Mini me

Zowel tijdens de havo als het hbo, deed ik sommige dingen (lees; alles) op het laatste moment. Ik had vaak een prachtig plan voor al dat huiswerk, waar ik mezelf vervolgens de avond van te voren vol overgave op stortte. Gek genoeg werkte dit voor mij en ben ik nooit blijven zitten of gezakt. Hoewel, ik moet toegeven dat van havo 4 naar havo 5 kielekiele was, maar omdat wij de allereerste lading “tweede fase” waren van de havo en het atheneum (en dan bedoel ik dus écht de allereerste testcases van heel Nederland, zo’n 358 jaar geleden 😄), werden wij op een aantal dingen behoorlijk gematst vanwege het relatief zware programma, aldus de overheid toen. Mooi man. Mazzel hebben mag ook wel eens.

Het hbo ging niet veel anders. Feestend en fuivend besteedde ik m’n tijd grotendeels in de kroeg, in plaats van in de schoolboeken. Behalve dan (meestal wel) komen opdagen in de colleges, deed ik verder het minimaal gevraagde, tótdat de toetsweek er aan kwam. Dan sloot ik mezelf een week van te voren op in mijn geïsoleerde leer-coconnetje en ging aan de marathon-studie. Met koffie. En dextro. Oh, die dextro, een smaak die ik nooit meer zal vergeten. En dan waren daar plots ook de geschreven samenvattingen, die ik natuurlijk ook pas in díe week uit m’n mouw schudde. Dagen en nachtenlang studeren. En dan bedoel ik dus echt dag en nacht. En vervolgens de studiepunten net(jes) binnen vissen. En of het nou met een 6 of een 8 was; de studiepunten waren binnen met het behalen van een voldoende. Excellent!!! Op naar de kroeg.

Ik kan met oprechte eerlijkheid zeggen dat ik zeer genoten heb van m’n studententijd. Achteraf gezien had ik heus wel íets meer aan de studie mogen zitten, maar enfin; geslaagd is geslaagd. Het felbegeerde papiertje was binnen. En het plezier heb ik ook gehad 😋.

Onze oudste dochter is nu zeven en kwam vorige week voor het eerst met écht huiswerk thuis. Vijf bladzijdes met rekensommen. Jolly! Vanaf het moment dat ze er mee thuis was gekomen, maakte ik regelmatig opmerkingen als;

“Meisje, vergeet je je huiswerk niet, maandag moet je het inleveren hè!”,

Of;

“Doe je huiswerk nou even vrouwtje, dan ben je er vanaf!”.

Ik heb het niet 1, maar 1000 keer gezegd.

Gisterochtend nog! Ik was er samen met haar voor gaan zitten en toen ze eenmaal bezig was, was ik koffie gaan zetten. Al gauw daarna vond ik haar huiswerk bedolven onder speelgoed. Mevrouw was met de Dora-zon vertrokken richting Sponge Bob land.

’s Avonds kwam het moment daar. Dat moment, wat ik m’n kinderen juist níet wil bijbrengen als het om schoolwerk gaat. Dat moment wat ik zelf maar al te vaak heb opgezocht en weet dat dat niet altijd goed uit hoeft te pakken.

Het laatste moment!

Vlak voor het slapen gaan maakte ze haar huiswerk pas af. For the love of god! Zo’n dertien uur voordat ze het moest inleveren.

Jeetje, ik zag mezelf in haar. En haar in mezelf. Wordt zij ook zo’n gigantisch op-de-bar-dans-fuifnummer die haar studie gaat halen met laatste momenten?

Oh nee toch!

Da’s het lot van een dochter hebben; dat er een kans is dat ze op je lijkt! Hoe erg! 😋😉

Toen ik haar naar bed bracht, kon ik het niet laten te zeggen;

“Voortaan misschien wijs om toch iets eerder te beginnen?”.

Ze lachte en zei;

“Mam, het is af toch? En ik heb ook nog eens lekker gespeeld! Welterusten hoor, morgen weer een nieuwe dag!”.

Zo. Over een mini me gesproken 😉.

IMG_6817

© Eveline – Februari 2015

One thought on “Mini me

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s