Lang leve de Koning!

Pas sinds dit jaar krijg ik het uit mijn mond: Koningsdag. Het heeft mij een jaar of drie gekost voordat ik “Koningsdag” geen “Koninginnedag” meer noemde. Ja, hallo, sorry hoor… 30 april zat er bij mij nu eenmaal al zo’n 30 jaar in, en dan moet dat er ineens uit. WTF! Je volledige levenskalender is al járen dusdanig ingevuld dat er op 30 april oranje tompouces en boa’s in huis zijn en “ineens” wordt het 27 april; Koningsdag!  Ja dag, Koning! Dat kost gewoonweg even tijd.

Maar enfin, het is gezakt, het is geaard, en sinds dit jaar heb ik ‘m: Koningsdag!! Lang leve de Koning. En Koningin natuurlijk. En hun prachtige prinsesjes ❤ . En vandaag was dat dus alweer zo ver.

Echter, gister was het eerst nog Konings-nacht. Ja. Het grote feest vóór Koningsdag dus. FANTASTISCH! Wééral reden voor een feestje (hoewel wij ook een fles champagne open kunnen trekken en toosten op het feit dat het dinsdag-avond is, het regent, het niet regent, de zon schijnt, er een nieuwe maand is aangebroken, het salaris is gestort, een puistje weg is, een schaafwond dicht, een ruzie bijgelegd, enfin… you get the picture…. en dat daargelaten. Laten we vooral niet afdwalen!). Ik moet bekennen dat ik de afgelopen… 10, misschien wel al 12 of 13 jaar geen konings/koninginne-nacht meer gevierd heb. Lord! De dag dus wel, maar de nacht niet. Godsjonge nee, er kwamen op den duur kinderen, je bent dan allang blij dat je überhaupt de puf heb om op die dag zelf iets te ondernemen. Laat staan de avond er voor nog weg te gaan. HAHAHA, nog weg gaan! Wat een grap.

Maar ja, er komt toch altijd wel weer een moment, dat je je toch weer eens op dat toneel bevindt. Het uitgaanstoneel. Zo maar mondjesmaat. Zo maar pootje-badend. Maar je koekeloert weer eens. Drankjes. Sigarettenrook. Een 3-dagen-durende piep in je oren van de harde muziek (or is that just me?). Gewoon the usual. Als mijn vriendinnen en ik willen afspreken hebben we soms wéken van te voren nodig om een daadwerkelijke afspraak in te plannen, echter de laatste tijd bemerk ik steeds vaker op dat we daar maling aan krijgen. Aan dat maanden ver vooruit plannen. Steeds vaker lijken we te zijn van het “laatste moment”. Vanavond tijd? Ach, waarom ook niet, ja is goed. We leven nu. We willen elkaar nú zien. En dan blijkt er ineens helemaal niet zoveel aan vooraf te moeten. Er blijkt geen weken planning, of dagen organisatie aan vooraf te hoeven. Niet te hoeven en niet te moeten. Zo ook de Koningsnacht. Gisteravond! Eergisteravond werd dat besloten. Oorspronkelijk wilde ik graag met manlief weer eens de Koningsnacht-hort op en de oppas laten komen voor de kindjes, maar manlief zuchtte diep bij het idee om “dóór de weeks?!” uit te gaan. Nee, hij wilde bankie hangen, maar ík mocht vooral gaan. Allrighty then, consider it done !!!! 😛 Vriendinnen-trommelgeroffel !!! Er werd wat over en weer geappt en het was snel rond. “Kun jij? Ja hoor! Mooi, ik ook, we have a date!”.  And so we did.

Na het op bed leggen van de kindjes en het wegwerken van de afwas en een stofzuigje hier, stoffertje daar, was het tijd voor moeders om de uitgaans-vleugels weer eens uit te kloppen. Beetje roestig, beetje onder het stof, maar nog altijd aanwezig! Ik pakte mijn (mommy-) fiets en ging naar de vriendin waarmee ik had afgesproken. Nog een laatste outfit-change en een glittertje in het haar erbij, en we were ready to go…

Koningsnacht

WAT EEN F*CKIN* KOU was het onderweg op de fiets. OH MY GOD!!! En wat een wind. Nou, this better be a good evening, dachten we nog 😉 . Maarrrrr; we zouden het niet laat maken. En ook niet te veel drinken. Dat hadden we afgesproken namelijk. En ik weet, nu zijn dat in de regel de ERGSTE avonden óóit: de avonden dat je het níet laat ging maken en vooral; níet veel ging drinken. Dat zijn over het algemeen de avonden dat je je om half 6 ’s ochtends kruipend naar je voordeur kotst, en vervolgens tot het besef komt dat je alleen een achterdeur-sleutel mee had. In je jaszak. Die je in de kroeg hebt laten hangen. Zo zijn die ik-ga-het-niet-laat-maken-avonden meestal. Dus eerlijk gezegd… hield ik mijn hart vast.

Maar het viel reuze mee! Ik heb niet kruipend de voordeur bereikt (wel de achterdeur, maar enfin 😉 *grapje* ). Het was een tóp avond.

Koningsnacht1

Dat mijn Bavaria-jurkje met twee veiligheidsspelden 3 maten kleiner was gemaakt omdat ik er anders in zwom, dat zag niemand. Ook mooi!

We gingen het niet laat maken en tóch werd het laat. Ongemerkt. Na de laatste prosecco kwam het besef. Het besef van; we moeten naar huis???? Nee natuurlijk niet, het besef van: We hebben HONGERRRRR! We willen voer! Met drie man was 2 zakken friet, 2 frikadellen speciaal en als toetje: 4 broodjes hamburgers het gevolg.

Gewoon het normale na het uitgaan dus 😉 .

Toen ik tegen half 4 mijn bedje in dook, besefte ik wat voor geweldige avond we weer achter de rug hadden. Wat bof ik toch met zulke vriendinnen !! Het maakt niet uit of we elkaar nu met periodes dagelijks horen, of dat er juist dágen over heen gaan:

HET.ZIT.SNOR. 

En dat, is heerlijk! 😀

Hebben jullie ook Koningsnacht gevierd? En zo ja; hoe was die?  =)

Koningsdag1

© Eveline – April 2016

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s