Pokémon verbroedering 

Of je nu vóór of tegen bent… Je hebt er een mening over! Minimaal één keer heb je hardop uit gesproken wat je er van vindt. 

Pokémon Go! 


Wat me opvalt is dat er in deze, zo lijkt dan toch, geen gulden middenweg is. Je vindt het of über geniaal of compleet nutteloos en gestoord. Op de 1 of andere manier is er ‘no in between’. 

Ik snap de haters wel, van hun kant gezien dan; Een game, in de echte wereld?!? Op z’n Zeeuws gezegd; “Wad’n onzin!”. Die lijpe lui kijken niet op of om. Verkeersveiligheid wordt in de waagschaal gesteld en ze hebben alleen maar een éxtra reden gecreëerd om hun telefoon angstvallig vast te houden. 

Echter, ik snap de gamers ook. Nog meer zelfs! Ben er zelf, samen met mijn dochters, namelijk ook zo één, sinds vorige week 😉. En dan te bedenken dat ik helemaal geen gamer ben. Wel toen ik puber was overigens. Ik was een fervent aanhanger van “Doom”. Aaaaah; DOOM! Ik speelde dat spel zonder boe of bah uit. En ook “Warcraft”, “Selda”, “Alex Kid” en “Astrix & Obelix” waren niet onbekend voor me. Maar toen ik ging studeren ging dat over. Heb nooit meer gegamed, tot nu. 

De “Pokémon Go”-app kwam uit in Amerika en vrijwel meteen was ik toch wel gefascineerd…. Het idee om een game te spelen, maar dan in je eigen omgeving…. FABULOUS! Het duurde dan ook niet lang of ik had de app op mijn iPhone. Ik wist werkelijk niks (meer) van Pokémon en begon dan ook serieus vanaf punt nul. 😁 In het begin dacht ik echt even dat ik het spel nooit of te nimmer onder de knie zou krijgen, maar vanaf dag 4 begon het te dagen. En het werd (wordt) natuurlijk steeds leuker. 😃

Daar waar de dochters normaal tot in de eeuwigheid ruzie kunnen maken, spannen & spelen ze nu ineens samen als we op “Pokémon-tocht” gaan. En wij heus niet alleen! Als met een avondvierdaagse, wandelen hordes ouders met kinderen, pubers en studenten in de buitenlucht op zoek naar de Pokémons. Je herkent elkaar ook, en soms voldoet een licht knikje en soms een praatje waarin je met vragen bij elkaar kunt komen. Kílometers worden afgelegd en nog een extra rondje als dat betekent dat je dan nog langs een Pokéstop komt. Het is een ingeburgerd iets geworden, en dat op een week tijd! Legendarisch, als je het mij vraagt. 

De tegenstanders vinden dat de Pokémon-spelers een leven moeten krijgen (“Get a life”) en vooral; oogkleppen op hebben voor hun omgeving. Over het algemeen zijn dit overigens mensen die het betreffende spel nog nooit gezien of geopend hebben. Ze hebben geen idee waar het over gaat en vooral; hóe het gaat. Zij denken alleen aan de gamende idioot (al dan niet volwassen) met een gsm in de hand, wereldvreemd tussen auto’s slenterend, ongelukken veroorzakend en mensen hinderend. 

Oké dan. 

Wat ze niet zien (of niet wíllen zien) is dat mensen van jong en oud ineens buiten zijn, daar waar ze normaal anno 2016 op het bankie zouden hangen; achter de laptop! Dat broers en zussen ineens sámen op pad gaan, in plaats van ruziënd te vervremen!  Dat ze alsnog  aan hun mobiel-gerief komen, maar nu dan wel met de zon op hun bol. Dat er nu een spel is uitgevonden dat én technologisch hoogstaat én met de hele goegemeente buiten gespeeld kan worden. De verboedering die plaats vindt door dit spel, is aandoenlijk en groots aanwezig. 

En als je dat niet kan of wil zien… wie heeft er hier dan eigenlijk oogkleppen op? 

Blijft buiten kijf staan dat we de gebruikelijke normen en waarden niet moeten laten varen en het fatsoen moeten hebben om niet zomaar bij iemand in de achtertuin te staan! Of nog erger; in de operatie-kamer! Of midden op straat, door rood licht wandelend! 

Het spreekt voor zich dat zowel de sociale vaardigheden als de verkeersveiligheid in acht moeten worden genomen

En dat sommige mensen dat niet doen, was al ver vóór het Pokémon Go-spel het geval hoor. Nooit gemerkt dan? 😳 

Toen ik gister, samen met onze oudste dochter, naar huis reed na een Pokémon fun-event hier bij ons in de stad, aanschouwde ik een Turkse mevrouw volledig gesluierd, midden op straat. Een smartphone pronkte voor haar neus en ze was luidkeels richting (vermoedelijk) haar zoontje een stukje verderop, gebrekkig Nederlands iets aan het gillen wat leek op; 

“Jaaaa, ik heb ‘m! Ik heb ‘m! Pidgey naast je! Echt!”. 

Over ingeburgerd gesproken. 

© Eveline – Juli 2016

One thought on “Pokémon verbroedering 

  1. Ik was eerst fors tegen Pokemon GO. Al mijn collega’s spelen het dus ik had geen keus en installeerde het maar. Duurde niet lang tot ik level 5 was, toen begon ik het pas echt leuk te vinden.
    Dus of er geen middenweg is, weet ik niet. Maar nu vind ik het een tof spel! Speel het elke dag op de fiets van en naar me werk. Daarna ga ik een half uurtje lopen langs al m’n favoriete Pokestops en dan hou ik het voor gezien!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s