Reisverslag 2: Sydney, Bondi Beach & car-troubles

In de maanden juli & augustus publiceer ik deze zomer op de woensdagen (een enkele woensdag uitgezonderd!) een reisverslag, wat ik schreef tijdens mijn backpackreis door Australië in 2005. Ik stapte in mijn eentje op 21-jarige leeftijd op het vliegtuig (met een groep van Australian Backpackers) en heb 3 maanden lang gebackpackt en de tijd van mijn leven gehad.😀

MeInAustralia

Neem in deze blog-reeks een kijkje in het leven van een backpacker =). 

© Eveline – Juli 2016

////////////////////////////////

Sydney, dinsdag 18 januari 2005, 10:56 AM (ofwel: 11 uur ’s ochtends) 

G’day mates, how are ya all doing, aan de andere kant van de evenaar?! Bij jullie winter, hier bij ons zomer. Gek zo, in januari :-D.

Hier gaat verder alles z’n gangetje, hoewel we de afgelopen paar daagies best wel weer het één en ander hebben meegemaakt (hoe kan het ook anders 😉 ). Afgelopen donderdag, nadat Kim & ik zo’n 4 uur op Internet hadden gezeten om allebei ons eerste reisverslag en de eerste paar foto’s online te gooien, zijn we met de hele groep van Australian Backpackers (wederom) gaan koken. Dit was de laatste avond met de hele groep (iedereen ging na deze avond zijn eigen weg, samen of alleen!). Onze kamer was verantwoordelijk voor het “Kip met stroganof”-recept. En al zeggen we het zelf: was heeeeeerlijk gelukt :-P. Na het eten zijn we op stap gegaan met een clubje van de groep, naar een Ierse pub, genaamd: “O’malleys“. Er speelde een live band en het was echt hartstikke gezellig. Wow, wat een volk! =) Heel leuk, zo met die locals in een kroeg te staan. Om 2 uur werden we er uit gekickt, want toen gingen ze al dicht. Vervolgens zijn we mee gegaan met een Engels vrouwke (tevens de violiste van de band) naar een zogeheten 24-hours-pub. Haha! Een pub, die 24 uur per dag open is. Briljant, of niet? Daar hebben wij kennis gemaakt met een (voor ons-) nieuw soort drankje, genaamd ‘Khalua’. Erg lekker, doch erg hoofdpijn-verwekkend. Geloof me! 😉

Enfin, toen brak de vrijdag aan. Vroeg eruit, omdat we hadden besloten die dag uit te checken en wijd Australië in te gaan en dus moesten we voor 10en het hostel uit zijn. Vroeg opstaan is niet moeilijk als je veel geslapen hebt en geen kater. But non of the above was helaas van toepassing op ons. Wel: weinig geslapen en een ENORM dikke kater. Whoops! Maar oké, eigen schuld dikke bult en dus niet aanstellen. Na (soort van) ontbeten te hebben gingen we met een bonkende kop op weg naar het alom bekende Bondi Beach. Jeeeeej! De backpacks (die zware dingen op ons rug) mochten we gelukkig in een apart kamertje in het hostel laten staan, zodat we die niet hoefde mee te sjouwen naar het strand. Thank god! We konden ze ’s avonds weer ophalen en aangezien we sowieso nog terug moesten naar Sydney centrum om onze auto van de garage op te halen, kwam dat heel mooi uit. Anyways…. naar Oxford street gelopen en daar bus nr 380 naar het strand gepakt. En WOW!!!!! Alles wat je over Bondi Beach leest, hoort of ziet op tv… is in het echt ook ALLEMAAL waar. Het hagelwitte strand, de azuurblauwe zee, 35 graden op je bol en super lekkere surf dudes die heen en weer paraderen. En ja: kijken mag! En dus was het oog zeer tevreden ;-). Daar hebben we een middagje heerlijk vertoefd. De stroming in de zee is trouwens ongelooflijk sterk hier en je moet echt wel opletten dat je niet te ver zwemt, want believe me; je wordt echt meegesleurd gewoon, klaar voor de haaien-ober om je op te dienen. Enfin, na het strand zijn we terug naar Sydney centrum gegaan, hebben de auto opgehaald, vervolgens de backpacks opgepikt en zijn toen terug naar Bondi Beach gereden waar we een hostel voor die avond hebben geboekt.

Bondi Beach

Bij het inchecken ging het al fout! Ze accepteerden alleen cash of creditcards, geen andere pasjes. Cash hadden we niet genoeg bij! Gelukkig wel een creditcard voor nood, die toen voor de 1e keer naar boven werd getoverd. Hadden we het maar gelaten! 😦 Want… met alle respect hoor, maar IN WAT VOOR HELL-HOLE WAREN WIJ BELAND??? Het was er goor, vies (soort van hetzelfde, maar oké), stinkerig, plakkerig en er liepen (ECHT WAAR!) kakkerlakken met je mee over de gang. Oh dear god. Tot overmaat van ramp gaf de (gedeelde) douche koud water en dat ook nog eens in slechts 3 straaltjes. Jezus, wat een grot! Nou ja, die avond hadden zowel Kim als ik een klein dipje. Toch wel eng, ineens echt “on your own”, zonder groep, zonder begeleiding. En dan in dat stink-hostel. Maar ja, dit hoort er allemaal bij. We zijn in Australië aan het backpacken en zulke hostels kom je nu eenmaal wel een keer (of twee of drie of vier) tegen. Niks aan te doen =). Toen we de zaterdagochtend wakker werden was bij beiden het dipje gelukkig weer helemaal over. Australia: HERE WE ARE !!! 😀

Wisten wij veel wat er nog allemaal komen zou in dit veelbewogen weekend… hihi ;-). Waar we ons in ieder geval wel FANTASTISCH bij voelde, was het uitchecken bij die hell-hole. Heerlijk! Maar de euforie was van korte duur…: We hadden de auto namelijk ergens een stuk verderop van het hostel geparkeerd, omdat het daar gratis was. Tja, “ons bin zuunig”, en zeker als backpacker. Maar er deed zich 1 probleem voor: we wisten niet meer waar we de auto hadden geparkeerd. YOU HAVE GÓT TO BE KIDDING ME! Domme dozen. En geloof me: je zelf afvragen waar je je auto ook al weer gezet hebt, is geen leuke vraag met 15 kilo bagage op je rug en 7 kilo in de heuptas op je buik. Sh*t, k*t, g*dverd*mme!! En daar gingen we; berg op, berg af, berg op, berg af. Waarom moet Sydney nu weer zo heuvelachtig zijn. De gemiddelde wielrenner zou er van smullen (of gruwen, ‘tis maar net wat voor fietser je bent! 😉 ). Na een lange en vooral ZWARE tocht, hadden we de auto dan toch gevonden. Halleluja. We hadden besloten om toch weer even terug te gaan naar Sydney centrum, om daar boodschappen te doen voor mee op reis in de auto te nemen (zaken als een koelbox, jerrycans, kussens, gordijnen-stof, etc. etc.) en om in het centrum dan een nieuw hostel te boeken t/m maandag en dan te vertrekken richting het zuiden. Nadat we in het centrum eerst verdwaald waren, konden we vervolgens weer geen parkeerplek vinden. Ja hoor, sure! Toen uit ellende maar een ‘verboden’ parkeerplaats even op gereden om te overleggen wat we er mee zouden gaan doen. Omdat Kim iets te veel naar links reed (toch wel ingewikkeld, ineens rechts zitten achter het stuur en links rijden), reed ze tegen een stoeprand aan en donderde de wieldop eraf. Wij vervolgens (lichtelijk gepanikeerd) uitstappen, zagen we ineens dat er iets vanonder de auto lekte. Oh no, wat hebben wij nou weer?? De Australische ANWB gebeld en na eerst anderhalf uur uit ons neus te hebben gevroten, kwam de ANWB aanzetten en die vertelde ons dat de waterpomp van de auto stuk was. En we hadden de auto net een dag! Niet te geloven en ook eigenlijk typisch wel weer iets voor ons ;-). Enfin, de auto moest terug naar de garage en die konden we maandag pas weer ophalen. Dus ja, toen zijn we maar weer een hostelletje gaan zoeken. Of althans; niks zoeken, we kozen voor de gemakkelijkste weg: het zelfde hostel als waar we de eerste paar dagen met de Australian Backpackers-club zaten: schoon, gezellig, betaalbaar en een eigen badkamer. Soms moet (mag?) je voor het gemakkelijke kiezen =).

Die avond zijn we heerlijk op stap geweest. Eerst zijn we naar het hardrock café van Sydney gegaan. Ik had echt een beetje een donker rare kroeg verwacht, met mannen die lang haar hebben, die alleen maar staan te headbangen. Maar Kim had in Barcelona ook het hardrock café bezocht en wist mij er van te verzekeren dat het super tof was. Gelukkig bleek dat ook het geval te zijn. Ook muziek als Justin Timberlake en U2 passeerden de revue en het café zelf was ruimtelijk en zeer mooi ingericht. Bijna sjiek eigenlijk! Het jammere was wel dat ze om 12 uur al dicht gingen. EN DAT OP EEN ZATERDAGAVOND! In Sydney! Enigszins verbijsterd liepen we naar buiten. Toen zijn we, lekker spontaan, de eerste de beste kroeg (die er fatsoenlijk uit zag) binnen gelopen en hebben daar tot 3 uur zitten keuvelen aan de wijn. Hahaha, super! Toen we, ietwat aangeschoten, terug naar het hostel liepen, zijn we onderweg nog een MacDonalds binnen gesneakt en hebben daar nog lekker wat friet en een hamburger naar binnen zitten werken. Moet kunnen, zo op de zaterdag-avond.

HardRockCafeSydney

De zondag zijn we naar de Botanical Gardens hier in Sydney geweest. Super, super mooi en heel rustig en relaxed. Heel vreemd wel; om van die rustige tuinen & parken te hebben, en dat midden hartje Sydney. Als je bijvoorbeeld een foto maakt daar, van een mooie oude boom of van een vijver waar de diertjes rustig in badderen, zie je op de achtergrond 5 wolkenkrabbers staan. Haha, heel weird! ’s Avonds hebben we voor ons zelf gekookt in het hostel: lekker stukje vlees, boontjes en aardappeltjes. Jam jam jam!

BotanicalGardensSydney

Maandag (gister dus) was het wederom een regeldagje. De laatste campingspullen gekocht en boodschappen om mee te nemen onderweg, inclusief héél veel water. De auto was inmiddels ook weer gemaakt, YES! Gelukkig hebben we kunnen regelen dat we de auto konden laten staan tot nu (vandaag dus) om ‘m op te pikken. Scheelt ons weer een dagje parkeerkosten (en zoek-ellende 😉 ). Ideaal! Ook zijn we gister van hot naar her gevolgen wat betreft registratie-dingen, met betrekking tot de auto. Jaja, een auto kopen hier doe je nog niet zomaar, zeker niet als je wilt dat alle papieren correct in orde zijn, ook wat verzekeringen betreft. Maar hoe dan ook: alles goed nu. FIJN! Toen we gisteravond, doodmoe, met alle spullen en toestanden terug op de kamer waren, keken we met grote verbijstering naar de 300 of wat kilo boodschappen op de grond. In een piepklein hoekje, verstopt ergens bovenaan, tussen al die spullen, lagen 8 klein opgevouwen, compacte route kaartjes van Australië. Zowel Kim als ik zuchtte eens diep… waarna Kim zei; “Pfff, alleen die routekaarten alleen al!”… en het nog menen ook!

Jullie snappen: een lachbui van een half uur was het gevolg.

MeInHostel

En vandaag…. is het dan eindelijk zover! Vandaag vertrekken we uit Sydney, op weg naar het Zuiden. We willen de kust tot aan Melbourne af gaan. We weten niet hoelang we daar over gaan doen, ligt eraan hoe leuk het onderweg is, haha, maar wel weten we dat we eenmaal aangekomen in Melbourne daar een paar weken willen gaan werken. Waar we gaan werken of wat we gaan doen, is ons natuurlijk ook nog onbekend. Maar de centen vliegen hier de knip uit, echt niet normaal meer gewoon. 😛

MeInAutoAustralia

Nou people, dit was het wel zo’n beetje weer. Volgende week weer nieuwe verhalen & nieuwe foto’s !!! Tot hoors en heel erg gauw.

Liefs, Eveline

////////////////////////////////

NB: De reisverslagen waren origineel geschreven zonder foto’s (die publiceerde ik toentertijd wel via een fotowebsite, maar stonden niet in mijn reisverslagen zelf). De foto’s heb ik er nu achteraf bijgevoegd! Een aantal zelfgemaakt uit eigen archief dus, en een aantal verkregen via Google.nl !) 

One thought on “Reisverslag 2: Sydney, Bondi Beach & car-troubles

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s