Vriendelijke vage vreemdeling

Toen mijn vader onze hond had uitgelaten en terug naar huis liep, kwam hij tot de conclusie dat hij zijn sleutelbos (waar onze sleutels ook aan bungelen), op onze salontafel had laten liggen. Oeps! Toen hij deze conclusie deed, riep hij hardop tegen de hond (of was het meer tegen zichzelf?); 

“Djuh! Ik heb mezelf weer buiten gesloten, hoe is het mogelijk!”. 

Een (ogenschijnlijke-) buurtbewoner passeerde, hoorde dit relaas aan en vroeg vervolgens aan mijn vader; 

“U heeft zichzelf buiten gesloten? Betreft het de voordeur die nu van z’n slot is?”. 

Toen mijn vader dit beaamde liet de vriendelijke vage vreemdeling weten; 

“Oh geen probleem hoor, die krijg ik zo open, zal ik u binnenlaten?!”. 

Uuuh?! 😳 

Geschokt sloeg mijn vader dit (ongetwijfeld goed bedoelde-) aanbod af. 

Ze zeggen weleens beter een goede buur dan een verre vriend, maar of een buurtbewoner nou de voordeur zo zonder boe-of-bah open dient te kunnen doen… 

Ik weet ’t niet! Ik slaap er nog eens een nachtje over…

… Met de deur op slot! 😉 
  
© Eveline – Juni 2015

2 thoughts on “Vriendelijke vage vreemdeling

  1. Herkenbaar! Zo had ik mijzelf ook eens buitengesloten…er werd mij verteld dat buren verderop een speciale haak hadden liggen voor mijn probleem. Die heb ik opgehaald en mezelf binnengelaten. Sinds dien doe ik de haken erop als ik thuis ben en draai de deur op slot als ik wegga…ook al is het maar voor 5 minuten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s