Doen we het onszelf aan?

De vrouw anno nu heeft het druk. Het is vaak én, én, én. En partner. En moeder. En werkneemster. En vriendin. En activiteiten-master. En huishoudster. En boekenleester. En chauffeur. En hobbyist. En ziekenverzorgster. En gewoon; de spil van het gezin.

No offence naar de mannen natuurlijk. Ook zíj leiden een druk bestaan. Maar laten we eerlijk zijn: als de papa in het gezin om wat voor reden dan ook (tijdelijk) wegvalt; gaat alles door. Valt de mama tijdelijk weg, dan lijkt het gezin op z’n kop te staan. Van álles moet er dan geregeld worden. Werkelijk waar. En is de mama ziek? Jammer dan; alles gaat voor haar gewoon door!

Hoe komt dit eigenlijk? Zijn wij daadwerkelijk onmisbaar, of máken we ons dat er van? Ha!!! Denk dat ik hier een gevoelige snaar raak, ook bij mezelf. Want inderdaad: het meeste komt gewoonweg op de vrouw (en mama) aan, maar we trekken het dan ook wel altijd naar ons toe. Ook weer waar. We geven niet graag dingen uit handen, onder het mom van: ‘Als ik het zelf doe, gebeurt het tenminste goed!’. Herkenbaar? Maar wat denken we dan eigenlijk? Dat wanneer de papa het allemaal zou moeten doen een aantal dagen, dat de kinderen met vieze onderbroeken, plak t-shirts, ondervoed naar school worden gestuurd? Of helemaal niet naar school worden gestuurd? Dat de afwas zich opstapelt? De post niet wordt open gemaakt? Het huis verpauperd en verwilderd achter onkruid komt te liggen?!

Ja, zoiets ja. Dat schetst wel het beeld wat ik zo ongeveer verwacht 😉.

In werkelijkheid zal dit reuze meevallen. Goed, het zal niet allemaal lijnrecht gebeuren zoals bijvoorbeeld neurotische ik dat zou doen/willen, maar alles zou alsnog lopen. Het balletje stopt niet met rollen. De zon gaat nog steeds op en onder. Alles draait gewoon door, like it always does. Zélfs als mama gevloerd zou zijn met de griep.

Desondanks vond ik mezelf een week of twee geleden met flinke koorts achter m’n bureau op m’n werk. Alles ging door en ik deed dit dan ook nog altijd gewoon van A tot Z zelf.

Stommerik!

Het duurde dan ook een miljoen jaar voordat ik pas weer beter was. Eigen schuld, dikke bult?

Waar zijn wij mama’s toch af en toe mee bezig he?! Maar we doen het onszelf aan denk ik! We doen het gewoon zelf, die lat zo afgrijselijk hoog leggen.

Auch! 🙊

Enfin, nu nog 1 dagje knallen en dan weekend! Héérlijk en verdiend mama’s 😄👍.

IMG_7472

© Eveline – Maart 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s