Wat heb jij toch?

We zaten met z’n allen aan tafel en ik schepte het eten op de borden. Aardappelen, vers gehakte groente, vlees van de slager en speciaal voor de dochters; kipburgers. Vinden ze zó lekker! 

Althans, normaal dan toch… 

De jongste dochter keek ditmaal met vieze ogen naar haar bord. Doet ze de laatste tijd ineens weer vaker. Af en toe een vork-prikje hier, vork-prikje daar, maar het meeste bleef spelenderwijs op haar bord liggen en kwam niet in haar mond. 

Toen wij verder allemaal ons bord leeg hadden en de jongste dochter nog altijd tegen een vol bord aan keek, maar wél om een toetje vroeg, was mijn man het zat. Hij schoot een beetje uit zijn slof en zei; 

“Nee! Hier houdt het op. Snoepen kun je als de beste, maar op het moment dat het verse normale voedsel op tafel komt, hou je je mond stijf dicht. Nee, Lisa! Je gaat éérst eten, en dan heel misschien een toetje!”. 

Ze keek haar vader bedenkelijk aan, ging eens verzitten en zei toen op kalme toon tegen hem; 

“Wat heb jij toch? Poeh zeg!”. 

Mijn man keek vervolgens naar mij en…. 

barstte in lachen uit!!! 

Wat heb je toch? En dan is ze dus nog maar 4! 😄 

  
© Eveline – November 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s