Niet leuk!

Onze vrije weken zitten er helaas weer op en vanaf deze week zijn zowel mijn man als ik weer aan het werk (kids nog 1,5 week vrij). Onze vakantie heeft in het teken gestaan van verbouwen, daar wij de hele eerste verdieping onder handen hebben genomen (daarover komt later nog een blog). 

Verbouwen… het is nooit leuk eigenlijk. Bij ons gaat het standaard gepaard met gigantische bende, blauwe duimen en ruzie. Maar enfin, het resultaat mag er (bijna) wezen en dan weet je waar je het voor gedaan hebt 😃. 

Onze dochters vermaakten zich (of het nou mooi- of bamis weer was) gelukkig goed buiten. Met de buurkindjes werd er gezellig gespeeld en werkelijk; je had er in principe geen kind aan. Behalve…. het enige behoorlijk hinderlijke wat ze wél deden, was aanbellen. En dan denken jullie; ja, nou en? Maar ze belden aan, met de volgende 3 punten in achtneming:

A. Voor absoluut niks. Een scheet. Een haar in hun mond. Een vlieg op hun haar. Pijn in de linker neusvleugel. 

B. Terwijl de poort en de achterdeur open stonden!!! 

C. Ze wisten dat wij tot over onze oren in de puin zaten en aan het schuren, boren, drillen waren. 

De eerste paar keer doe je uiteraard gewoon open en vermeld je vriendelijk dat ze gewoon langs achter kunnen komen met precies datzelfde verhaal en dat het niet handig is de voordeur open te doen met natte verf-klauwen. Ze zouden zich er aan houden. Echt! Ja echt! Nu echt. Jaaaaah, maar dit keer écht! 

Twee minuten later…. de bel. Wel god-nonde-djuh 😠. In mijn meest charmantste outfit (lees; een oude pyjama onder de schuursel en verf) stevende ik op de voordeur af. Ik zag onze oudste dochter grijnzend door de brievenbus kijken. Ik trok wild de deur open en terwijl ik dat deed bulderde ik; 

NIET LEUK!!!!!!!!!“. 

En toen stond ik oog in oog met de postbode. 

Hoi! 

De oudste schoof met Michael Jackson-stapjes naar achter en kwam bijna niet meer bij van het lachen. De postbode keek me met grote, maar vooral bange ogen aan. 

Toen ik begon uit te leggen dat dit relaas niet voor hem bedoeld was, maar voor mijn kinderen, maakte dat er alles behalve beter op. In mijn outfit. Met m’n haar op half zeven. 

Niet leuk! 

Ach, achteraf konden we er om lachen. 

Maar de postbode…. Hij heeft vermoedelijk nog nachtmerries 😜😉. 

  
© Eveline – Augustus 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s