Wie niet horen wil…

Ze was boos op hem. Onze 4-jarige dochter Lisa, op haar 1-jarige broertje Max. Hij zette namelijk steeds de televisie uit, terwijl zij net naar haar favoriete programma aan het kijken was: Alvin and the chipmunks (zouden we ons om haar programma-keuze zorgen moeten maken? 😉 ). Enfin, gék werd ze ervan. Ik hoorde haar grote brullen geven! Broertje-lief was echter niet onder de indruk van het stemverhef van zijn zusje en gaf harde lachkreten.

Op het moment dat ik vanuit de keuken terug de woonkamer in liep hoorde ik een harde pets, gevolgd door een huilend jongetje. Ik kreeg ze allebei in het vizier en Lisa stond met haar handen in haar zij, tevreden naar de (nog-altijd-aan-staande=) televisie te kijken. Max huilde en hield zielig zijn handje omhoog… dat rood geworden was. Lisa trok een wenkbrauw op en ik zag, dat ze mij in haar ooghoek zag. Zonder op te kijken liet ze me weten:

“Ja, ik heb hem meermaals (echt letterlijk wat ze zei; meermaals!) gewaarschuwd, maar het stoute mannetje wil niet luisteren. Tja, dan moet ‘tie het maar voelen!”.

Yo!

Vier jaar, mensen…

Vier jaar!

Dat is de toekomst van Nederland, als het aan Lisa ligt; wie niet horen wil…. 😉

FotoVoorBlog1

© Eveline – Januari 2016 

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet…

Onze jongste dochter kwam mij enthousiast uit de keuken halen en deelde mede dat zij dé verstop-plaats van de eeuw had gevonden! En ik mocht het vooral niet aan grote zus vertellen. Met kleine broer mocht ik het EVENTUEEL (zo zei ze het letterlijk; “eventueel”) wel delen, onder het mom van: als ik dat echt nodig achtte, maar in ieder geval niet met oude zus. Want deze verstop-plek zou een rázende hit worden, tijdens het spelen van verstoppertje.

Maar ze gaf ‘m niet zo maar prijs. Ze gaf mij de opdracht om op de gang te gaan staan en langzaam tot tien te tellen. Daarna moest ik terug komen en gaan zoeken. Maar het zou geen makkelijke taak worden, aldus de 4-jarige spruit.

Nou! Goh! Ik was benieuwd!

Ik stond op de gang en nog vóór ik bij 10 was, hoorde ik Lisa vanuit de woonkamer roepen:

“Kom maar hoor! Ik ben er klaar voor!”.

Ik had toch minstens een kleine zoektocht verwacht. Maar het bleek een werkelijk klaar klontje te zijn.

Ik liep namelijk de woonkamer terug in en…

BoekEnLisa 003

Met haar kleine blote voetjes er nota bene vanonder.

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet en het is….. Lisa! 😉 

© Eveline – Januari 2016

De luier-blog

Zoals ik op mijn (blog-)Facebook al kenbaar had gemaakt, heb ik een “luiertest” gedaan. En ik, als in; ons zoontje Max van 17 maanden dus. Niet dat ik zelf met luiers heb rond gelopen. Dat zou ietwat vreemd zijn, niet waar?! Lekker “bietje” schijten op je werk achter je bureau. Of tijdens het winkelen, dat je dan…. uuuuh….  Oké, focus!

De luiertest! 

Luiertest.

De 3 merken die ik getest heb zijn: Simply Dry van Pampers, de luiers van het Kruidvat en de luiers van Toujours – Lidl. Allemaal maat 4. Laat mij allereerst beginnen met te zeggen dat wij deze 3 merken/typen luiers alle drie gewoon goed vinden! Maar ik wilde nu weleens de proef op de som nemen: welke van deze drie komt hier nu het beste uit de bus, qua prijs/kwaliteit-verhouding.

De prijzen/hoeveelheid van deze luiers variëren nogal:

Pak Pampers: €9,99 (voor 46 luiers, wat neer komt op €0,22 per luier.)

Pak Kruidvat: €9,99 (voor 56 luiers, wat neer komt op €0,18 per luier.)

Pak Toujours: €7,19 (voor 50 luiers, wat neer komt op €0,14 per luier.)

Ieder merk heb ik bij ons zoontje 5 dagen achter elkaar aan gedaan. Op de dagen dat hij naar het kinderdagverblijf ging (waar ze weer een ander merk luier hebben), heb ik er een dagje aan vast geplakt van het betreffende merk wat ik die dagen aan het testen was, omdat ik van alle drie de merken ongeveer evenveel luiers getest wilde hebben. Gemiddeld genomen komt het op 5 dagen achtereen per merk. Zowel dag als nacht.

Hieronder mijn bevindingen.

Luiers van Toujours (Lidl) 

006

De eerste indruk van deze luier is goed. Normale dikte, normaal gewicht. Tevens is de luier flexibel en heeft een fijne pasvorm.

003

De luier ging goed aan bij ons zoontje en hij kon er heerlijk goed in rond banjeren. In die vijf dagen dragen van deze luier, heeft ons zoontje geen enkele lekkage gehad. Ook niet bij de zogeheten “spuit-luiers” en óók niet na de nachten. Alles bleef binnen de lijntjes, zullen we maar zeggen! Zijn billetjes bleven mooi gaaf en er kwam geen luieruitslag.

Algemene conclusie van deze luier: eerlijk gezegd, fantastisch!! 

Luiers van het Kruidvat

Luiertest 001

De eerste indruk van deze luier is ook goed. Gewoon het gebruikelijke materiaal, wel iets dikker dan de Toujours-luier. Bij het aandoen van de luier bij onze baby/dreumes viel mij gelijk de flexibele band op aan de achterkant. Erg fijn, en ook deze luier paste dan ook prima. Het lijkt wel alsof de baby door die flexibele band iets meer bewegingsvrijheid krijgt. De luier “deint” met alles mee.

Luiertest 003

Ook bij deze luier geen lekkages gehad. En dat had best gekund, want er zaten enkele explosies bij ;-). Tja, en je kunt het een baby niet kwalijk nemen hè? 😀

Algemene conclusie van deze luier: helemaal prima! 

Luiers van Pampers (Simply Dry) 

Luiertest 005

De eerste indruk van deze luier is, net zoals de andere twee merken ook gewoon goed. Pasvorm is prima en ligt goed in de hand, en de pamper is makkelijk en snel aan te doen. Aan flexibiliteit ontbreekt het ook hier niet.

Bij het gebruik van deze luier hebben wij (heeft Max dus) één lekkage gehad: na een nacht, in de ochtend was hij een keer helemaal nat. Aiiiii! 😦 Maar goed, kan een keer gebeuren. Doet niet af aan de luier natuurlijk, god mag weten hoeveel er in is gegaan ;-). Ik heb de pamper (alsmede de andere geteste luiers) verder niet gewogen na de nachten. Tot zó ver gaat mijn test dan ook weer niet.

Hoe dan ook, wat ik wél heb moeten concluderen is dat er een ontzettend onaangename geur van de Simply Dry pampers af kan komen, zelfs al is er nog maar een klein beetje in geplast. Dat hebben de twee andere merken niet (en ik kan me dat bij andere types van de Pampers, zoals de Baby Dry, óók niet herinneren). Kijk, en nu is een vieze luier niet voor niks een vieze luier en dus níet om aan te ruiken, maar het valt gelijk op. Zonder dat je hem onder je neus hebt hoeven schuiven.

Algemene conclusie van deze luier: gewoon goed, op het af en toe onaangename geurtje na. 

DE UITKOMST !!! 

Als ik mijn eigen bevindingen bij elkaar “optel en aftrek” en dan kijk naar de prijs die de luiers kosten, kan ik niet anders dan concluderen, dat de luiers van de Lidl (de Toujours dus) als allerbeste uit deze test komen: prima pasvorm, flexibel, geen lekkages, geen uitslag en geen onaangename onnodige geurtjes na kleine plasjes. Als je je dan bedenkt dat je voor zo’n pak 7 euro 19 betaalt en daar 50 luiers (!) voor krijgt, is het bijna lachwekkend.

Het is natuurlijk wel zo dat ieder kind en ieder baby-billetje anders is. De één zal gigantische luieruitslag van een bepaald merk krijgen, terwijl de ander bij dat merk nergens last van heeft. De één alleen maar lekkages bij een bepaald type luier heeft, en de ander juist alles binnen de lijntjes houdt bij precies datzelfde merk. Deze test is gedaan op óns kind, als 17-maanden-oude-dreumes, in een tijdsbestek van iets meer dan 15 dagen, en het zijn puur persoonlijke bevindingen. 

Maar hoe dan ook: LIDL TOUJOURS it is, voor ons kind. =)

Ik zou zeggen: fijne (droge!) avond allemaal. Ook namens Max. 😉

foto (54)

© Eveline – Januari 2016

Stop met verstoppertje

Borstvoeding… mooi & natuurlijk. Al een aantal keer heb ik hier met veel plezier over geschreven. Niet meer dan normaal dat je je baby de borst geeft (of in ieder geval probeert te geven). Dat is mijn mening en hoe een ander daar in staat en over denkt, mogen zij gelukkig ook helemaal zelf weten. Ik zal nooit een zwangere dame een richting in proberen te duwen om maar op borstvoeding uit te komen. Leven en laten leven. Zelf ben ik ook groot (nou… semi groot dan 😉 ) geworden op flesvoeding, dus hoe dan ook; groeien doen baby’s toch wel.

Anyways, borstvoeding dus. Het geven van borstvoeding gebeurt ook wel eens “en public”. Ik heb alle drie onze kindjes verwend met borstvoeding en ik heb hier ook nooit een probleem van gemaakt om dit “open en bloot” te doen. Wel ging ik altijd met mijn rug naar het grote publiek zitten of zocht een rustig plekje op. Nu ik er aan terug denk, besef ik dat ik dat niet voor mezelf deed, maar voor de ander. Zodat een ánder zich niet ongemakkelijk zou gaan voelen, bij mijn voeden. Hoe absurd eigenlijk?

Afgelopen weekend was ik op een feestje. Een goed vriendinnetje vierde haar verjaardag en haar woonkamer zat vol. Eén van aanwezige dames was luttele weken geleden bevallen en zat met een prachtig klein baby’tje op de arm. Even later zag ik haar met een mooie grote design shawl op en rond haar borst. Schitterend gewaad, ik was oprecht aan het staren. Ineens realiseerde ik me dat haar baby weg was. Niet in de maxi cosi. Niet op haar schoot, niet bij een ander. Uh, waar is je baby???

Wat bleek: ze had een voedings-doek. Een doek, waar je je baby volledig onder/achter kunt leggen en je op je gemakje, zonder enige vorm van blootstelling, kunt borstvoeden. Zelfs geen baby meer te zien. Mijn eerste reactie was; wow 😀 ! Hoe leuk, ze verzinnen ook steeds meer! Maar mijn eerstvolgende gevoel was: wat is het toch eigenlijk volkomen absurd. Overal rond ons heen zie je blote borsten. Hoe groter hoe beter. En public, schuddend in kroegen, hangend op tafels en zwierend op tv. Overal piemels. Ballen. En dikke bipsen. Alles en bijna iedereen is anno 2016 hartstikke open en bloot. En dat is allemaal meer dan oké. Maar nee, wanneer een mama haar kindje de borst wil geven, dan word je soms bijna behandeld als uitschot. Wát, voedende mama??? Wat wat zeg je daar? Ga jij nou je tiet buiten je trui gooien om je baby te voeden? WAT?????!!

En dan te bedenken dat je eigenlijk niet eens iets ziet. Werkelijk niks.

Wel nondejuh mensen! Jammer eigenlijk, dat ik geen borstvoeding meer geef, want ik zou à la minute een provocerende foto plaatsen, voedend & lachend en wel. ZONDER DOEK! Kijk, en nu kan ik alsnog wel provocerend mijn blote borst(je) op de foto zetten, maar ja…. ten eerste valt er bij mij niet veel te zien ;-), en ten tweede is het niet bijzonder, want blote tieten zien we overal!

Borstvoedende mama: stop met verstoppertje spelen. Doe gewoon, je ding. Net als de rest.

(Bovenstaande tekst is niet van toepassing op de mama’s die zich er zélf ongemakkelijk bij voelen om “en public” de borst te geven. Dan is het ieder zijn recht om jezelf en de baby af te dekken of een rustig plekje op te zoeken :-D.)

11418515_10153966569084972_2037478405_n

11414400_10153966569144972_2061791891_n

(Twee fotootjes van toen ik nog wel borstvoeding gaf. Fotografe: José Puister.)

© Eveline – Januari 2016

Taal

Je hebt van die hinderlijke taalnazi’s. Van die mensen die zich voortdurend genoodzaakt achten om alles en iedereen maar te verbeteren. Het zijn mensen die tenen krommend gaan lopen bij het woord “enigste”. Bloed-oren krijgen bij “het kost duur”. En ga zo nog maar even door. Hatelijk zijn ze !!!

Ik… ben dus één van die mensen. Verschrikkelijk.

En begrijp me niet verkeerd: niet dat ik nooit een fout maak hoor! Echt wel! Alleen ik vind het dan ontzettend belangrijk om die fout zo spoedig mogelijk te corrigeren. Ook bij mezelf dus!

Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa.

We zaten met een aantal collega’s in de kantine onze boterhammetjes te eten. Eén van de collega’s was enthousiast een verhaal aan het vertellen en deelde een boeiende verkeerssituatie met ons. Ze was zo druk bezig dat er een vervoegingsfoutje in sloop;

“Ja, ik stond stil bij dat stoplicht en vervolgens trekte ik op..”.

Onmiddellijke doofheid aan één oor trad bij me op. Ik hoorde de rest van haar verhaal ook gewoonweg niet meer, ik kon alleen maar denken… rustig blijven ademen en je gaat er nou eens NIKS van zeggen. Iedereen vindt dat alleen maar dood-irritant, dus je zwijgt!

Maar na die betreffende zin van haar, bleek niemand meer naar haar te kijken en verplaatste ieder zijn blik naar mij….

Ze zagen allemaal met lede (en enigszins vermaakte) ogen toe hoe ik een bloedlip creëerde en hoe de stoom langs mijn neus en oren krioelde.

Maar, ik zei niks! Geen woord.

Ik was best een beetje trots. Mijn collega’s trouwens ook!

Echter, voor mijn eigen genoegdoening alsnog even;

HET IS: TROK! IK TROK OP !!!

Ah, wat fijn zeg. It’s out of my system! 😉

Creatief-schrijven-de-vanzelfsprekendheid-van-taal

© Eveline – Januari 2016

(P.s.: deze blog is met toestemming van de betreffende collega online gezet! :-D)