Onvoorspelbaar.

In de december-maand worden onze kinderen altijd zodanig verwend met een hoop cadeaus, dat wij in de regel altijd een paar van die cadeaus nog in de doos laten om ze pas ergens in de weken/maanden daarna in werking te stellen. Zo was er ook een barbie die onze jongste dochter van Sinterklaas had gekregen. Tot aan vorige week nog in de doos.

Toen ik om de kerstboodschappen ging, 3 dagen voor kerst, had ik (echt en oprecht) oppas geregeld. Mijn man was aan het werk en ik ging dus beslíst niet in die winkel-hysterie met 3 jonge kids op pad. En dus; opa gevraagd of hij even wilde oppassen. En dat wilde hij. Pjieuw! Dodged that bullet! Toen ik daarna, bijna rijp voor een dwangbuis en met mijn haar verwilderd, met een auto vol boodschappen terug thuis kwam trof ik dé betreffende barbie uit z’n verpakking aan. Maar de jongste dame lag al vanaf toen ik weg ging op bed, voor haar middagtukje. Met gevreesde ogen keek ik onze oudste dochter aan en vroeg;

“Heb jij die open gemaakt?”.

Een ferme NEE kwam als reactie, gevold door “Opa wel!”. Die begon vervolgens te lachen en zei;

“Ja, ho eens even, in opdracht van haar hoor, ze zei dat Sinterklaas die had gegeven en dat hij vandaag open mocht!”.

Gehaaide trien! Het was allemaal waar wat ze aan opa had laten weten, alleen had ze 1 cruciaal puntje achterwege gelaten en dat was dat ‘tie van haar zusje was en dat zíj ‘m open mocht maken vanmiddag. Zo was het afgesproken. En zij zou zó niet geamuseerd zijn als ze dit zou aantreffen.

Mopperend griste ik de barbie uit de handen van de oudste en viste alle bijbehorende accessoires van de tafel. Ik pakte de in elkaar gevouwen doos uit de papierbak en streek deze weer recht. Deed vervolgens mijn uiterste best om alles weer in die doos te krijgen en -soort van- vast te zetten.

Je zou denken; mens wat doe je moeilijk! Maar… ik ken ons kind, weet u. Die wordt sowieso al wel eens slecht wakker en omdat ze zich al een tijdje zat te verheugen om met die nieuwe barbie te gaan spelen, had ik hier dus géén zin in.

Met geslaagde missie zette ik de barbie, terug in z’n verpakking, op de plek waar deze vanaf 5 december al had gestaan.

De kleine druif werd even later wakker, kwam beneden, stoof naar de barbie toe en keek bedenkelijk naar de doos.

Ze keek naar haar zus. Ze keek naar mij. En zei toen ineens, terwijl ze naar haar zus wees;

“Mam, mag zij ‘m open maken?”.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/e64/47186863/files/2014/12/img_5607.jpg

© Eveline – December 2014

2 thoughts on “Onvoorspelbaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s