, de paprika en de knoflook.

IMG_4566.JPG

IMG_4567.JPG

Wanneer de wekker afgaat; rijst afgieten en afgiet-ding als deksel gebruiken voor op de pan. Like this; (blijft de warmte enigszins binnen maar wordt het niet te droog).

IMG_4557.JPG

Dan 1 eetlepel olie in de wok, even op het vuur en dan de tofu-reepjes er bij voegen en +- 4 minuutjes bakken. Daarna de tofu uit de wok doen en apart in een schaaltje.

In diezelfde wok verwarm je nu opnieuw 1 eetlepel olie en dan bak je de plakjes/stukjes wortel zo’n 3 minuten. Daarna de gesneden paprika erbij, ook zo’n 3 minuten. Dan de knoflook, en alles een minuutje door scheppen. Dan de kool erbij en ook zomaar binnen een minuutje wat omscheppen. Wanneer dit geheel er dan zo uitziet, de pan even op een andere pit zetten die uit staat:

IMG_4569.JPG

Dan verhit je de koekenpan en doet er ook weer 1 eetlepel olie in. Bak een paar spiegeleieren en breng eventueel op smaak met zout en peper.

Zet vervolgens de wok opnieuw op het vuur en doe de rijst erbij. Voeg dan de 6 eetlepels ketjap toe en schep het geheel goed om. Als laatste meng je de gebakken tofu er doorheen. Half minuutje op laag vuur omscheppen.

Voeg ten slotte nog een snufje peper en zout toe en roep je gezin bijeen…. Aan tafel!!!!!! 😀

Maak het af met een lekker glaasje prosecco (voor de volwassenen dan ;-)). Niet heel biologisch, maar wel lekker :-P.

IMG_4553.JPG

Eet smakelijk!

IMG_4570-1.JPG

Prijs van bovenstaande maaltijd (die voor 2 goed-etende-volwassenen en 2 kinderen zeker voldoende was), kwam neer op ongeveer € 17,- (exclusief de prosecco).

© Eveline – November 2014

Bronvermelding; Albert Heijn-website en diversen via Google.nl

Wat heeft dit voor zin?

Op vrijdag past mijn vader altijd op onze twee dochters, terwijl de jongste telg (ons zoontje) een dagje kinderdagverblijf mee pikt. Opa haalt dan die dag met de jongste dame, de oudste om kwart voor 12 van school en een middag gevuld met avontuur volgt.

Terwijl de 3-jarige dame en opa gisteren te voet naar de basisschool liepen, hadden ze de hond ook mee. Aan zo’n lijn, die je heel lang kunt maken. Op een gegeven moment pakte Lisa het midden van die lijn vast en begon er enthousiast mee op en neer te zwaaien, waarop mijn vader zei;

“Meisje, wat heeft dit nou toch voor zin?”.

Ze stopte abrupt, tilde een wenkbrauw op en dacht er het hare van. Ze liepen verder en enkele minuten later vroeg Lisa of ze het begin van de lijn, bij de houder eens vast mocht houden. Dat mocht van opa.

“Oh en opa, kun jij de lijn aan die kant dan eens oppakken? En dan zo gaan staan… Nee, nee; zó gaan staan!”.

Mijn vader deed precies wat ze wilde, als een marionettenpop. De hond wachtte met smart.

“En nu met die lijn op en neer zwaaien, opa!”.

Hij volgde de stappen die zij hem opdroeg. Vervolgens was het even stil en doordringend keek Lisa naar opa. Ze opende haar mond en zei op scherpe toon;

“Opa… wat heeft dit nou toch voor zin?”.

Ze mikte de houder weg en liep verder.

Sta je dan! Als 65- jarige! 😉

IMG_4498.JPG

© Eveline – November 2014