Nitwit

Mijn vader is geboren en getogen in Brabant en heeft zijn hele jeugd daar gewoond. Gestudeerd in Utrecht en nu alweer bijna 40 jaar wonende in Zeeland. Voor zijn pensioen altijd les gegeven, op de middelbare school. Het is iemand die geen donder geeft om op vakantie te gaan. Wel motor rijdt, met zijn 1 meter 70. En niet bruin wordt in de zon. Hij is zó wit, het scheelt niet veel of hij geeft licht in het donker. 

En mijn vader en voetbal… het matched niet. Althans, ach, da’s misschien overdreven… het matched heus wel als de heren van ons elftal in EK of WK’s staan (en dan nog het liefst in de finale), maar dan nóg zapt hij de helft van de wedstrijd over en weer. Hij gaat dan voornamelijk af op de geluiden vanuit de kroeg nabij. Juichen is scoren, “oooeeh” is bijna, en vloeken is een tegendoel. 

Nou ja, goed, ieder z’n ding, toch? 

Afgelopen zondag zat hij met een vriend op het terras. Op datzelfde terras een stukje verder een groot scherm; Nederland tegen Turkije. Veel Nederlanders op het terras en een paar Nederlandse Turken. 

Mijn pa en zijn maat waren de wedstrijd totaal niet aan het volgen, het interesseerde ze ook maar met mate. Maar toen Turkijke scoorde liet mijn vader een juich horen. Dit, tot grote ergernis van de Nederlanders. De Turken niet, die gniffelden. Ook bij 2-0 en zéker bij 3-0. Als je als elftal een team zo afdroogt, hebben de supporters reden om te gniffelen! Mijn vader juichte het hardst en ze hadden gigantische lol. Ik denk dat zelfs de Turken plaatsvervangende schaamte kregen 😋😉. 

Toen onze nederlaag een onontkomelijk feit was geworden, draaide er een grote, getatoeëerde man zich om naar mijn vader, ging dreigend voor hun tafel staan en zei; 

“Vind je dat leuk ofzo?”. 

Er volgde een stilte. Want ja, wat moet je daar nou op zeggen als het je werkelijk een worst zal wezen. Mijn vader stond op het punt om in lachen uit te barsten, maar kon zich nog net bedwingen. 

Echter, toen de boze man er nitwitterig aan toevoegde; 

“Ga terug naar je eigen land!!!”, 

was er geen houden meer aan. Een lachstuip, in zijn ergste vorm. 

Ze zijn maar verkast naar een ander terras.

Ga terug naar je eigen land. 

Duly noted 😉. 

  
© Eveline – September 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s