Boek! “Toen ik je zag” van Isa Hoes

‘Het boek is een liefdevolle poging tot verzoening, tot herstel en vereeuwiging van de liefde.’– NRC Handelsblad

foto (66)

Wat schrijf je over iemand die er niet meer is?
Ik wil je niet tekortdoen.
In je hoofd kijken kon ik niet, had ik dat maar gekund.
Of was het voor mij dan net zo verschrikkelijk geweest als voor jou?

In “Toen ik je zag” van Isa Hoes vertelt zij op zeer openhartige wijze over haar leven met Antonie Kamerling -haar echtgenoot- die op 6 oktober 2010 zichzelf van het leven beroofd. Voor de meeste van ons kwam het nieuws als donderslag bij heldere hemel. Echter, voor Isa en hun direct omgeving helaas niet. Hoe kwam het zo ver? Wat ging er aan vooraf? In dit boek beloop je min of meer samen met Isa de hoofdstukken van hun leven, tot aan het punt waar op zij een briefje op de keuken tafel vindt, met daarop geschreven:

“POLITIE BELLEN!! NIET ZELF GAAN ZOEKEN!”

Tussen het voorwoord en hoofdstuk 1 in, zit een tussenstuk (zeg maar hoofdstuk nul) van een viertal bladzijdes. Hierin schetst Isa het beeld dat Antonie’s dood een doorgesproken en afgestemde afspraak was, waar heel zijn gezin (Isa en hun kinderen Merlijn en Vlinder) van af wist. Er was een laatste avond samen, waarin werd gelachen, gehuild, geknuffeld en oprecht gewaardeerd. Alles werd bewust voor de laatste keer meegemaakt. En er werd respectvol afscheid genomen. Natuurlijk met de nodige angsten en onzekerheden, maar er werd gedaan wat was afgesproken. Iedereen wist er van. Iedereen ging -soort van- akkoord. Helaas sluit Isa dit hoofdstukje af met:

“Ik zou willen dat het zo gegaan was. Maar zo ging het niet.”.

En zo ging het niet. Mijn god, zo ging het inderdaad (zo te lezen) niet. Wat de buitenwereld nooit geweten heeft en wat pas na Antonie’s dood openbaar werd, is dat hij al tijden lang manisch depressief was en zelfs bedekt narcistisch. Terwijl je als buitenstaander dan onwetend naar zo’n beroemd koppel kijkt en denkt: ‘tja, rijk en beroemd, die zijn vast gelukkig!’. But as always: don’t judge a book by it’s cover.

Isa begint, gewoon, vanaf het begin. Hoe ze elkaar eind jaren tachtig/begin jaren negentig leren kennen en een liefdesrelatie beginnen. Ontzettend bijzonder (en leuk!) om te lezen. Hoe zij allebei relatief kort in Goede Tijden Slechte Tijden spelen en hoe de beroemdheid en het daar mee om kunnen gaan, start. Hoe vooral Antonie struggelt met de bekendheid en wat dat allemaal met zich mee brengt. Toen al kon hij af en toe zeer neerslachtig zijn, maar nog niets wat verontrustend is. Hoewel…?! Het zijn vragen die Isa zich ook achteraf stelt. Had ze toen al iets kunnen vermoeden? Was het één grote aanloop naar 6 oktober 2010? Had ze het kunnen voorkomen? Heeft ze iets niet goed gedaan? Heeft ze er te weinig over gezegd naar Antonie toe? Of juist te veel? In schuingedrukte tussenstukken gedurende het hele boek, stelt ze zichzelf op bewonderenswaardige wijze dit soort vragen en geeft ze zich volledig bloot door haar angsten, hoop en twijfels te delen met ons als lezer. Echt, respect.

Ik heb het boek in 2 rukken uitgelezen, en eigenlijk ook meer wegens drukke omstandigheden dat ik het niet in één keer uitlas, wat dat had namelijk makkelijk gekund! Je verslindt het boek en het boek verslindt jou. Sommige hoofdstukken zijn erg heftig om te lezen, andere ontroerend. Meerdere momenten in het boek heb ik een traantje gelaten, maar zeker bij de laatste paar regels rolden de tranen over mijn gezicht. Ik sloeg het boek dicht en heb echt even nietszeggend voor me uit gestaard.

Wat een boek! Wat een leven! Wat een man! Wat een vrouw!

Normaal gesproken lees je een boek omdat je het einde wilt weten. Hier ken je het einde al, en lees je het juist voor het begin.

Dit indrukwekkende boek krijgt van mij een dikke 8,5.

Aanrader! Lezen =).

En om dit boekverslag passend af te sluiten…..

© Eveline – Oktober 2015

2 thoughts on “Boek! “Toen ik je zag” van Isa Hoes

  1. Ja dit boek staat al een tijd op mijn lijst. Ik was dol op Antonie Kamerling, zijn uiterlijk, zijn glinsterende ogen, zijn ondeugende lach. Maar wat kon hij zichzelf naar beneden halen in interviews dacht ik wel eens. En dan komt dat moment dat je op de radio hoort dat hij een eind aan zijn leven heeft gemaakt. Zo verdrietig voor zijn geweldige vrouw en mooie kindjes…
    Ik heb Isa op tv gezien in een programma waarin mensen hun verhalen vertellen. Bekende en onbekende mensen. Daar maakte ze zo’n indruk op me. En dat ze toen ook nog de kracht had om er een boek over te schrijven, echt knap. Dit boek staat dus neer stip in mijn to read lijstje en zeker nu ik jou er ook zo enthousiast over hoor!

  2. Ja het is echt een indrukwekkend boek. Heb het ook in 1x gelezen vorig jaar.
    Heftig hoor een leven met depressies en manische periodes…. En heftig voor de naasten om dit zo te ervaren, en er geen grip op te krijgen.
    Die doku van afgelopen donderdag was ook indrukwekkend. Je kan m denk ik nog wel terug kijken op rtl xl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s