Groeten van Ruud!

Toen ik niet zong;

“Tuut-tuut-tuut-de groeten van Ruud”,

maar er van maakte:

“Tuut-tuut-tuut-de groeten van Max”,

zei onze jongste dochter (van welgeteld vier jaar), héél verbaasd:

“Mama, het is niet van Max, het is van Ruud! Ttttt…..”.

Fascinerend, dat ze wel weet dat het van Ruud is, maar geen idéé heeft waar het vandaan komt of waar ze het over heeft.

Maakt niet uit. Ze had gelijk.

Dus, met de groeten van Ruud…. Tuut! ;-).

DeGroetenVanRuud

© Eveline – Februari 2016

Sport-springtouwen

Onze kinderen mogen op de sport gaan die ze maar willen, op één voorwaarde en dat is dat ze van ons allereerst moeten beginnen met zwemmen. Er gebeurt niets op ander activiteiten-vlak, voordat minimaal het A & B-zwemdiploma binnen “gehengeld” is. Is dat het geval…dan mogen ze zelf een sport of club kiezen.

Onze oudste dochter is nu 8 en koos na haar B zwemdiploma voor ballet, waar ze nu alweer voor het tweede jaar op zit. Erg leuk 😀 . De jongste dochter wordt dit jaar vijf en start dus met zwemles in september. De dreumes-boy is pas één. De enige sport die hij momenteel beoefent is z’n luier zo vol mogelijk schijten. Ook een kunst! Maar meestal lukt het 😉 .

Anyways, ondanks dat de jongste dochter vanaf september de komende 1,5 jaar onder de pannen zal zijn met zwemmen en pas dáárna zelf een sport of clubactiviteit mag kiezen, is ze er wel al helemaal uit wat dat dan wordt, tegen die tijd. Ze rent namelijk al een jaar. En ja…. als in: echt!!! Als we gaan wandelen zet zij het bijna altijd op een sprint. Als we naar de eendjes gaan, vliegt zij meermaals de vijver daar rond. Ze houdt het langer vol dan de rest van het gezin en nog op een pittig tempo ook. En dat met 4 jaar! Kortom; ze wil op “rennen”. Het woord atletiek is nog te moeilijk om uit te spreken, dus ze houdt het op rennen.

Gister kwam ze stilletjes naar me toe en keek nogal bedenkelijk. Toen ik vroeg wat er was, reageerde ze met:

 

“Ja mam, ik wil op rennen! Nou, dat…. of springtouwen! Mag dat ook?”. 😉

Springtouwen

© Eveline – Februari 2016

Maar ik hou wel van hem!

Van alle dingen die ik níet aan mannen begrijp, is toch wel het grootste raadsel voor mij de wijze waarop zij een vaatwasser in ruimen. Onbegrijpelijk! Wanneer ikzelf de vaatwasser in ruim, staan grote borden bij grote borden, de kleintjes bij de kleintjes, bestek afgezonderd, maar toch bij elkaar in het mandje, mokken bij mokken, alles al wat afgespoeld, logische volgorde…… Enfin, you get the picture.

Als mijn man de vaatwasser in ruimt heerst er complete chaos. Oorlog! Plaag! Alsof je een groep losgeslagen ADHD-pups loslaat in een dierenwinkel waar al het lekkere vlees open en bloot ligt. WOOOAAAAHHHHH !!! Dat dus. Hij had (goedbedoeld) de vaatwasser een keer ingeruimd. Vervolgens wilde ik die weer uitruimen later de avond. Nou, werkelijk! Ten eerste kreeg ik beide schuiven al niet goed open, want er zat een spatel klem tussen beiden. Ten tweede was alles zo kop over kloten gezet, dat er sommige delen vaat niet eens schoon waren gespoeld. En bijkomend waren er lepeltjes verbogen, glazen ondersteboven en dus nog vol water, en… ja… ga zo nog maar even door.

Gewoon afwassen was sneller geweest.

Maar wel lief. Ik bedoel; helpt ‘tie een keer mee in het huishouden, zit ik weer te zeiken 😉 . Het is ook nooit goed bij die vrouwen… 😛

Ik hou wel van hem hoor :-D.

Plaatje

© Eveline – Februari 2016