Een appel per dag 

We kennen allemaal het gezegde wel; 

“An apple a day, keeps the doctor away!”. 

Dit gezegde kent zijn oorsprong uit Engeland en blijkbaar al vanuit omstreeks 1866. 

Maar kent dit gezegde waarheid? Houdt een appel per dag de dokter meer op afstand, dan wanneer je dat niet doet? 

In Amerika deden ze een studie onder 9000 mensen. Daar uit bleek dat de appeleters ietjes minder vaak naar de dokter gingen dan de niet-appeleters. Maar toen bleek dat de appeleters gemiddeld genomen hoger opgeleid waren en minder tot niet rookten, bleef er van het heilzame effect van de gezonde appel ook vrij weinig meer over. Wel gebruikten de appeleters ogenschijnlijk minder medicijnen. 

Toeval? Of daadwerkelijke wetenschap? Ook met dergelijke studies moeilijk te achterhalen. Maar, laten we wel zijn; een appel is fruit en fruit is gezond. Dus hoe je het ook draait of keert; slecht kan het niet zijn! En dat er dan veel suiker in een appel zit, daar moeten we maar even niet aan denken, want dat zijn “gezonde” suikers. Beetje suiker heeft een mens toch nodig (mijns inziens dan… maar of dat ook écht zo is? Hmmz… misschien weer een volgende blog in de #Beauty-dag waard 😉). 

Dus mensen; pak een appel! En houd de dokter weg! 😄 (Hopelijk!)  

 

© Eveline – Oktober 2015 

(Afbeelding verkregen via Google) 

Doen alsof

Onze jongste dochter Lisa (4 jr) snapt het concept “een wedstrijdje doen” nog niet helemaal. Zij geeft namelijk van te voren aan wie er dient te winnen en meestal gaat die ere plaats naar haarzelf. Al meerdere malen hebben zowel haar grote zus, haar vader als ik, haar proberen uit te leggen dat wanneer je een wedstrijd doet, wat voor wedstrijdje dan ook, je niet van te voren kunt afspreken -noch kunt weten-, wie er gaat winnen en dat je soms, hoe hard je je best ook doet, tóch verliest. En dat dat niet erg is! Laten we het; ruimte voor verbetering noemen. 

Echter, hier heeft Lisa…. hoe zal ik het eens zeggen… complete SCHIJT AAN! 

Zo liepen we vorige week de trap af bij de Buitenschoolse Opvang toen Lisa haar pas versnelde en riep; 

“Ik wil winnen!”. 

Haar grote zus wilde de wedstrijd wel mee doen, maar dan gewoon meedoen en niet de winplaats op voorhand al uitdelen. Dus die versnelde ook. Mijn kreet naar beiden om voorzichtig te doen op de trap werd teniet gedaan doordat Lisa beveelde; 

“IK!!!! WIL!!!! WINNEN!!!”. 

Ze duwde haar grote zus opzij, die vervolgens stil viel (onder het mom van; ja, laat dan maar zitten!). Lisa haaste zich om het hoekje naar de jassen & schoenen en we hoorden haar brullen; 

“Ik heb gewonnen!!!!!!!!”. 

Toen haar zus daar even later op reageerde met; 

“Ja, maar, da’s toch maar doen alsof dan?!”, 

antwoordde Lisa met; 

“Nou en, ik heb toch gewonnen, of niet?”. 

  
© Eveline – Oktober 2015

Recept; Pizza kaas/salami. 

Vandaag in de receptenblog; zelf pizza maken. Ik heb een kaas/salami met knoflook-pizza gemaakt, maar uiteraard kan je hem beleggen zoals je wenst 👍. Hier gaan we… 

  

/// Benodigdheden; 

(Voor 2 volwassenen en 2 kinderen) 

– Zakje van 500 gr. bloem mét gist van La Tua Farina (speciaal mix voor pizza). 

– 300 ml kraanwater

– 3 e.l. Olijfolie 

– 1 t.l. Zout 

– 1 t.l. Suiker 

– +- 250 gr Mozzarella (uitlek gewicht) 

– 10 Romatomaatjes 

– +- 4 t.l. Gedroogde Italiaanse kruiden 

– Zakje geraspte kaas 

– Tapas salami plakjes 

– Knoflook 

/// Wat te doen; 

Verwarm de oven eerst even voor op slechts 30 graden. 

Start dan met de bloem (&gist) droog te mengen met de suiker en het zout in een grote kom of pan. 

Let op; indien je niet nog een zakje bloem in de vooraadkast hebt, zorg er dan voor dat je nog een klein beetje bloem uit het zakje bewaart om de deegroller mee te bestuiven (maakt het rollen een stuk makkelijker namelijk). 

  

Giet daarna het 300 ml kraanwater en de 3 e.l. olijfolie erbij. En start met kneden. Kneed zo’n 10 minuten totdat het een soepel, elastisch deeg is 

  
Maak er vervolgens een deegbal van en zet deze in een ovenschaal. 

  

Dek de deegbal af met aluminium folie. 

  
En zet dit zo’n 60 à 70 minuten in een voorverwarmde oven van 30 graden. 

Na die tijd zal de deegbal in volume ongeveer verdubbeld zijn. Haal ‘m uit de oven en zet even weg. Verwarm vervolgens de oven voor op 250 graden. 

  

Snijd de romatomaatjes kruislings aan de onderkant in. 

  
Dompel ze daarna 20 seconden onder in kokend water. 

  
Neem ze eruit en laat afkoelen. Pel vervolgens het vel van de tomaat af (voor zo goed en zo kwaad als dat gaat!). 

  
Snijd daarna het vruchtvlees in plakjes. 

Snijd de mozzarella op plakjes en eventueel een knoflookje op stukjes. 

  
Als je dat allemaal gedaan hebt, pak je de deegroller en strooit daar wat bloem over heen. Maakt het rollen makkelijker en blijft het deeg niet zo plakken. 

  
Duw het deeg plat en verdeel in 4 stukken. 

  

Rol ieder stuk tot een platte pizza-bodem. Onze oudste dochter had zelf een kleine deegroller en hielp goed mee =). 

 

 Tip; rol het deeg meteen uit op aluminium folie, zodat het zo de oven in kan, en je ‘m niet eerst van het aanrechtblad moet krauwen, want dat moesten wij bij de eerste wel doen (waar de foto’s ook van zijn) en dat was eigenlijk geen doen. Dus meteen, gewoon zo; 

  
Dan ga je de pizza beleggen. Wij zijn begonnen met de salami-plakken, daarna de tomaatjes, mozzarella en knoflook. En als laatst de geraspte kaas. En breng op smaak met Italiaanse kruiden en zout. 

  
Besprenkel tot slot de pizza met wat olijfolie. 

Dan pizza voor pizza in het midden van de voorverwarmde oven leggen en dat zo’n 10 minuten per keer. 

En dan…. 

  
Snijd de pizza op stukken en smullen maar!!! =) 

Bovenstaande maaltijd kwam in totaal voor 4 personen neer op zo’n € 12,-. 

© Eveline – Oktober 2015 

Al dat gedoe! 

Toen ik gisteren na het werk onze twee dames ophaalde van de BSO (buitenschoolse opvang) en zij hun schoenen aan gingen doen, bleek de oudste op blote boeten te banjeren. Toen ik haar vroeg waar haar sokken waren, zei ze heel nonchalant; 

“Oh, ik had vandaag geen sokken aan!”. 

Uuuuh, say what? Slechts enkele graden boven nul en geen sokken aan??? 😳 Op mijn verbijsterde vraag; 

“Hoe, je had geen sokken aan?”, 

antwoordde ze dat ze er geen had kunnen vinden in haar kast. Dit vond ik an sich opmerkelijk, aangezien ik er de dag daarvoor nog minimaal 2 paar bij had gelegd, maar oké. Kan gebeuren. 

Toen ik haar naar bed bracht en we samen d’r ondergoed-&sokkenla opentrokken, blonken aldaar (verscholen onder een Hello Kitty-hemd); 4 paar naar-Robijn-ruikende schone sokken. De oudste dochter keek me met opgetrokken wenkbrauwen aan en zei toen heel nonchalant; 

“Ach, al dat gedoe!”. 

  
© Eveline – Oktober 2015