Semi ad rem

Oude bekenden tegen komen kan ofwel heel leuk en gezellig zijn, ofwel heel awkward.

Vorige week trof ik zo’n “oude bekende”. Aardige meisje hoor, maar ze zegt wel eens de foute dingen op het goede moment (of ja; is er eigenlijk wel een goed moment voor foute opmerkingen?). Hoe dan ook, na wat koetjes & kalfjes liet ik aan haar weten, met een dikke smile, dat onze zoon gezegend is met maar liefst drie mama’s; ondergetekende en zijn twee grote zussen.

Waarop zij (in pure ernst!) reageerde, met de “dooddoener”:

“Oh, da’s wel handig, mocht je dan weg komen te vallen…!”,

gevolgd door een pijnlijke stilte.

Yoooooo!!!!!

Ik trok een wenkbrauw héél hoog op en kon in mijn aller-vermoeidheid zo 1-2-3 geen ad rem-gevatte reactie verzinnen. Maak dat mee!

Dus hield ik het maar bij;

“Annnnnnyway, zo te ruiken heeft Max er schijt aan, dus er is werk aan de winkel. Tot later weer… of nou ja; als het goed is dan, hè!”, en terwijl ik verder liep gaf ik haar een knipoog.

Met open mond liet ik haar achter.

Nah, dit valt alsnog wel onder categorie -semi ad rem reageren- dan ;-).

IMG_4460.JPG

© Eveline – November 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s