Efteling

Afgelopen weekend verraste mijn man ons gezin met een dagje Efteling. Hij had het helemaal in z’n eentje zitten bekokstoven en zelfs zodanig dat hij mijn schoonvader mee in het complot had genomen. Via de ANWB had hij zijn hand kunnen leggen op kortings-kaartjes, maar wilde het via ons eigen ANWB-pasje niet aanschaffen, want voor het zelfde geld zou ik er dan plots een bevestigingsmail van krijgen (aangezien die ANWB-pas op mijn naam staat) en dus had hij het via schoonpaps geregeld. Aan alles was gedacht en dat resulteerde in het feit… dat wij (de kinderen en ik) ook écht van niks wisten.

Zondag was het zo ver: allemaal op tijd er uit, allemaal op tijd aankleden en om half 10 zaten we in de auto. Toen ik na zo’n 1,5 uur ineens “Kaatsheuvel” in beeld zag wist ik genoeg: WINTER-EFTELING IT IS!!! =) Hoe leuk zeg. De kinderen waren door het dolle heen.

En hoe je zo’n dag dan beleeft; met 3 kinderen in de leeftijd van 8, 4 en 1 jaar? Tja, uuuuh, super gezellig, maarrrrr; ook super hard werken. Je bent een dag bezig met INTENS genieten, maar buitenom dat genieten moet je je stinkende best doen om iedereen bij elkaar te houden, in de menigte. Je bent plakhandjes aan het poetsen. Jassen vast aan het houden. Lopen. Sjokken. Wachten. Vooral véél wachten. In de Fata Morgana keek onze jongste telg zijn ogen uit. Hij was volkomen niet bang. De jongste dochter ook niet. De oudste daarentegen (van welgeteld 8 jaar) scheet half in d’r broek. Mooi man. Poep opruimen deden we ook nog dus ;-). Op een gegeven moment zaten we met z’n allen aan een bekertje Unox-erwtensoep bij een groot kampvuur. Een bandje speelde live akoestisch muziek en de setting was volledig perfect. Niets meer aan doen. Wow.

Enfin, na zes uur Efteling was alles en iedereen bek-af en gingen we langzaamaan weer richting huis. En da’s zo mooi dan he: mijn man en ik hebben allebei andere gedachtes als het gaat om de temperatuur in de auto. Zijn kant staat dan op 26 graden, terwijl mijn kant dan staat ingesteld 16. Om zijn belachelijke warme kant wat te middelen. Van te veel hitte in de auto word ik echt niet goed, letterlijk. En hij kan niet tegen kou. Kleumpje. En dus zit er zo’n 10 graden verschil in onze auto-kanten. Haha! We vullen elkaar aan, laten we het daar op houden :-D.

In stijl sloten we af bij de McDonalds, onderweg. Net voordat we daar aankwamen vroegen de dochters of ze nog van hun reuze-Efteling-lolly mochten eten. Ons leek het geen goed plan ; eerst maar even avondeten. En dan maar even niet denkend aan het feit dat het werkelijk geen zier meer uit maakt of je nou aan een besuikerde 54.600-calorieën lolly likt of een 57.000-calorieën hamburger eet, maar dat daargelaten. Niet voor het eten snoepen, is niet voor het eten snoepen. Klaar.

Echter, onze baby-boy begon het op een krijsen te zetten, uit het niets. Oei, oei, hem even snel héél onpedagogisch een baby-snoepje gegeven.

“Hey!”, riep de oudste! “Waarom krijgt hij wel snoep?”.

Mijn man zijn reactie:

“Omdat hij ettert!”.

Waarop de oudste dochter het schot voor open doel volledig pakte en reageerde met:

“Dan ga ik ook etteren!”.

Ja! Touché.

Hoe dan ook, we hebben een super leuke dag gehad. We kunnen het aanraden: een dagje winter-Efteling :-D. Zo mooi, zeker in die kerstsferen.

Efteling

Fijne dag allemaal!

© Eveline – December 2015

One thought on “Efteling

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s