Calimero karate flater

Ballet. Oh, wat een passie! ❤ Van mijn 5e t/m mijn 18e levensjaar heb ik het met ontzettend veel plezier gedaan, op de balletschool van Lilianne Butler hier in de stad. Begonnen met kleuter ballet. Toen algemeen ballet. Klassiek ballet. Modern en de laatste paar jaar was het Jazz. Jazz ballet neigt naar streetdance, maar dan op z’n “ballets”, zullen we maar zeggen.

En heus niet, dat ik toentertijd de beste van de klas was. Echt niet! Maar ik was zeker niet slecht !!  Dansen paste mij als een makkelijk zittende onesie. Choreografie matchte met de chemie-linkjes in mijn hoofd en bewegingen ad-lippen was geen enkel probleem. Ik stopte ten slotte op mijn hoogte punt: op 18-jarige leeftijd, toen ik op kamers ging en ging studeren.

Eerder dit jaar hakte ik een knoop door. De knoop om te stoppen bij de sportschool en de ballet-lessen, na vijftien jaar complete silencio, op mijn 33ste weer terug op te pakken. 😀 Jippie !!! SPANNEND! Wat had (heb) ik er zin in. Ik zou dat gewoon wel weer even doen.

Ja.

Even.

Voor de zomer-stop had ik al één les modern mee gedaan (waar ik 3 dagen spierpijn van had, maar dat daargelaten). Vervolgens was de balletschool 2 maanden dicht vanwege de vakantie en deze week begonnen de lessen weer. Afgelopen woensdag had ik mijn eerste les jazz-ballet weer. Na 15 jaar! Eindelijk… wederom in de balletschool op de dansvloer. Doen we ff joh!!!

Nou! Dat deden we dus helemáál niet ff.

Echt, werkelijk. Alsof het gedeelte in mijn hersenen wat speciaal gereserveerd is voor ballet-impulsen, gewoon letterlijk onder het stof zat. Vastgekoekt. Schimmel. Stank. De stekker was er uit getrokken, batterijen waren leeg.

Alsof je fietst met een lekke band…. kijk, het gáát wel, maar het slaat nergens op!

Zo voelde ik me een beetje, die eerste les.

Ik voelde mij een beetje Calimero, die zich ogenschijnlijk had opgegeven voor een slappe zak-karate les, maar onverhoopt per abuis bij een hoog niveau ballet geëindigd was.

Oh god, ja, ja, wacht ja; plië, rullevé, huppeltje links, pirouette, draai extra, heupjes vooruit….. en waarvan dus bij mij het meeste nét een fractie later dan daadwerkelijk de bedoeling. Choreografie onthouden bleek ineens weer geoefend te moeten worden. Vijftien jaar lang had het klassikaal dansen stilgelegen en nu was er plots sprake van een soort van slechte WiFi verbinding in mijn hersenkamer.

Het moge duidelijk zijn dat hier een paar lessen over heen zullen moeten gaan voordat de juist frequenties wat betreft ballet-golven het weer doen in mijn hoofd.

Maar één ding zit snor, en dat is het plezier er in hebben :-D.

En de rest? De rest komt wel weer. Moet gewoon! Ik zet door! 😀

En laten we het tot die tijd maar op een calimero karate-flater houden ;-).
calimero

 

© Eveline – September 2016

Advertenties

One thought on “Calimero karate flater

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s